PEYVEND ÖKSÜZ

O tam bir Aslan burcu; burcunu sorduğunuzda “Aslan yürekli kadınlarız vesselam” diyor. 40 yaşında ve İzmirli. Turizm ve Otelcilik mezunu. 4 senedir televizyon sektöründe. 3 işi daha var ama en sevdiği işi televizyonculuk. Programları hep neşeli, zarif ve farklı. Kendisini “Ayakları yere sağlam basan, arzulu ve güçlü kadın” olarak tanımlıyor ve ekliyor: “Duruşunu hiç bozmadan, doğru yoldan giden ve bu gittiği yolda kadınları da peşinden getiren asil bir kadın olarak bilinmek isterim.”

NAZLI ALPARSLAN

6 yıldır sağlık sektöründe çeşitli görevler alan Nazlı Alparslan tam bir Koç kadını. Uludağ Üniversitesi İşletme Bölümü mezunu. İş hayatının yoğunluğunu fırsat buldukça eşiyle tenis oynayarak atıyor. Tatil günlerinde mutlaka doğada vakit geçirmeye ve değişik yerler keşfetmeye çalışıyor. Balık avlamak, doğa yürüyüşlerine çıkmak ve denizde vakit geçirmek ailece sevdikleri aktiviteler. Farklı kanallardan beslediği ruhuyla farklı projelere destek vermekten yorulmuyor. Son okuduğu kitap Ebru Sidar’ın “Duyulmak İstiyorum”.  En son ne izlediğini sorduğumuzda cevabı “Netflix’te Mesih” oldu. Kendisini “eğlenceli” bir kadın olarak tanımlıyor.

BERNA ÖZTİN

Üzerine basa basa 35 buçuklu (: Karşıyakalı olmaktan gurur duyan Berna 45 yaşında. Duygusal yapısından olsa gerek, “maalesef Balık burcuyum” diyor. İzmir Saint Joseph Koleji ve 9 Eylül Üniversitesi İktisat bölümü mezunu. 15 yıl Otomotiv sektörü dış satın alma departmanında çalıştıktan sonra ruhunu daha çok besleyecek bir işi seçmeye karar veriyor. Bir yıldır Kitvak Mütevelli Heyet Üyesi ve Vakıf Müdürü olarak mutlu bir şekilde fiilen çalışıyor. Kendisini “takıntılı” olarak tanımlıyor ve ekliyor: “Başkaları bunu disiplin sanıyor; böyle anlaşılmasının da yararı oluyor.”

İLKNUR GAÇKA

22 yıldır sağlık sektöründe çalışan İlknur Gaçka, yöneticileri neredeyse tamamen kadın olan Ata Sağlık Hastanesi’nin Genel Koordinatörü. 40 yaşında ve Yengeç burcu. 5 nesildir İzmirli. Gezmeyi çok sevdiği halde vakit yaratamıyor. Alışveriş tutkunu ama bunu da ancak kaçamak zamanlarda yapabiliyor. Onu dinlendiren şey dostlarıyla bir masada oturabilmek; o zaman keyfine diyecek yok. Damarlarındaki Arnavut kanından olsa gerek tuttuğunu koparır, aklına koyduğundan vazgeçmez. Ve işimi tutku ile yapıyor. Kendisini “güvenilir” olarak tanımlıyor.

NEŞEM ÇELİKKAYA BOZDAĞ

www.journavel.com seyahat ve gezi rehberinin kurucusu ve dergimiz gezi yazarı Neşem, tam bir İzmir kızı. Duruşu sağlam, rengi net, neşeli ve çalışkan. Üniversite okumak için gittiği İstanbul’dan her yere yetişiyor. Reklam Tasarımı ve İletişimi mezuniyetini Moda Tasarım bölümüyle ÇAPladığı süreçte 2 yıl Gate dergisinin yazı işleri müdürlüğünü yaptı. Daha sonra inşaat sektörüne geçiş yapıp kurumsal yapılarda görev aldı. Yedi yıldır inşaat sektöründe; şu an Forbo Türkiye’de Pazarlama Yöneticisi olarak çalışıyor. Kendisini “keşfetmeyi seven” hatta  “meraklı” bir kadın olarak yorumluyor. Journavel’in başarı öyküsünün altında da bu keşfetmeyi seven ruh hali yatıyor.

SERAY SİNTAÇ SAYSEN

28 yaşında, Başak burcu. İzmir Ekonomi Üniversitesi mezunu. Spor yapmayı ve yalın yaşamayı seviyor. Geçtiğimiz yaz Serkan Saysen ile evlenen Seray, üç yıldır kendi ajanslarında tasarım işi yapıyor. Kendini “uyumlu” olarak tanımlıyor. Duru, zarif ve sakin bir İzmir kadını.

BERNA KAYA

İzmirli. 19 Mayıs Üniversitesi Medya ve İletişim mezunu; 11 yıldır medya sektöründe. 41 yaşında ve Boğa burcu. Kendini “güzel bir kadın” olarak tanımlıyor. Bu tanıma “Güzellik içinde kendine göre neyi barındırıyorsa; samimi, iyi, geniş yürekli, alımlı, hepsinden biraz birazım” diye ekliyor. Sosyal sorumluluk duygusu yüksek, dostlarına değer veren çok özel bir kalp.

İLKNUR DİYAR

Tam bir Aslan burcu İlknur. Kafasına koyduğunu kayıtsız şartsız gerçekleştirmek için de canını dişine katanlardan. 35 yaşında ve İzmirli. Dokuz Eylül Üniversitesi Devlet Konservatuvarı mezunu. 15 yıldır müzik öğretmenliği, 5 yıldır Özel Alsancak Müzik Kursu’nun işletmeciliği yapıyor. “Müzik ve Çocuk” kavramları onun için çok değerli.  Çocukların, miniklerin hayatında müzikle dolu güzel sayfalar açmalar peşinde proje üretmekten yorulmuyor. 12 ay durmadan çalışıyor; oğlu Deniz ve eşi Emre ile dinleniyor. Kendini “çalışkan bir kadın” diye tanımlıyor.

