Röportaj: Erkan Sevinç | drerkansevinc@gmail.com

İzmir doğumlu, İzmir Amerikan Kız Koleji ve ardından Dokuz Eylül Mimarlık Fakültesi mezunu Bilge Bengisu Öğünlü, 16 yıl A.B.D.’de mimarlık yaptıktan sonra, hayallerinin peşinden koşup, eşi Reha Öğünlü ile memleketleri İzmir’e döndü ve bağcılık yapmaya başladı. Çiftin 2002 yılında atıldıkları bu macera sonunda 2006 yılında Urlice butik şaraphanesi kuruldu. Çeşitli yarışmalarda başarı kazanan Urlice şaraplarının kurulduğu günden beri fiilen üretimin her aşamasını zevkle üstlenen Bilge Bengisu Öğünlü için Urlice, hayatının projesi. Yöresel ve bölgesel kalkınma, tarımda sürdürülebilirlik, geleneksel lezzetlerin korunması gibi sosyal sorumluluk projelerine  2009 yılında kurduğu ve başkanlığını halen sürdürdüğü Doğal Sofra Urla Gönüllüleri ile devam ediyor. Urla Ot Festivali, Urla Enginar Festivali, Yöresel Tohum Takas Şenliği, Martın Dokuzu gibi girişimlere imza atan ve Urla Bağ Yolu projesinin kurucu üyelerinden olan Bengisu Urla Şarap Üreticileri ve Bağcılık Derneği’nde de aktif rol almakta. “Kadın dediğin böyle olacak” dedirten Öğünlü ile sohbetimizden sayfalarımıza sığdırabildiklerimiz…

Radikal bir karar alarak Amerika’dan tası tarağı toplayıp İzmir’e döndükten sonra Urla’ya yerleştiniz. Niye Urla?

16 yıl Michigan eyaletinde mimar olarak çalıştıktan sonra Amerika’da evlendiğim ancak İzmirli olan eşimle ortak tutkumuz olan şarap yapmak ve gastronomi konusunda çalışmalar için yurda döndük… Yarımadada büyüyen, Çeşme’de yazlıkları olan insanlardık. Tatillerde bu güzel yöreye üç gün için gelmek çok acıydı. Urla’ya yerleştik. Yazları Çeşme’ye giderken bile Urla’da gözüm kalırdı. Kısmet oldu, mutluyuz.

Şarapçılık tamam da, Urla’da bir gönüllü hareketinin de başını çekiyorsunuz.

Slow Food’dan yola çıkıldı. Slow Food Devriminin fikir babası Carlo Petrini ile tanıştım. Urlice’de ziyaret etmişti bizleri. Slow Food felsefesiyle tanıştık. Mevsiminde, tarladan sofraya geleneksel gıda ile beslenmek hem keyifli hem de mantıklı geldi. Slow Food sadece yaşam kültürü değil, gıda ile ilgili yaptığınız her seçimin kültürel ekonomik etkileri oluyor. Bir şey tüketilir ya da tüketilmezken bunları düşündüren bir felsefe Slow Food. Ama en önemlisi, sahip olduğumuz lezzetleri gelecek nesillere aktarabilmek. Bu beni çok etkiledi. Eski lezzetler kaybolmadan paylaşmayı amaç edinerek Urla’da yaşayan ya da sonra gelenlerden 70 arkadaş bir araya geldik. Örgütlendikten sonra önce kendimizi eğittik. Otlarımızı öğrendik. Sonra da çeşitli etkinliklere imza attık.

Şimdi ayın 22 sinde Urla Mart Dokuzu şenliği var.

Evet. Urla’nın “Mart Dokuzu Şenliği” yıllardır kutlanan bir etkinlik… Urla’da Mart ayının dokuzunda  aileler pikniğe çıkarlarmış. Kadınlar en güzel kıyafetlerini giyer, yeşile basmak uğur sayılırmış. Aileler pikniğe çıktığında sosyalleşiyorlar, gençler birbirlerini orada tanıyor, beğeniyorlar. Anneler çocuklarına eş bakıyor. Eski takvime göre 14 gün fark var ondan. 22’sinde yapılıyor.

Doğal sofra Gönüllüleri olarak geleneksel gıdaya önem veriyoruz. Egenin otları dünyada isim yapmış. Otlarla oluşan bir mutfak. Bir amacımız da sofrada çeşitliliği devam ettirmek. Mesela salata hep aynı tip marulla yapılıyor, halbuki  o kadar çok seçenek var ki. Mart Dokuzu etkinliğinde biraz da beslenmeye dikkat çekip otları gençlere daha çok tanıtmak istiyoruz. Yeni nesil bu lezzetlerden uzak kalmamalı. Otları ön plana çıkarmak herkesin işi olmalı. Sürdürülebilir yaşam hayal değil. İnsanlık tarihine bakınca son 100-200 yıl öncesine kadar gayet sürdürülebilir bir yaşam hüküm sürüyordu. Ekolojik hayat aynı zamanda sınırsız büyümeyi hedeflemedikçe çok ekonomik. Uzun dönem hastalıkların tedavi masraflarını ve çevre temizlik masraflarını da işin içine koyarsak ekolojik yaşam sudan ucuz.

Şarapçılığa dönelim…

Urla’da biz geldiğimizde üzüm üretimi vardı, ürünü fabrikalara veriyorlardı. Hala da devam ediyor. Biz kendi bağlarımızı kurduk. 2016 yılında izinlerimizi tamamlayıp lisanslı olarak Urlice Bağcılık ve Şarapçılığı kurduk. Bizden sonra başka üreticiler de devreye girdi. Üreticiler olarak dernekleşmedeki amacımız Urla ve civarında şarapçılığı ve bağcılığı desteklemek. “Urla Bağ Yolu” buraları tanıtmak için yapılmış bir proje. Urlice’de, yılda 15 ton yaklaşık 20 bin şişe üretiyoruz.  Bu kasabada yüzyıllardır kutlanan Bağbozumu Şenlikleri de geliştirilip keyifli hale getirilebilir. Bu konuda üzerimize düşeni yapmaya hazırız.

Urla’nın büyümesinden korkuyor musunuz?

Urla “Yeşil Urla” diye bilinir ancak konutlaşma baskısı altında. Urla’nın tarımsal kimliğinin unutulmaması ve tarım alanların korunması çok önemli. Şehirleşme olmamalı. Telaşsız, doğa ve zamanın akışı ile ahenkli, çocuklarımıza göğsümüzü gere gere ‘’bak bu toprakları size böyle bıraktık’’ diyebileceğimiz, sürdürülebilir bir Urla bırakmalıyız. Esnafıyla, rençberiyle, sakin yaşantısıyla, temiz sahilleri, mis gibi çam ormanlarıyla, İskele’deki balıkçısıyla, fırınıyla, terzisiyle, pazar yerinde muhabbet edip adını bildiğimiz üreticisiyle sürdürülebilir bir Urla. Tarladaki ürün para etsin. Etsin ki çiftçi arsasını satmasın, bizi besleyen bu bereketli topraklar sitelere dönüşmesin… Balıkçı para kazansın ki kıyı balıkçılığına devam etsin. Biz de Ege’nin bu en şanslı sularındaki deniz ürünlerinin tadına varabilelim. Herkes doğayı, çevresini, komşusunu kollasın ki bu yaşam sürsün gitsin.

Türkiye’de kadın olmak?

Valla ben kendimi şanslı buluyorum. İzmir’de büyümüş olmak, yurt dışında bulunmak bir şans. Amerika’da tanıdığım çok kadından daha da deneyimli olduğumu gördüm. Bu coğrafyada kadınlar güçlü oluyor. Ülkemizde kadınların toplumdaki yeri tartışılıyor ama kadın olarak kazanımlar var. Kadınlar birbirleriyle iyi kontakt kuruyorlar. “Kadın kadının kurdudur” lafı değişti. Doğal Sofra’da olduğu gibi kadınlar el ele artık.

Özelinize gelirsek, nelerden söz edebiliriz?