GÖZDE ULUPINAR

36 yaşında, İzmirli, Yengeç burcu, Adnan Menderes Üniversitesi Ekonomi Bölümü mezunu. 10 yıldır franchise sektöründe yer alıyor. Soulmate Coffee Satış ve Pazarlama Müdürü. Yoğun bir iş temposu, bol seyahatli, toplantılı bir iş hayatı var. Enerjisi yüksek. Onun deyimiyle “hafta sonu boool boool gezerek” ve kendisini dinlendiren doğru kişiyle zaman geçirerek dinleniyor. “Sen nasıl bir kadınsın” sorumuza cevabı çok net; “Mutlu bir kadınım”.

HABİBE DUMAN

33 yaşında, Balık burcu, Bulgaristanlı. Celal Bayar Üniversitesi mezunu. 15 yıldır moda organizasyon sektöründe yer alıyor. 3 yıldır sahip olduğu giyim mağazası ilemağazacılık sektörüne de giriş yaptı. Kendini “sosyal bir kadın” olarak tanımlıyor. Doğayı, sanatı, eğlenceyi seven bir yapısı var. Hayatının önceliği ailesi. En büyük keyfi kız arkadaşlarıyla kahve eşliğindeki sohbetleri. Eğitimin her sorunu çözeceğine inananlardan… Formuna, tarzına dikkat eden, iç barışını sağlamış, kendini seven, sosyal, nezaketli, duruş, saygı ve mesafeyi seven bir kadın.

ELVAN KIZILAY

32 yaşında, Boğa burcu, İzmirli. Dokuz Eylül Üniversitesi Devlet Konservatuvarı mezunu. Yüksek Lisansını Haliç Üniversitesi’nde yapan Elvan, gülen yüzü ve zarif duruşuyla MegaPlus dergimizin de kapak konuklarından. 14 yıldır eğlence ve müzik sektöründe yer alıyor. Türkiye’nin ilk elektro akustik keman projesini gerçekleştiren sanatçı farklı projelerde yer almaktan heyecan duyuyor. Onu sahnede keman çalarken izlemek büyük keyif. Kendini “enerji küpü” olarak tanımlıyor.

YELİZ PESENKURDU

41 yaşında, Yengeç burcu, İzmirli. Açık öğretimde sosyoloji okumakta. 18 sene kendi güzellik salonunu işletti. “Cesur bir kadınım” diyor ve ekliyor; “Her zaman içimdeki kadının sesini dinlerim” diyor. 3. kitabı önümüzdeki günlerde çıkacak. Kendi gibi güçlü, ne istediğini bilen ve bunun için gerekirse dünyayı karşısına alabilen cesarete sahip Ressam Frida Kahlo’nun biyografik romanını yazdı.

GÖRKEM ŞENGÜLER

O tam bir terazi burcu. İçindeki çocuk her haline o kadar yansır ki 40 yaşında demezsiniz. Grafik tasarım eğitimi aldıktan sonra 1 sene İtalya’da yaşadı ve Florence Design Academy’de master yaptı. 1998 yılından beri reklam sektöründe. İzmir’de çeşitli reklam ajanslarında yaratıcı ekipte yer aldı, pek çok uluslararası yarışmaya katıldı. 2 yıla yakın süredir freelance olarak çalışmaya başladı. Sadece tasarımlarıyla değil Alaçatı tutkunluğu ve sörfçülüğü, sörf hakemliği ve fotoğrafçılığı ile de fark yarattı. Sosyal sorumluluk projelerinde yer almak için pek çok kapı çaldı. Yaptığı birçok işle de kalplere dokunmayı başardı. Türkiye’nin ilk ve tek masal dergisi Minimiko’nun da çizeri olan renklerin tutkunu Görkem, aynı zamanda muhteşem bir duvar resmi sanatçısı. Kendini “heyecanlı bir kadın” olarak tanımlıyor.

Projenin tanıtım toplantısı geniş bir katılımla Kasım ayında Mövenpick Otel’de yapıldı. Sonrasında mentee seçimleri, mentor seçimleri, mentee – mentor eğitimleri tamamlandı ve son olarak geçtiğimiz haftalarda gerçekleşen mentee- mentor eşleşme toplantısı ile de proje yol almaya devam ediyor.

Askıda Kariyer Projesi ile hukuk, mühendislik, sağlık bilimleri ve idari bilimler alanında eğitim gören maddi imkânı yetersiz Tev Bursiyeri öğrencilerin, açılan Askıda Kariyer burs fonları ile maddi olarak desteklenmelerinin yanında mesleki gelişimlerine katkıda bulunarak, meslek hayatlarına donanımlı bir şekilde hazırlanmaları hedefleniyor.

“Eğitim kazansın”

Arka planda yaklaşık olarak bir yıldır altyapı çalışmaları sürdürülen projenin yoğun bir ekip çalışması ile bugünlere geldiğini belirten Liyakat Derneği Yönetim Kurulu Başkanı Berkay Eskinazi, “Ümit ediyoruz ki bütünüyle sürdürebilir esasını hedef aldığımız Askıda Kariyer Projesi ile nice tohumlar yeşertelim, gençlerimiz kazansın, eğitim kazansın ve Türkiye kazansın” dedi.  Liyakat Derneği ve Tev İzmir Şube olarak güçlerimizi birleştirerek, tüm İzmir’in desteğini de arkamıza alarak başladık, ilerleyen yıllarda bu projenin Türkiye’nin projesi haline geleceğine gönülden inanıyoruz’’ diye de ekledi.

‘’Sen destekle, o ilerlesin’’

Projede yer alan öğrencilere; özgüveninin ve motivasyonunun artırılması ve kişisel gelişiminin desteklenmesi, kendi mesleklerinde rol model edinmeleri ve kariyer hayatlarına daha iyi şekilde hazırlanmaları, mesleki becerilerinin geliştirilmesi, meslektaşları ile bir araya gelerek onlarla bağlarının kuvvetlendirilmesi, farklı iş alanlarına, kültürlere ve bakış açılarına uyumunun güçlendirilmesi gibi faydalar sunan proje şuan yolu yarılamış durumda…

Bundan sonraki süreçte özellikle bağış desteklerini bekleyen proje için Tev İzmir Şube Başkanı Gülnur Soybayraktar ise; ‘’Mentorların, menteeleri ile bir araya gelerek başlatacakları eğitim çalışmaları süregelen programımız içerisinde hızla hayata geçiriliyor. Şimdi herkes için projeyi destekleme zamanı… Çok küçük bütçelerle dahi olsa siz de bu proje ile öğrencilere ve eğitimin geleceğine destek olabilirsiniz. Proje için özel olarak açılmış Askıda Kariyer Burs Fonu ile meslektaş adaylarınızı destekleyerek gençlerin eğitimine ve mesleğinize katkıda bulunabilirsiniz’’ dedi.

Projenin tüm detaylarına www.askidakariyer.com üzerinden ulaşılabilirsiniz.

Proje için açılan burs fonları;

• Askıda Kariyer Sağlık Bilimleri Burs Fonu
• Askıda Kariyer Hukuk Burs Fonu
• Askıda Kariyer Mühendislik Burs Fonu
• Askıda Kariyer İ.İ.B.F. Burs Fonu

Katkıda bulunmak istediğiniz meslek grubunu belirterek;

• TEV İzmir Şube’de ve TEV stantlarında nakit veya kredi kartı ile
• Aşağıdaki hesap numarasına Eft-Havale ile

Garanti Bankası İzmir Kordon Şubesi

Türk Eğitim Vakfı İzmir Şubesi Hesabı

Şube Kodu:  865

Hesap No: TR27 0006 2000 8650 0006 2980 97

• Kredi kartı çekim talimatı ile
• https://onlinebagis.tev.org.tr/BursFonu adresinden online olarak yapabilirsiniz.

Ardından “Resim yapmadan önce araştırma yapıyorum. Hedef odaklı çalışmak açısından bu çok önemli… Yardım edecek kişilerin aynı zamanda aldıkları üründen mutlu da olmalarını sağlamaya çalışıyorum. Pozitif bakış açısının temel taşları bunlar. Bunun toplumda bulaşıcı olması gerekiyor. O kadar çok üzüleceğimiz konu var ki gündemde. Bu hastalığın ise baş şartı moral. Bu da pozitif bakış açısı ile sağlanmalı. Her şeyden önce teyzeyim ben, çocuklar bize emanet. Onların empati yeteneklerini geliştirmek, toplum bilincini oluşturmak için böyle bir sosyal sorumluluk projesinin onlara örnek olacağını da düşünüyorum. Belki bireysel, belki kurumsal sergilerde yer almayı düşünüyorum. Bu projemi anlatmak için en çok kullanılan ortam olan sosyal medyayı tercih ettim. Çalışmalara @serap_karasinir instagram adresimden ulaşabilirsiniz. Beni tanıyan arkadaşlarım, ailem, dostlarım var o platformda. Satın almak isteyenler eserle beraber bana mail ile dönüş yapıyor. İban veriyorum kendilerine. Ertesi gün çalışmayı kargo yapıyorum verdikleri adrese.” diye kurduğu sistemi anlatıyor.

Kardeşinin hastalığı sırasında hastanede annelerinin kucaklarında tedaviye gelen minik maskeli yorgun yüzler onu derinden etkilemiş. Bu durumu ise şöyle anlatıyor; “Kardeşim hayattayken, bu hastalıkla mücadele ederken de böyle bir proje hep aklımdaydı. Aslında bu hastalıkla mücadele eden herkes için bir şeyler yapmak isterdim. Ancak minicik bedenleri lösemi hastalığı ile mücadele etmek zorunda kalan çocuklar için bir şeyler yaparak başladım.”

Hala görmediyseniz mutlaka gidin, görün. Turgutlu Kent Müzesi üç kattan oluşuyor; zemin katta kasaba yangını anlatılıyor. Ayrıca o dönemi anlatan üç ayrı oda da görülmeye değer. Nalbant, araba tekerliği yapan ustalar, eski evleri ayrıntılarıyla anlatan yüklükler, o günlerden bugünlere taşınan ev eşyaları; hepsi görülmeye değer… Hepsi de hüzün yüklü. Turgutlu Kent Müzesi, kalıcı sergilerin yanında süreli sergilere de ev sahipliği yapıyor.

Turgutluların geçmişin izlerini bulabileceği müze, 1922 yılında yaşanan acımasız yangında yaşananları çok iyi tasvir ediyor. Müze Sorumlusu Mehmet Gökyayla öyle bir anlatıyor ki, interaktif görsellerle birlikte insanı o günlere götürüyor. Önümüzdeki dönemde tam bir vahayı andıran bahçesinde, kültür ve edebiyat festivalleri düzenlenecek kısmetse.

Kent tarihini gün yüzüne çıkararak, geçmişin mirasını geleceğe taşıdığı projelerden biri olarak hayata geçen Kent Müzesi; Turgutlu’nun Cumhuriyet Tarihi ile birlikte geçirdiği evrimi Türk gelenek, görenek ve adetleri ile birlikte yansıtıyor.

1927-28 yıllarında inşa ettirildiği bilinen Üzümcü Konağı, mimarî özellikleri itibarı ile erken Cumhuriyet Döneminden günümüze ayakta kalabilen ilçemizdeki en ihtişamlı sivil yapı olma özelliğini taşımakta. 1930’lu yıllarda Enver Üzümcü tarafından satın alınan yapı, aynı zamanda 1930’lardan 1942’ye kadar hükûmet konağı olarak da kullanılmış. Enver Üzümcü’nün oğlu Ahmet Bey’in vefatının ardından konak, başka bazı gayrimenkullerle birlikte belediye tarafından satın alınmış ve hemen ardından müze olarak işlevlendirmek amacıyla projelendirilmiş. 2015’te Zafer Kalkınma Ajansı’nın açtığı çağrıya yapılan başvuru neticesinde proje hibe almaya hak kazanmış ve hemen ardından çalışmalara başlanmış. “Turgutlu’nun Müzesi’ni Turgutlular Kuruyor” mottosuyla kent katılımının sağlandığı projede ilk etapta Üzümcüler olarak bilinen binanın restorasyonu gerçekleştirilmiş. Taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli bir yapı olan konağın restorasyonu projenin ilk etabını oluşturmuş.