Seramik yapmayı ve seyahat etmeyi severim. Güzel yemek yaparım. Radika en çok sevdiğim ot. Radikayla değişik şeyler, salatalar, pizzalar, kişler yapılabilir. Müzisyen olan eşim de çok güzel yemek yapar. Indie rock seviyorum. Daha çok yemek ve şarapla ilgili kitaplar okurum. Kahve çok içerim ama Türk kahvesi değil; espresso veya latte. Alışveriş bazen iyi bir terapi olabiliyor.

Yaptıklarınızı takdirle izliyor daha pek çok güzel işe imza atacağınıza inanıyorum. Teşekkürler.

Röportaj: Erkan Sevinç | drerkansevinc@gmail.com

Yaklaşık 40 yıldır sivil toplum kuruluşlarında aktif görevler üstlenen Aysel Öztezel… TOBB İzmir Kadın Girişimciler İcra Kurulu Başkanı. “İzmir’den Topluma Uzanan 5 Kadın Eli” ödüllerinden birinin sahibi olan Öztezel doğma büyüme Karşıyakalı, ancak eş durumundan Göztepeli. Aysel Hanım bir dönem fırtına gibi esen kadronun “Cango” lakaplı futbolcusu, futboldan kopmamak ve askerliğini ertelemek için o üniversite senin bu üniversite benim okuyan eşi Cenap Bey ile Basın Yayın’da tanışıyor. İzmir’in ilk alışveriş merkezi Park Bornova Outlet’i başarıyla yöneten, özellikle kadının toplum içinde ön plana çıkması için büyük çaba sarf eden Aysel Öztezel 2020’nin ilk günlerinde bakın neler anlatıyor.

Öncelikle TOBB’daki görevinizden başlayalım…

Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği tarafından 2007’de kurulan kadın girişimciler kurulları 81 ilimizde faaliyetlerini sürdürmekte. TOBB’un 6500 kadın üyesi var. Kurul üyeleri kendi iş sahalarında lider olan iş kadınları, yöneticiler, girişimcilik konusunda akademik çalışma yapan akademisyenlerden, sivil toplum kuruluşu yöneticileri ve girişimciliği destekleyen kamu, kurum ya da kuruluş temsilcilerinden oluşan bir yapı. Başkanımız TOBB Başkanı M. Rıfat Hisarcıklıoğlu’dur. Hedefimiz, bulunduğumuz ilde tüm kadınlarımızı, çalışma hayatının içine alabilmek, onları birey olarak yüreklendirmek ve güçlendirmektir.

Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği İzmir Kadın Girişimciler İcra Kurulu başkanlığında ikinci dönemimdeyim. 280 kadınla birlikte bizden daha az şanslı kadınlara el uzatmak ve rol model olabilmek, kadınları iş hayatına sokabilmek istiyoruz. İnanıyoruz ki iş kadını olmanın ayrı bir meziyeti ve özelliği var. Evde oturan kadınla ailenin geçimini sağlamak günden güne zorlaşıyor. Ekonomik koşullar kadını sadece çocuk büyüten bir rolden çıkarttı. Kadın evine gelir getirici bir konuma geldi. Kadınla erkeğin mutluluğunun temeli böyle atılıyor artık. Etrafta yaşananları, kadının toplumdaki durumunu görüyorum. Ben çeşitli sivil toplum kuruluşlarında çalışırken bir şeyler verirken bir şeyler de aldım. Öğrendiğim çok şey oldu. Kadına şiddet, tacizler, kadının layık olduğu yerde bulunmaması, kadın standartlarının çok aşağıda olması daha da motive ediyor bu çalışmalarımızda. Öfkelendiriyor da. En büyük şansım İzmir koordinatörümüzün Borsa Yönetim Kurulu Başkanı Işınsu Kestelli olması. İzmir’de eğitimlere çok ağırlık veriyoruz. “Sıra Dışı Eğitimler” adı altında eğitimlerimizi borsa binasında sürdürüyoruz. Kadınlarımız iş hayatı konusunda şimdi daha büyük düşünmeye başladılar.

Kadının toplumdaki durumu ortada…

Türkiye’de kadın girişimci oranı hala % 8. Mülk sahibi kadın % 9. Amerika’da bu oranlar nerdeyse %50. “Ben yaparsam sen de yaparsın” diyorum. İnsanlar neye tutku duyuyorlarsa onun peşinden koşmalılar inatla. Severek, isteyerek yapmanın sonuçları mutluluk ve başarı olur.

Erkeğin yeri nerede peki?

Her şey birlikte güzel. Feminist duygular içinde hareket etmiyoruz. Girişimci kadının eşine ve ailesine katkıları oluyor. Aile birliği için zaten bunun olması gerekiyor; eş hep yanında duracak. Ben başarıyı eşimin hep yanımda olmasıyla sağlayabildim. Her konuda “yaparsın” diye beni ön plana çıkardı. Sıkıldığım zamanlar “Benim bildiğim Aysel sıkılmaz” diye hep teşvik etti. Eşim daima benim itici gücüm oldu.

Nasıl vakit buluyorsunuz bunca işe?

Özel hayatımdan ödün vererek. İş hayatımdan asla ödün vermiyorum. Çalışma hayatını çok seviyorum. Sivil toplum kuruluşlarındaki birikimlerimin iş hayatına olumlu yansıdığını fark ediyorum.

İş hayatına gelmişken Park Bornova Outlet’den söz edelim.

Biz bir aile şirketiyiz. Park Bornova, Mat inşaat’ın yan kuruluşu… İki kardeşim Engin ve Ersin Turhan’ın destekleriyle her gün büyüyoruz. İzmir’in ilk AVMsiyiz. Alışveriş merkezi bilincinin olmadığı bir dönemden beri hizmet veriyoruz. Bizden sonra büyük harcamalarla çeşitli AVMler kuruldu, kurulmaya devam ediyor. 500 kişiye istihdam veriyoruz. Eş ve evlatlarla 1500 kişi ekmek yiyor. İşsizliğin boyutlarını biliyorsunuz.

Böyle bir yatırım yapmasaydınız çok daha fazla kazanabilirdiniz…

Evet ama bu kentimize ihanet olurdu. Bir İzmirli olarak rica ediyorum; bu kente yatırım yapın, istihdam yaratın. Gelin bize bir bakın; en ucuz sinema burada, keseye uygun fiyatlarla ünlü markalar burada, yemek ve çocuk oyun alanları burada, bowling burada. Kendi imkanlarımızla müşterilerimize araba dağıtıyoruz. Kadınlara, gençlere, çocuklara, engellilere yönelik sosyal sorumluluk çalışmalarımız var. AVM’mizi kime hitap ettiğimizi bilerek geliştirmeye de devam edeceğiz. Yıllardır bizimle birlikte olan sadık bir müşteri kitlemiz var.

Bir kadın yöneticisi olarak AVM yönetmeyi değerlendirir misiniz?

AVM yönetmek özellikle bir kadın olarak zor ama keyifli. İşimiz insana hizmet ve işlerin en zoru insana hizmettir. Yaptığımız iş bir takım oyunu; görevleri doğru kişilere vererek başarılı olmaya çalışıyoruz. Kadınların en çok sevdiği şey alışveriş ve bende onun merkezindeyim.

Ekonomi çalkantılı. STK yöneticisi bir iş kadını olarak 2020’yi nasıl görüyorsunuz?

2020 için heyecanlıyım. Olumsuz şeyler yazılıyor, çiziliyor. Onların etkisinde kalmamaya çalışıyorum. Yeni bir yıl, yeni bir adım demektir. Daha doğru adımlar atarak aile birliğinin çok koptuğu dönemleri geride bırakacağımıza inanıyorum. Sivil toplum kuruluşları çok bölündü. Bunları dernek ve vakıflardan sorumlu bir bakanlık bünyesinde toplarsak birlikte hareket daha güçlü olur düşüncesindeyim.