Müze bodrum, 1. ve 2. kattan oluşuyor. İşgal günleri ve yangın sürecinin anlatıldığı Turgutlu Kent Müzesi’nde görsel ve işitsel ögelerin yanına koklama duyusu da yer alıyor.

Son not: Turgutlu Kent Müzesi, Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün Samsun’da Milli Kurtuluş Mücadelesini başlattığı günün yıldönümü olan 19 Mayıs 2017 tarihinde yani Atatürk’ü Anma Gençlik ve Spor Bayramı’nda hizmete açılmıştır.

İzmir’in Urla ilçesi, Kapan Camii Sokağı’nda, 16. Yüzyıldan kalma üzeri kubbeli küçük bir bina bulunur. Osmanlı döneminde sıbyan mektebi olan bu yapı, günümüzde halka açık özel bir tasarım kütüphanesi olarak halka hizmet veriyor.

Ulaşılan verilere göre binanın o sokaktaki Kapan Camii ile aynı tarihte (1560) yapıldığı düşünülmektedir. 7,3 m x 7,2 m taban alanına sahip iki katlı metruk yapı, 2005 yılında Yaşar Üniversitesi İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Tevfik Balcıoğlu tarafından satın alınmış ve projelendirilmiş. Binayı nasıl değerlendireceğini düşündüğü bir zamanda yakın arkadaşı Georgetown Üniversitesi, Ertegün Modern Türk Araştırmaları Kürsüsü Öğretim Üyesi Dr. Faruk Tabak’ın ölüm haberini alan Balcıoğlu, arkadaşının ismini yaşatmak üzere binayı kütüphaneye dönüştürme kararı verdi. Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın yanı sıra Nurus, Smeg, Vestel, Yenkur firmalarının destek verdiği proje yıllar süren bir emekle tamamlanarak ortaya “TB Evi: Urla Tasarım Kütüphanesi ve Faruk Tabak Okuma Odası” çıktı. Halkın hizmetine sunulan kütüphanede Faruk Tabak’ın ABD’den getirtilen 4 bini aşkın dünya tarihi ile ilgili kitapları ve Balcıoğlu’nun meslek hayatı boşunca bir araya getirdiği endüstriyel tasarım ve mimarlık üzerine kitapları yer aldı.  Binanın restorasyonu, İzmir Büyükşehir Belediyesi tarafından “Tarihe Saygı Yerel Koruma Ödülleri”nde, Osmanlı Sıbyan Mektebi başlığı altında, “Özgün İşlevin Değiştirildiği Esaslı Onarım Ödülü” kategorisinde ödül almıştır. 2017 yılında bu kategoride verilen tek ödüldür.

Her cepheye açılan pencereleri, 6 metre yükseklikteki kubbesi, dengeli oranları ve muhteşem akustiği ile nefis bir mekân. Mekân çocukların gelip ders çalıştığı, vakitlerini kitap okuyarak geçirebildiği bir kütüphane olarak hizmet veriyor. Aynı zamanda çocuk, genç ve yetişkinlere konusunda uzman kişiler tarafından atölye çalışmaları yapılmaktadır.

Yazar ve sanatçı söyleşileri, uzman sohbetleri, imza günleri, film okuma ve gösterimleri, müzik dinletileri, felsefe toplantıları, atölyeler, workshoplar, Kitap Kulübü, Yazı Kulübü, Tiyatro Kulübü, Sinema Kulübü, Urla Anaxagoras Felsefe Akademisi de Urla Tasarım Kütüphanesi’nin takip edilebilecek etkinlikleri arasında yer alıyor.

Bu yeni nesil kütüphanede dilediğiniz kitabı okuyup bırakabiliyor ya da ödünç alabiliyorsunuz. Okuyorsunuz, dinliyorsunuz, izliyorsunuz… Kütüphane hafta içi 15.00 – 18.00 arası açık. Vakit ayırmakta yarar var.

Instagram: @urlatasarimkutuphanesi

Bebeklerin minicik elleriyle rahatça kavrayabilecekleri diş kaşıyıcılar, uyku arkadaşları ve örgü oyuncaklar Busisco’nun en çok tercih edilen ürünleri arasında yer alıyor. Ayrıca bebek odası için %100 pamuk anti bakteriyel ve kolay yıkanabilen kilimler, puflar, perde aksesuarları ve duvar süsleri de oldukça beğenilen ürünlerden bazıları…
Yeni doğan organizer setler ve bebek sepet setleri de dikkat çekiyor. Buse, “Bu ürünlerimin en güzel yanı, istenilen renk ve ebatta yapılabilmesi… Kilim, puf, organizer sepet ve kirli sepetiyle bebek odalarında farklı bir hava yaratmak mümkün. Renk skalası ve ürün yelpazesi oldukça geniş ancak ebeveynler genel olarak günümüzün bebek modası olan nude ve soft renkler tercih ediyor.” diye anlatıyor.

Organik ve sağlıklı bebek ürünlerine oğlu dünyaya geldikten sonra ilgi duymaya başlayan Buse, 2 yıldan beri profesyonel olarak bu ürünleri üretip satışını gerçekleştiriyor. Temizlemesi kolay, hassas bebek cildine ve sağlığına zarar vermeyen bu ürünleri bazı bebek mağazaları için özel modeller şeklinde de üretiyor. Mağazaların konseptlerine uygun renklerde modeller çalışıp hazırlıyor.