Aileden söz edelim biraz da…

50 yıldır yürüyen bir evliliğim var. Çocuklar, torunlar… Çocuklardan biri makine mühendisi diğeri hukuk okudu. Oğlumdan iki tane dünya güzeli torunum var. Onlarla ayrı şehirlerde olsak da görüntülü telefon ile yan yanayız.

Karşıyakalı ama eş durumundan Göztepe’lisiniz.

Göztepe aşkı Cenap’ın altın yıllarından geliyor. Şimdi Göztepe aşığı olarak eşim başkan Sepil ile o heyecanı tekrar yaşıyor. Yönetimde değil ama dışarıdan tam destek.

Yorgunluğunuzu nasıl atarsınız?

Başarıyı yakaladığımda huzur içinde oluyorum. Seyahat etmeyi seviyorum. Arkadaş gruplarının içinde olmayı da seviyorum.

Şarkı da söylüyorsunuz…

O bir sosyal sorumluluk projesiydi. Aslında enstrüman da çalmak isterdim, şarkı da söylemek ya da tiyatro da yapmak. Ama olmadı.

Ne tür müzikler dinlersiniz?

Her tür müzik dinlerim. Torunlarım sayesinde rap bile dinliyorum.

AVM yöneticisi olarak alışveriş artık yaşam biçiminiz olmalı.

Alışverişi kim sevmez. Ben alışverişte kendimi dizginlemeyi bilirim. En çok ayakkabı alırım. Alışveriş yapmasam da mağazalar “lütfen girin, uğur getiriyorsunuz” dedikleri için AVM içinde her gün mağazaları geziyorum.

Bu yoğun hayatta yaşadıklarınızı yazmayı düşünüyor musunuz?

Ufak notlarımı toplamaya başladım. Bir denemeler şeklinde ve torunlarıma hediye olacak.

Röportaj: Erkan Sevinç | drerkansevinc@gmail.com

Böyle diyor Oya Pardak… Gerçekten öyle de… Sadece birine değil, mesleğe, doğaya aşıksan, her alanda başarılı olabiliyorsun.. Oya Pardak hayalindeki mesleğin tahsilini yapan şanslı bir kadın olarak değerlendirilebilir. Oysa o her yaptığı işi “oya gibi” işleyen biri. Ona gerek yazılı, gerekse görsel medyada haber programlarından aşinasınız. Son on yıldır farklı bir kulvarda, halkla ilişkiler mesleğinde koşan Pardak çalıştığı ajansta herkesin alamadığı işleri almasıyla tanınırken şimdilerde kendi PR Ajansı’nı da kurmuş durumda. 90’ların başında Sky TV’de yaptığım “Her Şeyden Önce Sağlık “programına yaptığı röportajlarla renk katan Pardak ile işten aşka keyifli bir sohbet…

Gazetecilikle başladın, halkla ilişkilerle devam ediyorsun…

Son on yıldır PR ile uğraşıyordum. Bağlı olduğum ajansta birçok firmanın basın ve halkla ilişkiler işini yürütüyordum. Son yıllarda aklımda böyle bir hayal vardı, neden kendi işimin patronu olmuyorum şeklinde. Ve zamanı geldiğini düşünerek şirketi kurdum. Gazetecilik mesleğindeki kısıtlamalar bizleri PR işine itti. Bu konuda kendimi geliştirmekte ayrı bir heyecan oldu.

Başa dönelim. Gazetecilik yıllarına…

Gazetecilik çocukluk hayalimdi. Hep haberci olmak istedim. Ve İletişim Fakültesi Gazetecilik Bölümü’ne girmem ile birlikte hayallerim yavaş yavaş gerçekleşmeye başladı. Gazetecilik okurken Türkiye’de yeni yeni televizyonlar açılmaya başladı. Okula girdiğimizde tek kanal varken mezun olduğumuzda Türkiye yeni kanallarla tanışmaya başlamıştı. Hürriyet Gazetesinde stajımın ardından okurken İzmir’de Türkiye’nin ilk yerel kanalı SKY TV’de çalışmaya başladım.  Özel haber, haber programları ile mesleğimde kendimi geliştirdim. Meslek hayatımda Show TV İzmir Temsilcisi olmakla hayatımda yeni bir sayfa açıldı. Reha Muhtar’ın ekibinde uzun yıllar Show Haber’de çalıştım. O yıllar meslek hayatımın en güzel yıllarıydı. Daha sonra Star Haber’de görev yaptım. Heyecanı seviyorum; mesleğimle örtüşüyor… Gazetecilik ve TV haberciliği en sevdiğim alan. Okulda halkla ilişkiler de okumuştuk ve o da bizim uzmanlık alanımızdı. Madalyonun diğer tarafı halkla ilişkilere döndüğümde iki mesleği bir yerde birleştirmiş oldum.

Cevval bir muhabirdin…

Hem de korkuları olan. Her zaman haberin içindeydik. Hiçbir zaman masa başı habercilik yapmadım. Bir bayan muhabir olarak tatbikatlardan patlamalara, büyük deprem facialarından polis baskınlarına pek çok sıcak haberde yıllarca görev yaptım. Korkularımızın mesleğimizin önüne geçmesine izin vermedik. Her sıcak olayın içinde yer aldık, tarihe tanıklık ettik.  Kardak krizi gibi mesela… Bizler ustalarımızdan haberciliği öğrenebilme şansını bulmuş şanslı bir nesildik. Tabi şimdi her şey çok farklı.

Gazetecilik mesleğinde son yıllarda kadın gazeteciler çıksa da erkekler hep ön planda. Ama halkla ilişkilerde hep kadınlar. Erkeklerin esamesi okunmuyor nerdeyse…

Bir kadın olarak her iki mesleğimi çok sevdim. Tabii gazetecilik çok zor. Hele ki masa başında değilseniz. Televizyonda da ekran önünde görünüyorsunuz ama ekranın arkası, mutfağı çok zor. Kızımın doğumuna kadar saat mefhumum hiç olmadı. Haberden habere koşup durdum. PR kadın mesleği gibi görünüyor ama ikisinin de farklı boyutları olduğunu düşünüyorum. Sadece kadın olmak, güzel giyinmek, güzel görünmek PR mesleği için yeterli olamaz. Artık insanlar birikim, strateji, yön gösterecek kişilerle çalışmak istiyorlar. Kadın ya da erkek, fark etmez. Görsellik tabii ki önemli. Biz kadınların görselliği ve duyguları yüksek kişiler olmamız her iki meslekte de avantaj. Çünkü habercilikte de, PR’da da herkesin gördüğünden farklı bir enstantaneyi yakalamak çok önemli. Tabi ki zor şartlarda da görev yaptık. Ama işime ve kendime saygımdan dolayı ekran önünde ve haberde görüntüme bakımıma hep özen gösterdim. PR işinde de karşımdakini müşteri olarak görmeyip kendi işim gibi görüyor en iyisini yapmaya çalışıyorum. İşleri de erkek veya kadın işi olarak etiketlemiyorum. İşini iyi yapan dürüst yapan firmaları doğru başarılara taşıyanlar başarılı oluyor. Erkek ya da kadın işi yapanın iyi olması gerekir.

Halkla ilişkiler firmaları çok fazla. Bu sende bir kaygı yaratıyor mu?

Gazeteciliğimde son yıllarımı İstanbul medyasında çalışarak geçirdim. O dönemde de İzmir İstanbul ayırmadan yaptığım işlerin iyi olmasına baktım, özen gösterdim. PR’da da öyle. Bir İzmirli PR’cı olarak İstanbul’dan iş almak benim için zor olmayacak. Tabii sektörde çok şirket var ama biz butik çalışıyoruz. Müşterilerin bizi tercih etmesinde bir ayrıcalık oluyor. Aksine İzmir ve bölgeden markaları İstanbul ve Türkiye’ye taşımak, büyüme yolculuklarında beraber yol arkadaşlığı yapmak çok daha keyifli. Hiç öyle bir kaygım yok. İzmir’den tüm Türkiye’ye çok daha başarılı işler yapacağımıza inanıyorum. İzmir’de böyle bir potansiyel var. Buradaki işleri İstanbul’a, oradaki işleri buraya taşımak adına da benim gibi işini iyi yapan İzmirli şirketler önde olacaktır.