Buse’nin ürünlerini incelemek ve sipariş vermek için @busis.co instagram hesabına göz atabilirsiniz.

Dünyanın önde gelen marketlerinde özel üretilen dekorasyon ürünlerini, %100 Türk pamuğunun eşsiz dokusunu bizlerle buluşturma arzusunu 2015 senesinde Türkiye’den dünyaya açılacak bir marka olan “White & Beige” ile buluşturma kararı aldı. 

White & Beige, hayatınıza, yaşam alanlarınıza dokunacak mağazaları ile en yüksek kalitedeki ürünleri, en ulaşılabilir fiyatlar ile deneyimleme fırsatı sunmayı amaçlıyor. İlk mağazası olan Alaçatı mağazası ile İzmir’den başladığı bu yolculukta şuanda mağaza sayıları her geçen gün artmakta, online ve offline platfromlarda müşterilerilerine daha kolay erişilebilir bir hale gelmeye devam ediyor… 

White & Beige nerelerde?

• Bahariye Cadde Perekende Satış Mağazası Osman Ağa Mah. General Asım Gündüz Cd. No:13/A Bahariye/ Kadıköy / İstanbul
• Bagdat Cadde Perekende Satış Mağazası Suadiye Mah.Bağdat Cad.No:366/1 Kadıköy/İstanbul
• Adana Cadde Perekende Satış Mağazası Mahfesığmaz Mah. Turgut Özal Blv. 79112 Sk. Selamet Apt. No:101/A Çukurova / Adana
• Çiğli İzmir Perekende Satış Mağazası Yeni Havaalanı Yolu No:40 Kipa Avm Çiğli / İzmir
• Alaçatı Cadde Perekende Satış Mağazası Alaçatı Mah. Kemalpaşa Cad. No:37/A Çeşme / İzmir
• Karşıyaka Cadde Perekende Satış Mağazası Bahriye Üçok Mah. 1836 Sok. No:29 /A Karşıyaka / İzmir
• Afyonpark Afyon Perekende Satış Mağazası Güvenevler Mah Mareşal Fevzi Çakmak Bulvarı 2096 Sk No:2 1. Bodrum K.B1-M24 Merkez/Afyonkarahisar
• Kuşadası Aydın Perekende Satış Mağazası Yavansu Mah. Karaova Sk. Kuşadası Avm C3/C4 Kuşadası / Aydın
• Antares Ankara Perekende Satış Mağazası Ayvalı Mah Afra Cad No:1/177 Keçiören/Ankara
• Anatolıum Ankara  Perekende Satış Mağazası Akşemsettin Mah.2306 Sk Anatolıum Avm A-İ Blok 1/3 Zk/19 Mamak Ankara
• Antalya Cadde Perekende Satış Mağazası Antalya Kaleiçi Cadde Mağaza Balbey Mh. İsmet Paşa Cd. Dölen İş Hanı No:4/4-6-7 Muratpaşa / Antalya
• Merkez/Depo Şirket Merkezi ve Depo Esenkent Mah.Hocanasrettin Cad. No:114 Y.Dudullu-Ümraniye/İstanbul

Bir önceki sayıdaki yazımın kısa bir özeti ile başlayayım anlatımıma… “Gidip Avrupa’nın ünlü Diskjokeyleri ile konuşalım. Onlar da geride bırakacağımız 1978 yılı içindeki en sevdikleri parçayı TRT-3 dinleyicilerine armağan etsinler” fikriyle yola çıkmıştık. Sebla Özveren Almanya’ya, Nejat Çetinok Fransa’ya, ben de Hollanda ve İngiltere’ye gidecektim. Geçen sayı Hollanda serüvenimi anlatmıştım. Şimdi sıra İngiltere’de… Avrupa’nın en ünlü DJ’lerinin bulunduğu BBC’ye gidecektim. İlginçtir, askerden döndükten sonra 1975’te İzmir Televizyonunun ilk yarışma programı “Kim Kim”i sunarken, sevgili dostum Bektaş Türk Hey dergisi adına benimle bir röportaj yapmıştı. Ben de o tarihte “Avrupa’lı DJ’lerle röportaj yapmak istiyorum” demiştim. (DJ 1)

İşte, hayalim gerçekleşiyordu. BBC’nin kapısına gidip TRT’den getirdiğim yazıyı yetki kişilere gösterdiğimde, beni hemen radyonun müzik yayınlarından sorumlu görevlisine götürdüler. Kısa bir söyleşimiz oldu kahvelerimizi içerken. Ona yaptığımız programı ve bunun içinde benim ne yapacağımı, ayrıca meslektaşlarımdan ne istediğimi anlattım. Benden kısa bir izin istedi. Günlük yayın çizelgesine baktı ve “Bugün 3, yarın da 4 arkadaşımızla bu işi halledebiliriz” dedi. “Size bir stüdyo ve teknisyen vereceğim. Kayıtlarınızı orada yaparsınız” diye de ekledi. Bende kalp Selanik! Nasıl atıyor bilemezsiniz? Merak ya, soracağım. “Kimlerle görüşebileceğim?” diye sorunca sayıveriyor 7 ismi. Bir tanesi benim için çok önemli. Çocukluğumdan o yana BBC Radyo’da dinlediğim Tony Blackburn! Onunla görüşmemiz bir gün sonra. Haaa, aynı gün bir tanıdık daha var. 1977 yılında Türkiye, Eurovision Şarkı Yarışması’na katılmamış ama TRT beni (radyo) ve Bülend Özveren’i (televizyon) anlatımı için Londra’ya yollamıştı. (zengin ve ileri görüşlü yollarımız!) Fransa’dan Marie Myriam “L’oiseau et l’enfant” adlı parçayla birinciliği kazanmıştı. Ben yarışma bittikten sonra bir haftalık yıllık iznimi alarak, hem kenti gezip tiyatro ve sinemalara gitmek, hem de BBC’deki meslektaşlarımla tanışma fırsatını yaratmıştım kendime. Bu bağlamda o sırada BBC’de sabah programları yapan (09.00-11.00) Simon Bates adlı dostumla birlikte olup onun programına konuk olmuştum. (Bir başka yazımda da 1982’de yine Eurovision’u sunmak için gittiğimde, onunla yayında “Geceyarısı Ekspresi” üzerine yaptığımız konuşmayı anlatırım)