Her iki mesleğin saat kavramı olmayan meslekler. Bu da aile yapısını ayakta tutmak için çok zor olmalı.

Bizler mesleğimizle evliyiz. Mesleğimiz bir yaşam biçimi. Tatile gidildiğinde bile bir olayı haberleştiren ya da bir etkinliğe gittiğinde yeni şeyleri not alan bir meslek. Çok yoğun. Herkes bizim dünyamızı çok renkli görüyor ama arka planı var. Yoğunluk özel yaşamda zorluklar getiriyor; mesleğin cilveleri diyebiliriz.

Yorgunluğunu nasıl atıyorsun?

Gezerek. Seyahat etmeyi, yeni yerler görmeyi, keşfetmeyi çok seviyorum. Gördüğüm yerler nefes almamı sağlıyor. Doğanın içinde olmak bana huzur veriyor. Tam bir doğa tutkunuyum. Şehirdeki beton yığınından uzakta, doğanın güzelliği ve sakinliği bana ilham veriyor.

Alışveriş de bir terapi olmalı…

Kesinlikle. Alışverişi çok seviyorum. Ne kadar şanslıyım ki uzun yıllardır İzmir Optimum AVM ve şimdi de Hilltown Karşıyaka AVM’nin PR işlerini yürütüyorum.  Alışveriş merkezlerindeki ışığı, dükkanları, etkinlikleri seviyorum. Özellikle kıyafet, ayakkabı, çanta ve kozmetiğe ilgim var. Ama en çok ayakkabı alıyorum. Çok abartılı olmayan takılara ve saatlere de ilgim büyük.

Güzel fotoğraf da çekiyorsun. Var mı bir sergi projesi?

Evet, fotoğrafları değerlendiriyorum. Bir sergi düşüncem var. Gerek iş gerek özel seyahatlerim için gittiğim yerlerde özellikle çocuk yüzlerini çekiyorum. Her coğrafyanın çocukları yaşadıkları kültürün izlerini yüzlerinde taşıyorlar. İlk hayalim  “Anadolu’da Çocuk Olmak” konulu fotoğraf sergisini açmak. Bunun için fotoğraf çekmeye devam ediyorum.

Ve yemek?

Sevdiğim şeyleri soruyorsun sürekli. Evet yemek yemeyi çok seviyorum. Tercihim balık ve İzmir mezeleri.

Seni özgürlüğüne düşkün, arkadaş canlısı, sevgi dolu biri olarak tanıyorum.

Kova burcumun özellikleri işte.

Aşk maşk?

Hayat iki kişiliktir. Aşk her zaman önemli benim için. Aşksız yaşanmaz. Aşk bir hazine. Onu bulanlar şanslı. Benim çok geniş bir ailem ve canım kadar sevdiğim bir kızım var. Hayatı seviyorum. Hayatın “Aşk” konusunda da beni bir mükafatlandıracağına inanıyorum.

Röportaj: Erkan Sevinç | drerkansevinc@gmail.com

Merve Civelek iki çocuk annesi bir iş kadını. Sadece bir iş kadını değil GİSİDER (Girişimciler ve İş Dünyası Derneği)’in de Kurucu Genel Başkanı. GİSİDER yeni girişimcilere kapısını açan ve hali hazırda faaliyet gösteren iş insanlarını bir araya getiren, bütünleştirici bir dernek.

Merve Civelek  1990 Eskişehir doğumlu. Eskişehir Anadolu Meslek Yüksek Okulu mezunu. Lojistik sektörünün önemli firmalarından, 53 şehirde hizmet veren Ataoğulları’nın Yönetim Kurulu Başkanı. Girişimciler ve İş Dünyası Derneği (GİSİDER) Başkanı da olan Civelek evli ve iki kız çocuğu sahibi.

Civelek zamanının çoğunu yaklaşık on yıldır lojistik sektöründe gazete taşımacılığı, tehlikeli madde ve atık taşımacılığı konusunda faaliyet gösteren şirketinden ziyade GİSİDER’e ayırıyor. Aralık 2019’a kadar sürecek olan “Yeni İşim Girişim Olacak” diyen ve girişimcilik eğitimi almak isteyen adaylara kucak açıyor ve yön gösterici oluyor. Merve Civelek ile iş dünyasında kadının yerini vurgulayan güzel bir sohbet…

İş dünyasında dernekten geçilmiyor. Niye böyle bir dernek daha?

Derneğimiz yalnızca sektörde faaliyet gösteren iş insanlarını bir araya getirmiyor, aday girişimcilere de kucak açıyor. Kosgeb ve İşkur iş birliği ile yürütmekte olduğumuz Ücretsiz Girişimcilik Eğitimleri bunu açıklayan en büyük faaliyetimiz. Üyelerimizin yenilikçi yaklaşımı ise diğer derneklerden bizi ayıran en büyük farkımız.

Biraz daha dernekten söz edelim. Ne zaman kuruldu? Amaç nedir? Neler yapıyorsunuz?

Nisan 2019’da kurduk. Sosyal sorumluluk bilinci ile yola çıktığımız derneğimizin amacı işbirliği, toplumsal birliktelik ve güç birliği neticesinde birleşerek topluma katkı sağlamak. Girişimcilerimizin ve girişimci adaylarımızın hayallerine ve hedeflerine ulaşabilmeleri konusunda alt yapı sağlıyoruz. Derneğimizin bir diğer amacı ise alanında uzman, değerli iş insanları ile girişimci adaylarını buluşturarak sektörel tecrübelerini aktarmak ve bilinçlendirmek. Böylelikle pazara yeni atılan girişimciler ile kendi işini yapan girişimcileri bir araya getirerek sosyal ve sektörel anlamda birbirlerini yakından tanımasını sağlamaktayız.

Derneğimizde KOSGEB ve İŞKUR işbirliği ile yeni girişimcileri desteklemek amacıyla hayata geçirmiş olduğumuz Ücretsiz Uygulamalı Girişimcilik Eğitimlerimiz Aralık 2019’a kadar sürecek. Herkes eğitime katılabiliyor. 4 günlük bir eğitim sonunda sertifikanızı alıyorsunuz. Eğitimler Bayraklı’daki Dedemhan Plaza’da, dernek merkezinde yapılmaktadır. Ayrıca hali hazırda profesyonel iş yaşamı süren, çeşitli kurum ve kuruluşlarda çalışan, kendi işini yapmak isteyen fakat zaman ayıramayan girişimci adaylarımız için akşam eğitimleri de düzenlemekteyiz. Böylelikle çalışan girişimci adayları rutin iş yaşamları etkilemeden, yapmak istedikleri proje ve girişimlerin zeminlerini atabilmekteler.

Öte yandan girişimcilik eğitimlerinin yanı sıra derneğimizce gönüllü verilen reklam eğitimleri küçük ve orta ölçekli işletme adaylarına yön gösterici olmakta. Böylelikle girişimci adayları sürdürülebilir satış tutundurma faaliyetleri konusunda bilinçleniyor ve reklam mecraları konusunda bilgi sahibi oluyorlar. Tüm bunların yanında alt yapı çalışmalarına başlamış olduğumuz AB projeleri, dış ticaret eğitimleri ve meslek edindirme kursları da ilerleyen zamanda faaliyetlerimiz arasında yer alacak.

Derneğe kimler üye olabiliyor?

Sektörde faaliyet gösteren girişimcilerimiz derneğimize üye olmak için başvuru formu doldurabilirler. Daha sonra bu başvuru formları Yönetim Kurulu değerlendirme sürecinden geçerek geri dönüş sağlanıyor. Dernekte gerçekten aktif rol oynayabilecek adaylara önceliğimiz olmakta. Derneğimizin 45 aktif üyesi mevcut şu anda. Yönetim Kurulu’nda da değişik mesleklerden arkadaşlarımız var.Bu sebeple her toplantımızda herkes enerjik ve heyecanlı oluyor. Bir fikir üzerine beyin fırtınası yaparken her iş insanı daha iyisini ortaya koymak için seferber oluyor ve imzasını atıyor. Çalışmalarımıza hızlı başlangıç yapmamızın en büyük sebebi de derneğimizin dinamik kadrosu. Aramızda melek yatırımcılar da var.