Neyse, fazla uzatmadan heyecanlı anlara geçelim. Yönetici (inanın adını hatırlamıyorum) bana söz verdiği gibi, hem stüdyoyu ayarladı, hem de teknisyeni… İlk konuğum Alan Freeman oldu, (A.F 1) kısa bir aradan sonra gür sakalları ile Dave Lee Travis(D.L.T. 2) stüdyoya geldi. Her ikisine de geride bırakmakta olduğumuz yılın ‘onlar için’ 1 numaralı plağını sordum ve TRT-3 dinleyicileri için çalmaları sağladım. Öğle yemeği arasından sonra günün son konuğu, kendi programına başlamadan önce Paul Gambaccini geldi stüdyoya. (P.G 3) Bugün bile çok matrak, çok esprili bir adam olduğunu anımsıyorum. Galiba iki buçuk sularıydı. İlk günkü işimiz bitmişti. Genç teknisyen dostumuzdan ayrılıp bir gün sonraya randevulaştık. Hiç unutmuyorum, ayaklarım yere değmiyordu herhalde dışarı çıktığımda. Görevimin nerdeyse yarısını bitirmiştim. Fırladım Londra sokaklarına – dışarda kahredici bir yağmur yağıyordu – (Hah hah ha), bir süre başıboş dolaştım, sonra kendime güzel bir film ikram ettim.

Bir gün sonra yine ayarlanan stüdyomdaydım. Birçok kişiyi tanıyordum artık koridorlarda. Bir süre sonra ilk konuğum Gary Davies katıldı bize. (G.D. 4) O da sempatik bir çocuktu. “Ben Simon’dan sonra giriyorum yayına ama önce sana geldim” dedi. Onunla işimiz bitince teknisyen arkadaş Paul Burnett’e telefon etti. Bana da “İşiniz bitince, ben odamdayım. Arayın hemen gelirim” dediğini söyledi. Çok sevindim tabii… Bu arada anların meslek disiplinlerine de hayran kaldım. Paul da geldi. (P.B. 5) Onunla bir hayli sohbet ettik. Saat 11.00’de yayından çıkacak Simon’ı bekliyorduk. Simon Bates yayınını bitirdikten 7-8 dakika sonra stüdyomuza geldi. (S.B. 6) Beni hatırladı, aynı yılki buluşmamızdan. Olayımızı ona da aktardım. Çok mutlu oldu. “Neyse, desenize sesimizi bir de Türkiye’ye duyuracağız” diyerek sevincini belli etti. Hiç unutmuyorum, yılın parçası olarak Hot Chocolate grubundan “So You Win Again” parçasını çaldı. İşimiz bitince “Hadi” dedi, sana BBC tesislerinde bir yemek ısmarlayayım. Birlikte yemeğimizi yedikten sonra, vedalaştık bir kaz daha görüşme umuduyla…

Son konuğuma gelmişti sıra. Tony Blackburn saat 14.00’te, tam söz verdiği saatte geldi. (T.B. 7) İşte Tony karşımdaydı. Kalbimin deliler gibi attığına dair bahse girebilirim. Merhabalaştık. Kendisine olan hayranlığımı önce anlattım. Sonra da stüdyoda yapacağımızı… Onun 1 numaralı parçasını da unutmadım. Talking Heads’den “PsychoKiller”ı çalmıştı bizlere. “TRT-3 için çalıyorum diyerek”… Bu anonsu tün DJ’lerden hem de Türkçe almıştım. Benim ona ilgimi görünce, “Gel istersen bir kahve içelim odamda” diyerek beni davet etti. Ben de o saate kadar kaydettiğimiz 7 meslektaşımın seslerini bir banda toplayarak yanıma aldım, teknisyen arkadaşa teşekkür ettim ve onun odasına gitti. Sorunca, bana kısaca kendi yaşam öyküsünü anlattı. Bir pratisyen doktor baba ve hemşire bir annenin oğluydu. Çok kısa bir şarkıcılık denemesinden sonra korsan radyo yayını yapan Radio Carolina’da 1964 yılında çalışmaya başladığını, oradan da Radio 1’e geçtiğini söyledi. Bu arada Televizyon’da da “Top of ThePops”ın sunuculuğunu yapıyordu.

Radyodaki öğleden sonra programına yeni başlamıştı (1967 Kasım) Daha anlatacağı çok şey vardı ama bana Türkiye, radyoda çaldığımız parçalar ve türleri hakkında sorular sordu. Ben yaptığım programlardan söz ederken “Soul Dünyasından” adlı yapımımı söyleyince, çok şaşırdı ve “Biliyor musun, ben de Radio 1’de önce Pop müzik, daha sonra da Soul müzik programları yaptım. Diana Ross’un “I’m Still Waiting” adlı parçasını 1 numaraya yükseltmiştim” diye ekledi gülerek. Benden 5 yaş büyük, hayranı olduğum meslektaşımın yanından ayrılmadan önce, deneyimi nedeniyle son bir soru sordum. “Tony” dedim. “Ben yıllardır radyo ve ayrıca senin gibi televizyon programları sunuyorum. Ne zaman radyodaki program sinyalim, ya da televizyonda sahne amirinin ‘son, üç, iki, bir’ diye geri sayımı oluyor, benim de kalbim neredeyse ağzıma geliyor. Ne dersin?”

Değerli okurlarım, Tony Blackburn’ün söyledikleri bugün hala kulaklarımda… “Bak dostum, O HEYECANI DUYMADIĞIN AN MESLEĞİ BIRAK!”