Derneğe adeta kendinizi adamışsınız.

Üçüncü evladım gibi. GİSİDER öncesi de dernekçilik deneyimim var. GİSİDER ile birçok sosyal sorumluluk projesini yürütüyorum. Misal, babası hapiste olan çocuklara eğitim başta olmak üzere sahip çıkıyoruz. Yine Bayraklı kaymakamımız ile konuştuk. Eşyalarını değiştirmek isteyen ancak maddi durumu yetersiz ailelere yeni eşya sağlıyoruz. Bornova Belediyesi ile “Altın Bilezik” projesini yürütüyoruz. Bu arada ilk kez size açıklıyorum. Yine geliri bir sosyal sorumlulukta kullanılmak üzere İzmir Büyükşehir Belediyesi ile  birlikte gelecek sene Mayıs ayında bir ticaret fuarı planlıyoruz.

Siyaset dünyasında kadının yeri az. İş dünyasında da…

Bunu tersine çevirmek için gücümüz var. İş Dünyası dediğiniz gibi erkek ağırlıklı bir dünya. Kadınlar yürekli olsunlar diyorum. Kadınlar her işi yapabilir, öyle söylendiği gibi kırılgan değil, güçlü bir yapımız var. Kadın yapamaz derler, yok öyle bir şey! Siyasete de gireceğim. Teklifler şimdiden var.

Oradan buraya buradan oraya koşturmaca. Yorgunluklar nasıl atılıyor?

Evet her yere yetişmeye çalışıyorum. Eskiden spor yapardım artık gerek kalmadı koşturma spor oldu. Yorgunluğumu belki enteresan gelecek ama eğlenerek atarım. Bunun yanında kızlarımla sinemaya gitmeyi severim.

Müzik deyince…

Arabeski tek geçerim. Muazzez Ersoy, Ferdi Tayfur, Müslüm Gürses ve Orhan Gencebay. Ama batsın bu dünya demiyorum!

Burcunuz?

Terazi. Dengeli burç. Herkese uyum sağlayabilir.

Röportaj: Erkan Sevinç | drerkansevinc@gmail.com

Mübeccel Hürmen Alkan insanlara dokunmayı, özellikle çocuklara yardım etmeyi seven bir kadın. Onun durumundaki çoğu kişi laylaylom yaşarken zamanının büyük bölümünü hayır işlerine adamış durumda. Dr.Behçet Uz Vakfı’ndan sonra şimdilerde Ege Çocuk Cerrahi ve Sünnet Kliniği’nin kurumsal iletişim müdürlüğünü yürüten Alkan’ı Pergamon Lions başta olmak üzere pek çok sivil toplum kuruluşunda da görmekteyiz. Hayırlara vesile olacak söyleşimizden arda kalanlar…

Çocukluğunuzdan beri hep böyle mi yaşadınız?

Evet, hep böyleydim. Rol örneğim babamdı. Onun yolunda gittim. Yardım amaçlı şeyler yaptım tahsilimi sürdürürken bile…

Sizi daha iyi tanımak açısından, kimdir Mübeccel Hürmen Alkan?

Okul sonrası önce Büyükşehir Belediyesi, Gençlik Hizmetleri’nde, Sosyal ve Kültürel Koordinatör Yardımcılığı yaptım. Özfatura ve Piriştina dönemlerinde. Daha sonraları Dr.Behçet Uz Çocuk Hastanesi Vakfı’nda çalışmalara başladım. Vakıf başkanımız ve başkan yardımcımız halkla ilişkiler müdürlüğü teklif etmişti. İki ay kadar önce ayrılıp Ege Çocuk Cerrahi ve Sünnet Kliniği’nin kurumsal iletişim müdürlüğünü üstlendim. 2015 yılında Pergamon Lions’un kurucu üyesi oldum. Bir dönem başkanlıktan sonra Lions Sivil Toplum Proje Ortaklıkları Komite Başkanı olarak devam ediyorum.

Sivil toplum kuruluşları deyince ilk akla gelen isimlerdensiniz. Neden Lions?

Neden Lions oldum? Hastanede görev yaparken onlarla tanıştım. Israrla üye olmamı istediler. Öncelikle insanlara yardım etmeyi çok seviyorum. Birilerine nasıl dokunabilirim, bu önemli. Uluslararası Lions, 1917 yılında ABD, Chicago’da kurulmuş. Dünyada 200 ülkede, 47.000 Lions Kulübü, 1.4 Milyon Lion; Türkiye’de 300’den fazla Lions Kulübü, 6.100 Lion var. Lion’ların ana amacı gönüllü olarak dünya toplumuna karşılıksız hizmet etmek. Kesinlikle kendi üyelerinin menfaatlerine hizmet etmez.

Lions’un yüce amaçları, uluslararası ödül almış düzenli organizasyon yapısı dışında, üyelerini, yani bizleri bir arada tutan çok önemli bir özelliği daha var: Bizleri çok özel bir harçla birbirimize sıkı sıkıya adeta tutkallayan bir harç… Demirden, çimentodan oluşan bir harç… Bu harcın malzemeleri; sevgi, saygı, anlayış, hoşgörü, dostluk, kardeşliktir. Lions’un kurumsal yapısı, liderlik öğretileri, yarattığı dinamizm ve sinerjisi yanında, bu özel harç sayesinde, birlikteyiz. Mutluluğun, üzüntünün, sorunların ve daha nice insani olmazsa olmazın paylaşımını yaşadığımız için Lion’uz.

Lions toplumda yanlış da tanınıyor…

Evet, “zengin kadınlar bir araya gelmiş”; öyle bir şey yok. Sosyal projeler gerçekleştirmek için kurulmuş bir dernek. Lion’ların yaptığı farkındalık ve iyilikleri iyi anlatmamız gerekiyor. Toplum bizi ayrı bir grup olarak görüyor. Bunlar sürekli bir araya gelip yemek yiyip içiyor, fotoğraf çekiyor ondan sonra da dağılıyor diye biliyorlar. Çeşitli yerlere gidiyorlar, süsleniyorlar ve magazin sayfalarında boy gösteriyorlar gibi ifadeler çokça kullanılıyor. Bu yüzden bizim algıyı değiştirmemiz gerekiyor. Bunun için sizin gibi duyarlı basın mensuplarına da ihtiyacımız var.

Hangi proje var önünüzde?

Sünnet projemiz var. Toplu sünnete karşıyım. Biz, bize ulaşanların ya da ulaştıklarımızın sünnetlerini gerçekleştireceğiz. Misal, bir aile bize ulaşıyor ve çocuğunun maddi olarak sünnetini yapamadıklarını söylüyor. Biz onun sünnetini sizin sponsorluğunuzda yaptırıyoruz. İsterseniz 1 kişiye isterseniz 100 kişiye sponsor olabilirsiniz. Şirketler arayıp “50 tane çocuğu sünnet yaptırmak istiyoruz” diyorlar. Çocukları buluyor ve tek tek sünnet ettiriyoruz. Sadece sünnet de değil. Şimdi her çocuk için bir fidan bağışı yapılacak. Ege Orman Vakfı ile birlikte planlıyoruz. Bize ait bir ormanlık alan olacak.

Şöyle biraz geriye gidip Dr. Behçet Uz Çocuk Vakfı’ndan söz edelim dilerseniz…

Dr. Behçet Uz Çocuk Hastanesi Geliştirme Koruma ve Yardım Vakfı (BUVAK) yurdumuzun her tarafından gelen hasta çocukların en iyi şekilde tedavilerinin yapılmasına imkanlar yaratmak, ülkemizdeki çocuk ölüm oranlarının azaltılmasına bedenen, ruhen ve sosyal yönden iyi olan çocukların çoğalmasını geleceğin sağlıklı nesillerinin oluşturulmasına katkıda bulunmak ve Dr. Behçet Uz Çocuk Hastanesi’ne gerekli tıbbi araç ve aletlerini temin etmek gayesi ile kurulmuş. İzmir Valisi Vecdi Gönül, Büyükşehir Belediye Başkanı Dr. Burhan Özfatura, İzmir Sanayi Odası Başkanı Ersin Faralyalı, TÜSİAD temsilcisi Şinasi Ertan ve İzmir Gazeteciler Cemiyeti Başkanı İsmail Sivri kuruculardan. Kurulduğu tarihten itibaren vakfımızda İzmir’in önde gelen siyaset ve iş adamları yönetici olarak görev almış. Vakıf yedi kişilik yönetim kurulu, çoğunluğu hastanedeki doktorlardan oluşan 56 kişilik mütevelli heyeti ve 100’e yakın gönüllüsüyle çalışmalarını sürdürüyor. Vakıfta görev yaparken, yardımseverlerin bağışlarıyla çok sayıda etkinlik yaptık. Şiir dinletileri, yarışmalar, tiyatrolar, konserler ve yemekli eğlenceler gibi çeşitli etkinliklerle hastalara hem maddi hem manevi destek verdik. Yine çocuklarımıza gıda, giyim ve ilaç yardımı yaptık ve hastaneye cihaz alımlarını gerçekleştirdik. Bu çocuklar hepimizin, onların sağlıklı yetişmesine katkıda bulunmak görevimiz. Ben dayanamıyorum, sen dayanamıyorsun, o dayanamıyor diyerek bu çocukların yanında olmamız lazım dedim.”

Şimdi de yeni bir dernek kurulumuna öncülük etmişsiniz.

Evet; “Yaşa Çocuk Derneği”. Bu derneğimizin amacı öncelikle onkoloji çocuklarına dokunmak, onlara yardım etmek. Sadece Çocuk Hastanesi değil Ege, Dokuz Eylül, Tepecik, Yeşilyurt; çok değişik hastaneler olacak ilgi alanımızda. Herkes birilerine dokunmalı. Hepimizin başına her an her şey gelebilir. Yardım etmeliyiz birbirimize. Bir kişiyi mutlu edersek çok mutlu olabiliriz.

Bu yoğunlukta eşinizin yaklaşımını merak etmiyor değilim.

96’dan beri eşimle birlikteyim. Evlilikte saygı ve güven önemli. Eşim çok anlayışlıdır. Çok arkamda oldu, oluyor. Emekli oldu, Asos’ta arsa aldı. Evimiz yapım aşamasında. Süreç sonunda doğayla baş başa yaşamayı düşünüyoruz. Anadolu Lisesi’nde okuyan bir oğlum var; lisanslı basketbolcu. 3 yaşında yüzmeye başladı sonra binicilik yaptı. Spor akademisinde okumak istiyor.

Fit durumunuza bakılırsa siz de spor yapıyorsunuz.

Yıllarca tenis oynadım. Folklor yaptım. Yüzmeyi çok severim. Dans da bir spor; dans etmeyi de çok seviyorum.

Güzellik genlerden mi geliyor?

Bilemem, öyle olmalı. Babaanne Girit, anneane Yugoslav göçmeni.

O zaman yemekte de zeytinyağlılar…

Aynen. Yemek yapmayı çok sevmiyorum ama güzel tatlı yaparım. Pastacılık kursuna da gitmiştim vakti zamanında.

Alışveriş?

Alışveriş yapmayı inanılmaz seviyorum. Sade ve şık saatler, ayakkabı, çanta ve kıyafet almayı çok seviyorum. Kokoş değilim. Sadece güzel giyinmeyi değil bakımlı olmayı da seviyorum.

Sinema, televizyon, kitap?

Film hastasıyım. Sinemayı salonda izlemeyi seviyorum. Bazen tek başıma bile gittiğim oluyor. Televizyon hayatımda hiç yok. O haberleri izleyip ruh hastası olmak istemiyorum. Şiir kitapları okumayı çok severim. Babam inanılmaz kitap okurdu. Eşim de öyle.

Sigara, alkol?

Sigara kullanmıyorum. Alkole karşı değilim sigaraya karşıyım. Sade kahve vazgeçilmezlerimden.

Röportaj: Erkan Sevinç | drerkansevinc@gmail.com

Alsancak bildiğiniz gibi İzmir’in Konak ilçesine bağlı bir semt. İzmir dendiğinde ilk olarak Alsancak ve Kordon akla geliyor. Burada olan kültürün kalıcı olması ve gelecek kuşaklara aktarılması önemli. Bu değerleri artırarak yaşattığımız sürece kent kimliğini de yaşatırız. Kentler yarattıkları ruhla çoğalır ve değerli olur. Tüm dünyada marka kentler lafı terk edilmeye başlanıyor. Mahallelerin ve kentlerin ruhundan bahsediliyor. Alsancak’ın eski adı “Punto“. Kıbrıs Şehitleri Caddesi, Mustafa Bey Caddesi, Gül Sokak, Alsancak Garı, Gündoğdu Meydanı bu semtimizin sınırları içerisinde yer alıyor. Alsancak’ı koruyan ve güzelleştiren bir dernek var. Yerel yönetimlerle işbirliği yapan bu derneğin başında da Eczacı Dilek Olcay…

Nerdeyse 24 saatinizi alan Alsancak Koruma ve Güzelleştirme Derneği’nin öyküsünden başlayalım.

1999 yılında 27 semt sakini kurduk derneğimizi. Halen 186 üyemiz var. Dernekte Levanten ve Musevi üyelerimiz de mevcut. Politikadan uzağız. Din, dil, ırk farkı gözetmiyoruz. Birçok aktivitemiz var. Geleneksel ödüllerimiz var. Yaşayan insanlara yaşarken değer vermek amaçlı ödüller, vefa ödülleri bunlar. İki ödül törenimizde seçtiğimiz insanlar çok farklı kesimlerden. Mesela en son, Kıbrıs Şehitleri Belediye Sokağı’nda 41 senedir anahtar yapan bir kişiyi ödüllendirdik. Dernekte her birimiz birbirimizi tamamlıyoruz. Değişik meslek dallarından insanlar var. İyi niyetle, şevkle çalışıyor herkes. Çok güzel insanlar.

Sadece ödül törenleri değil elbette.

Tabii ki. Tavla ve Satranç Turnuvaları ve halkı bilinçlendirmeye yönelik sağlık seminerleri düzenliyoruz. Türkiye’nin ilk Görme Özürlüler Kitaplığı olan TÜRGÖK’ün hizmetlerini anlatmak ve daha çok bağışçı bularak kitaplıktaki kabartma kitap sayısını artırmak için başlattığımız “Bir Kitapla Bin Yaşa” kampanyası amacına ulaştı. Artık marka haline gelen Alsancak Şenliği’miz var. Bu sene Eylül sonu Ekim başı gibi yapacağız. Çocuklar okullarda ödüllü projeler yapıyorlar; biz de bu projelerin şenlikte sergilenmesini sağlayacağız. Alsancak Şenliği’nin ana destekçisi Konak Belediyesi yanı sıra Milli Eğitim de destek verecek. Bir bilim şenliği yaşanacak adeta. 9 Eylül Üniversitesi’nden öğrenciler sokaklarda resim yapacaklar. Ben onları izlerken kendimi bir anda Paris’te Seine nehri yanında gibi hissediyorum. Daha pek çok yeni projemiz var bu yıl için.