Sonunda, üç arkadaş, dört değişik ülkeden getirdiğimiz DJ sunumları ve o yılın en gözde parçalarından oluşan programımızla hayli ilgi topladık. (YAYIN 1)

İlhan Pınar, Kilizman Yayınevi ve Kemeraltı’ndaki Sahaf İlhan Kitabevi’nin sahibi… 90’lı yılların başından beri yürüttüğü araştırmalarla, ürettiği yayınlarla şehrin önde gelen araştırmacı yazarlarından, bellek arkeologlarından biri. 35 yıla 34 kitap sığdıracak kadar üretken ve hâlâ “Bir kitap arkadan geliyorum” diyecek kadar da mütevazı…

16. Yüzyıldan itibaren Avrupa’da Türklerle ilgili yayınlanmış kitapları, İzmir ile ilgili seyahatnameleri, monografileri, seyahat rehberleri, incelemeleri, haritaları, gravürleri ve illüstrasyonları topluyor. Bugüne kadar yedisi İzmir Büyükşehir Belediyesi Kent Kitaplığı’ndan olmak üzere, 34 kitabı yayınlanmış. Konstantaniye Haberleri, Tarih ve Toplum, Toplumsal Tarih ve Kebikeç gibi süreli yayınlara çok sayıda yazı yazmış, yazdıklarını da söyleşilerde ve konferanslarda dile getirmiş İlhan Pınar.

İlhan Pınar ile tanışıklığımız, Şair ve Kent Araştırmacısı Cem Seyhun Ünbay’la birlikte Akademi Kemeraltı’nda düzenledikleri “Kemeraltı Söyleşileri”nde başladı. Bugüne kadar konusunda uzman birçok kişiyi konuk ettikleri 20’yi aşkın söyleşi yaptılar. Ve ben de bu söyleşilerden pek çoğuna konuk oldum.

İzmir’i keşfetmeden Akdeniz’e açılırsanız, yüzemezsiniz

İlhan Pınar’a göre “Yaşadıkları şehrin tarihini bilmeyenler, onu sadece tüketir…”

Kentlilerin belleğin peşine düşmek için duyduğu ilgisizlik hep üzmüştür yazarı… “Kentlilerin bu bilgilerden haberi bile yok. İzmir’in belleğine kafa yoran da yok zaten.” diyor haklı olarak.

Ve devam ediyor;

“İzmir’in çok dillendirildiği ve övgüyle söz edildiği zengin tarihinin henüz yazılmadığını söyleyebilirim. Biz henüz bütüncül bir İzmir tarihini sağlıklı olarak yazamamışken, lokal ve mahalle tarihlerini yazmaya başlayan kentlerin çok arkasından gitmekte olmamız üzücü ve yaralayıcıdır.

Örneğin; tünellerle gündeme gelen ve kentin önemli lokasyonlarından olan Damlacık ve Değirmentepe üzerine yazılmış bir cümle dahi bulamazsınız. Ne yazılı olarak, ne de araştırma anlamında 19. yüzyılda yapılan çalışmaların çok gerisindeyiz. Yani demek istediğim 19. yüzyıldan bize kentle ilgili aktarılanların dahi arkasından yetişemiyoruz. Bu kentin tarihi için Avusturyalı Baron Anton Prokeschvon Osten’in, Georg Weber’in, Aristoteles Frontier’in ve diğerlerinin yaptıklarını ve bu kentin belleğine katkılarını algılamadan, ortaya koymadan ve hakkını teslim etmeden pek mesafe alabileceğimiz zannetmiyorum. İzmir’i keşfetmeden Akdeniz’e açılırsanız, yüzemezsiniz! Tarih bilinçtir; kent aidiyettir.
20. Yüzyıl’da kentteki en büyük keşfimiz Agora’dır! O da biliyorsun bir sel felaketi sonrası kendiliğinden olmuştur. 18 ve 19. Yüzyıllarda Stephan Schulz ve GeorgWeber’in bize aktardığı Sütveren Meryem/PanaghiaGalatoussa’yı biz daha geçtiğimiz yıllarda ortaya çıkarabildik…

Elbette yazılan ve okunan bir kent olmadığı çok açıktır. Kentte doğru dürüst bir yayınevinin olmadığı, hasbel kader kentle ilgili basılan 1000 tane kitabın tüketilemediği bir kentin yazılıp okunduğundan söz edebilir miyiz? Kentle ilgili bir bilgi üzerinden tartışma yaparak doğruya erişebileceğiniz bir platform bile yoktur. Kaldı ki, kentin ne doğru dürüst bir envanteri ne de bir arşivi söz konusudur…”

Ona hak vermemek mümkün mü? Peki, kimdir İlhan Pınar?

Biraz da İlhan Pınar

Araştırmacı, yazar, çevirmen, yayıncı İlhan Pınar 28 Haziran 1958 Selçuk doğumlu. İlk (İsmetpaşa İlkokulu), orta (Hürriyet Erkek Ortaokulu) ve lise tahsilini (İzmir Atatürk Lisesi) İzmir’de tamamladıktan sonra Ağustos 1980’de tedavi amacıyla Berlin’e gitti. Burada bir süre makine teknisyeni olarak çalıştı ve çevirmenlik yaptı. Yanı sıra 90’lı yılların hemen başında yayınlamaya başladığı araştırmaların arşivini oluşturmaya başladı. Türkiye’ye döndükten sonra Anadolu Üniversitesi İktisat Fakültesi’nde iktisat bölümünü bitirdi.

Özellikle seyyahlar, seyahatnameler ve 16. Yüzyıl’dan itibaren Türklerle ilgili Avrupa’da yayınlanmış kitaplar üzerine araştırmalar yapmaya; İzmir ve Anadolu ilgili Avrupa’da yayınlanmış seyahatname, monografi, seyahat rehberi, araştırma, inceleme, harita, gravür, illüstrasyon toplamaya başladı. Bu konularla ilgili zengin bir kitap, harita ve görsel arşiv oluşturdu.