Başkanlar değişti ama…

Her gelenle iyi ilişkiler kurduk. Konak’ın yeni başkanı deneyimli bir isim. Belediyeciliği biliyor. Geçenlerde kendisini ziyaret edip neler yaptığımızı gösteren bir dosya sunduk. Konak Belediyesi ile iki proje yürütüyoruz. Biri “Atatürk’ün Çocukları” diğeri “Alsancak Şenliği”. En yakın zamanda Tunç Bey’e de gideceğiz. İzmir’i bir bütün olarak düşünmek lazım. Sonuç almak için temizlik gibi alanlarda her iki belediye ile çalışmalıyız. İnsanlar nereye şikayet edeceklerini bile bilmiyorlar.

Peki bugüne kadar hangi sorunlarda çözüme ulaştınız?

24 saat çalışan bir yer Alsancak. 24 saat yaşıyoruz, yaşıyor. Ana caddeler Büyükşehir’in, ara sokaklar Konak Belediyesi’nin görev kapsamında. İlgililere sorunları iletiyoruz. Güvenlik en önemli sorundu; bu konuda epey mesafe alındı. Hem Kıbrıs Şehitleri’nde hem de Kordon’da gürültü konusu var. Özellikle Kıbrıs Şehitleri için bir çalışma başlattık. Çöp toplamaktan müzik yapanlara kadar. Kordon ile ilgili de çalışmalarımız var. Kordon’daki işletmeler de sorumluluk sahibi olmalı. Kordon’a her taraftan insan geliyor, zengini, fakiri; herkes mutlu olmalı.

Derneğe üye olmak için Alsancak’ta ikametgah şartı var mı?

Hayır. Alsancak’ta oturmak şartı yok; Alsancak’ı sevmesi lazım. Bizden sonra birkaç tane daha semt derneği kuruldu ama kalıcı olamadı. İzmir güzel bir şehir. İşte bu güzel şehrin semti Alsancak. Alsancak’a yapılacak her çalışmada varız.

Derneğe bir daldık, size gelemedik. Şöyle okul yıllarına dönelim. Neden eczacılık?

Ankara’da Kimya Mühendisliği’ni kazanmıştım ama o yıllarda siyasi olaylar vardı. Ailem “Ankara’yı unut” deyince yolum Yakın Doğu Üniversitesi Eczacılık Fakültesi ile kesişti. 24 sene aktif eczacılık yaptım. Okul yıllarında da Yardım Sevenler Derneği sivil toplum kuruluşlarında çalışırdım. Annem öğretmen. İki üniversite bitirmiş. Hem dil tarih, hem konservatuar. Babamın İzmir’deki çoğu yapıda emeği vardır. Bize hep eğitimin öneminden bahsettiler. Ben de sadece çocuklarımla ilgili değil, her alanda önce eğitimi ön plana çıkarırım. Oğlum da, kızım da başarılı öğrenim hayatlarından sonra iş yaşamına adım attılar.

Sadece tek dernek değil herhalde…

En az 10 dernekte faal olarak çalıştım, çalışıyorum. Ama öncelik her zaman Alsancak Koruma ve Güzelleştirme Derneği’mizde.

Yaz ayları Çeşme ayları mı?

Artık Çeşme’deki evimi açmıyorum. Altın Yunus’ta kalıyoruz 1.5 ay. Böylesi daha rahat oluyor.

Dilek Olcay sivil toplum örgütü çalışmaları dışında neler yapar?

Valla bol bol seyahat ederim. Kitap okurum çokça. Tercihim polisiye romanlar. Televizyonda yabancı dizileri takip etmeye çalışıyorum. Başta Ali Kocatepe olmak üzere Alsancak’tan yetişme sanatçıları dinlemeyi çok seviyorum. Bol bol da yürüyüş yaparım.

Eee alışveriş?

Alışveriş yaparım; hangi kadın yapmaz ki? Çanta da alırım ayakkabı da. Her kadının vazgeçilmez alışveriş kalemi. Ve tabi ki takı da… Çok severim.

Alsancak semtinin eski adı da Punta’dır… Peki neden Punta? Halk arasında bir söylenti vardır: “Eski zamanlarda bu yörenin limanında çalışan Rum görevliler ve hamallar İzmir’in rutubetli havasından ve soğuğundan dolayı zatürreye yakalanırlarmış. Zatürre olanların akciğerlerinde nokta şeklinde lekeler oluşur ve nokta Yunanca’da “Punta”dır. İşte Alsancak körfezinin o iliklere işleyen havası nedeniyle bu semte de “Punta” adı verilmiş.

Yemek aileyi, insanları birleştirir. İçinde lezzet vardır, buluşma vardır, paylaşma vardır, sevgi vardır. Herkes bir aradadır. Kadriye Uysal gelirini KİTVAK (Kemik İliği Transplantasyon ve Onkoloji Hastanesi Kurma ve Geliştirme Vakfı)a bıraktığı ve “Cass Tereyağ” adını verdiği kitabıyla gündemde. Uysal 36 yıllık birikimini öncelikle kızı, oğlu, arkadaşlarının çocukları ve tüm gençlere aktarmak amaçlı kaleme almış. “Cass Tereyağ” farklı damat tatları ve yemek kültürlerine hitap eden özgün bir kitap olarak dikkat çekiyor. Annelerin, anneannelerin en büyük lezzet sırrıdır tereyağı. İçine girdiği pilavı güzelleştirir, böreğin lezzetine lezzet katar, keklerin misler gibi kokmasını sağlar. 11-12-13 Mayıs’ta Tasting Alaçatı kapsamında Eflatun’da olacak olan Uysal’la sonunda kitaplaşan yemek yolculuğunu konuştuk.

Öyküyü alayım öncelikle…

Yıllardır en büyük hayalimdi. Yemek masalarında eşim, dostum ve arkadaşlarımla çok anı biriktirdim. Paylaştığım yemeklerimi bir kitapta toplamak istedim. Anneannemden anneme, annemden bana geçen tariflerin yer aldığı bu kitabımla çok insanın hayatına dokunduğum için mutluyum. Yayınevine vermeden lansmanlarla kendim sattım “CassTereyağ”ını”.

Çok da ilginç bir isim bulmuşsunuz.

Arkadaşlarım hep söylerler, tarife uygun yapıyoruz ama  aynı lezzette olmuyor diye. Üzerine tereyağı gezdirmediğiniz için derim. Stüdyodan kitaptaki görselleri çekmeye geldiler. Üzerimde vakti zamanında İtalya’da gezerken yaptırdığım “Kadriye Uysal” yazılı önlük. Hemen “önlüğü kitabın kapağı yapalım” diye karar verdik. Resimler için yemekleri tek tek yaptım yeniden. Fotoğraflayan çocuk 80 kiloydu, şimdi oldu 130 kilo.

Ama sizin aile hep fit…

Sebze ağırlıklı besleniyoruz. Hiç yemek seçmeyiz. Ayrıca hayatımın her döneminde sporu ihmal etmedim.Şimdilerde 3 gün kardio, 2 gün reformer pilates yapıyorum.

Çocuklar yemek konusunda izinizde mi?

Oğlan çok meraklı. Kitaptakilerin bire bir aynısını yapar.Kızım anneye güvendiği için şimdilik yapmıyor. Bana da annem yemek yaptırmazdı. Kek, pasta dışında. 19 yaşımda evlendim; Fatih çocukluk aşkım. Kendi evimize geçtiğimizde hiç unutmam, eşime jest yapayım dedim; enginar yapmaya kalktım. Olmadı. Hemen annemlere ağlıyorum; “Anne senin gibi yapamadım, enginarları kararttım” diye. Annem beni teskin etti, hemen bize enginar yaptı. Şu anda annemden daha iyi enginar yapıyorum. Bir de bende gram kavramı yoktur. Bardakla ölçerek, kaşıkla ya da kahve fincanıyla ölçerek yaparım yemeklerimi.

Yemek kitabı yazarı ne yemeyi seviyor?

Kitaptaki yemeklerimden ciğer sarmayı severim. Evimizde kuzu eti kullanılıyor. Tavuk yemeyiz. Dışarıda ise genelde bonfile ve kırmızı şarap. Bu arada her öğün balık yiyebilirim.

Yemek yapmak bir sanat…

Kesinlikle. Ailecek zaten sanata düşkünüz. Kızım seramikle uğraşıyor. Ben çini boyama yapıyorum. Tabii bu kadar tabağı çanağı koyacak evimde yer bulamayacağım için yaptıklarımı da bir sosyal sorumluk projesi olarak ortaya çıkaracağım. Eşim için çok özel bir tabak yapıyorum. Sürpriz.

Yeni bir kitap var mı?

İlk kez sizin aracılığınızla müjdelemek istiyorum. Yemek yapmak benim için en büyük terapi. Dostlar, arkadaşlar en büyük zenginlik. Bu kez onların sandıklarında biriktirdiklerini gün ışığına çıkaracağım. Ve yeni kitabımın gelirini de eğitimle ilgili bir kuruluşa bağışlayacağım.

Bir yemek tarifiyle bitirelim isterseniz.

Anneannemin favori yemeklerinden Tas Kapama’yı anlatayım size;

Tas Kapama

Malzemeler:

• 9 parça böbrek yatağı (koyun eti)
• 1 tatlı kaşığı biber salçası
• 1 tatlı kaşığı domates salçası.
• 2 avuç arpacık soğanı
• 2 adet kuru soğan
• 2 yemek kaşığı zeytinyağı
• 2 yemek kaşığı tereyağı
• 3 su bardağı baldo pirinç
• Karabiber, tuz

Yapılışı:

• Et büyük bir kaba konulur, zeytinyağı, tuz, karabiber, salça ile övülür. Daha sonra soğanlar da ilave edilip hep birlikte güzelce karıştırılır. Çelik ya da bakır bir kaba hazırlanan tüm malzemeler doldurulur. Daha büyük çaptaki bir tencereye ters çevrilir, kaynar su dökülüp yaklaşık iki saat kadar kısık ateşte pişirilir. Etlerin kapalı olduğu kap kaldırılmadan dikkatlice bir kaba suyu süzülür.
• Bir bakır veya teflon tencerede tereyağı pembeleştirilir. 1,5 bardak su, 1,5 bardak et suyu ilave edilir, kaynayınca yıkadığımız pirinç atılıp suyu çektirilir. Etlerin etrafına pişirdiğimiz pilav dökülür, demlendikten sonra tencerenin çapından daha büyük çaptaki servis tabağına ters çevrilir ve servis yapılır.

“Her şeyin temelinde karşılıklı sevgi, saygı, hoşgörü ve anlayış var” Filiz Eczacıbaşı Sarper

Röportaj: Erkan Sevinç | drerkansevinc@gmail.com

İzmir Kültür Sanat ve Eğitim Vakfı (İKSEV)’nın Yönetim Kurulu Başkanı Filiz Eczacıbaşı Sarper İzmir için koşturan sanat insanlarından. Dedesi Süleyman Ferit Eczacıbaşı’nın “Kulağına küpe olsun. Bu kentten aldığını bu kente vermelisin” sözünü sadece hayata geçirmemiş, 30 yılı aşkın süredir İKSEV’le kentine hizmet ediyor…

Sarper ile MegaPlus için bir araya gelip keyifli bir sohbet yaptık.

İşte o sohbetten satırlara dökülenler…

İKSEV 2019’a nasıl hazırlandı? Yeni yılda sanatseverleri neler bekliyor?

İKSEV bu yıl 33. Uluslararası İzmir Festivali’ni ve 26. İzmir Avrupa Caz Festivali’ni düzenleyecek. Yine 4. Uluslararası Çalgı Yapımı Atölyesi ve Sergisi olmak üzere atölyeler, ustalık sınıflarımız olacak.

Sizce 2019’un en önemli sanat olayı hangisi olacak?

Dünyadaki ve Türkiye’deki bütün sanat olaylarını yakından izliyorum demek çok iddialı olur. Bu nedenle böyle bir değerlendirme yapmayı doğru bulmuyorum. Bu işin sanatçı ve düzenleyen olarak zorluklarını yaşayan biri olarak kültür ve sanata hizmet etmeyi hedefleyen her sanat olayının önemli olduğunu düşünüyorum.

İKSEV’in sanat dünyasına yeni isimler kazandırmaya yönelik çalışmaları nelerdir?

İKSEV’in gençlere yönelik çalışmalarını iki yönlü ele alabiliriz. Birincisi hemen hemen kuruluşumuzdan bu yana düzenlediğimiz atölyeler ve ustalık sınıfları. “Gençler Ustalarla Buluşuyor” projesi kapsamında çeşitli alanlarda (dans, müzik caz, çalgı yapımı, tasarım, fotoğraf) yıllardır sürdürdüğümüz bir çalışma bu. Çok faydalı olduğuna inanıyoruz.

İkincisi, genç sanatçılar için kendilerini kanıtlayabilecekleri olanaklar sağlamak. MÜZİKSEV’in salonunu genç sanatçıların konserleri ve resitalleri için açıyoruz. Karataş binamızın çok amaçlı salonunu Güzel Sanatlar Fakültesi öğrencilerinin resim, fotoğraf ve heykel sergileri için tahsis ediyoruz. Karataş binamızın piyanolu odaları ve dans stüdyosu da çalışmak isteyen genç sanatçılar için bir program dâhilinde açılıyor.

Ayrıca özellikle İzmir Avrupa Caz Festivali programında, yan etkinlikler dediğimiz bölümde gençlerin cazla ilgili çeşitli çalışmalarını uluslararası bir festival bünyesinde tanıtmasına olanak sağlıyoruz.”

MÜZİKSEV dekorasyon olarak yenilendi. MÜZİKSEV’de bizleri yeni yılda neler bekliyor?

MÜZİKSEV’de Anadolu ve Orta Asya Türk Dünyası dediğimiz bölgede kullanılmış ve halen kullanılan 320 çalgı sergiliyoruz. Kendi dinamiği içinde sergi düzenimizi de değiştirebiliyoruz. Örneğin iki vitrin ve beş çalgımız Arkas’ın 1001 Gece Sergisi’nde yer aldı. MÜZİKSEV’de amaçlarımızdan biri çalgılarımızı tanıtırken müziği sevdirmek. Bir çalgı yapımı atölyemiz var. Özellikle çocuk ziyaretçilerimize müzikle ilgilenmek için sadece çalmak ya da söylemek gerekmediğini çalgı yapımcılığının da çok güzel ve önemli olduğunu gösteriyoruz. Ayrıca bu atölyede artık unutulmaya yüz tutmuş, ya da Anadolu’da çok bilinmeyen bazı çalgıları tekrar hayata döndürüyoruz. Bu çalgılarla konserler düzenliyoruz. Bu çalışma 2019’da da devam edecek. Salonumuzu gençlerimize yine açacağız. Yaşar Üniversitesi Sanat ve Tasarım Fakültesi ile süren güzel bir işbirliğimiz var. Bu yıl da sürdüreceğiz.

2019 Türkiye’de yerel seçim yılı. Yerel yönetimlerle ilişkiler açısından neler bekliyorsunuz?

Kuruluşumuzdan bu yana yerel yönetimlerden her zaman ilgi ve destek gördük. Bu ilginin devam etmesini diliyoruz.

İzmir’de bir özel konservatuar konusunda adım atmayı düşünüyor musunuz?

İzmir’in çok başarılı iki devlet konservatuarı ve fakülte düzeyinde müzik eğitimi kurumları var. Ayrıca gerçekten iyi olduğunu bildiğimiz özel kurumlar da var. İzmir’in bu alanda boşluğu olduğunu düşünmüyoruz.

Kadın kadının kurdudur derler ama sizler bu algıyı kırmış durumdasınız. Nasıl başardınız?

İnsana insan olarak yaklaşmak gerektiğine inanıyoruz. Kadın erkek ayrımı yapmıyoruz. Aynı inancı paylaşarak, isteyerek, azmederek çalışmanın zorlukları yenmek için gerekli olduğunu biliyoruz. Her şeyin temelinde karşılıklı sevgi, saygı, hoşgörü ve anlayış var.