80’li yılları araştırmayla geçiren Pınar, 90’lı yıllarda bu araştırmaların sonuçlarını yayınlamaya başladı. Bugüne kadar 7’si İzmir Büyükşehir Belediyesi Kent Kitaplığı dizisinden olmak üzere 34 kitabı yayınlandı. Konstantıniyye Haberleri, Tarih ve Toplum, Toplumsal Tarih ve Kebikeç gibi süreli yayınlarda çok sayıda yayınlanmış yazısı bulunmaktadır.

Kilizman Yayıncılık ve Reklamcılık adlı şirketin ve bu şirketin bünyesindeki Kilizman Yayınevi’nin sahibidir.

Yayınlanmış Kitapları ve Çalışmaları:

-5 kitaptan oluşan ve 17. Yüzyıl’dan 20. Yüzyıl’a kadar uzanan “Gezginlerin Gözüyle İzmir” serisi, Akademi Kitabevi, İZMİR

-İsveçli bir kadın yazarın Prenses Mirza Rıza Han Arfa adıyla 1920’li yıllarda yayınladığı ve 8 kadın özelinde İstanbul’u anlattığı “Minareler Şehrinin Kadınları” adlı kitabın çevirisi, Selis Yayınları.

-Tanzimat Dönemi sadrazamlarından Kıbrıslı Mehmet Emin Paşa’nın üvey oğlu Kıbrıslızade Binbaşı Osman Bey’in 1830-80 tarihlerini kapsayan ve 1881 yılında yayınlanan hatıratının çevirisi (115 yıl sonra ilk defa Türkçeye çevrilmiştir), Akademi Kitabevi, İZMİR

-Manisa, Edirne, Kütahya, Ankara, İstanbul, Antalya, Trabzon, Diyarbakır, Konya ve İzmir’den oluşan “19. yy. Anadolu Şehirleri” derlemesi, Akademi Kitabevi, İZMİR

-Yapı Kredi Yayınları’ndan çıkan “Müze Şehir: Diyarbakır” adlı kitaba “Gezginlerin Gözüyle Diyarbakır” adlı bölümle katkıda bulunmuştur.

-Avusturya-Macaristan İmparatorluğu’nun İzmir Başkonsolosu Karl von Scherzer’in yayınladığı İzmir’in şimdilik bilinen ilk monografisi “İzmir 1873”ün çevirisi, İBB, 2001 İzmir.

–“Efsanelerdeki İzmir”; 19. yy.daki Eski Smyrna üzerine araştırma ve inceleme. İBB, 2002 İzmir.

–“Hacılar, Seyyahlar, Misyonerler ve İzmir”, Yabancıların Gözüyle Osmanlı Dönemi’nde İzmir: 1608-1918. İBB, 2001 İzmir.

– “İzmir’in Suyolları” (Türkçe-Almanca), İBB, 2011 İzmir.

–“İzmir Yazıları-1”, İBB, 2012 İzmir.

–“Osmanlı Dönemi’nde İzmir’de Alman İzleri” İBB, 2012 İzmir.

Armağan Portakal ve Benan Bilek’in düzenledikleri Yaşam Elekleri Atölyelerine katılan 46 kadın, toplam 58 eleği KİTVAK’ın “Hücresel Tedavi Merkezi” projesi için sergilediler. Sergi açılışı öncesinde KİTVAK tarafından düzenlenen seremonide, emeklerini ve eleklerini bağışlayan 46 katılımcıya, Armağan Portakal, Benan Bilek ve sergi grafik çalışmalarını gönüllü üstlenen Yeşim Ayan’a teşekkür plaketleri KİTVAK Yönetim Kurulu tarafından takdim edildi. Seremonide katılımcılara teşekkürlerini sunan Yönetim Kurulu Başkan Vekili A.İklil Ulueren “Eleklerinize aktardığınız emekleriniz ve sevginiz umut olarak çocuklarımızın yaşama tutunmasına vesile olacak. Bizler de siz değerli hayırseverler sayesinde projemize umut ve sevgi ile başlayacağız. İyi ki varsınız. Sevgili Armağan Portakal ve Benan Bilek’e de bu müthiş projenin her aşamasındaki disiplin ve gösterdikleri özveriden dolayı minnettarız.”dedi.

Yaşam dolu elekler, yaşam verecekler…

KİTVAK bu kez daha fazla çocuğu yaşama kazandıracak “Hücresel Tedavi Merkezi”  projesi için kolları sıvadı. Bu proje ile Ege Üniversitesi Pediatrik Kemik İliği Kök Hücre Nakil Ünitesi uluslararası akreditasyon sistemine sahip olacaktır.

Yaklaşık 2 milyon TL’ye mal olacak merkez sayesinde çocuklarımız dünya standartlarında tedavi hizmetlerine ulaşması mümkün olacaktır.

Asuman Toper, Ayla Demiray, Aylin İleri, Ayşegül Sarıoğlu Güler, Ayşen Soysaler, Ayşın Aksu, Ayzıt Uysal, Belgin Şenol, Berna Öztin, Berrin Bayram, Demet Günaydınlar, Elif Alkan, Fatma Eken, Figen Baran Akın, Gizem Ertürk, Güler Selamet, Gülgün Doğan Elçi, Gülsüm Kabak, Handan Benli, Hande Kahraman, Hayal Vanlıoğlu, Hayat Soncul, Hülya Birkan, Hüsniye Yılmaz, Kadriye Uysal, Lale Sökmen, Maksude Kılınç, Melike Melek Alp, Mine Tezcan, Mualla Şenolsun, Neşe Özdemir, Nurdan Şimşek, Nurgül Sevinç Akgün, Nurgül Iğdır Çakar, Özay Zorlu, Saba Atay, Sabahat Poyraz, Seda Dedeoğlu, Semra User, Sevilay Soysal, Suzan Oya Çakır, Sümeyye Selamet, Şenay Yener, Yeşim Veryeri, Yıldızay İçerler, Zuhal Nalbantoğlu’nun umut için işledikleri eleklerden oluşan sergi ziyaretçilerden tam not aldı.