Kapılarını üç yıl önce tam da sezon ortasında açan Eritrina Alaçatı, genç, zarif ve şık bir butik otel.Ayrıntıların bütünü oluşturduğu fikrinden yola çıkarak projelendirilen ve tüm detayların büyük bir zarafetle bir araya geldiği Eritrina, Alaçatı ruhunu iliklerinize kadar hissettiren mimarisi, bulunduğu Sakızlar Mevkii’nin hakkını veren sakız gibi çarşafları, yumuşacık tekstil ürünleri, lüks otellere taş çıkartan elit detayları ile butik otelciliğin aslında ne kadar özen gerektirdiğinin de bir kanıtı.

Zarif lezzetler

Adını mercan (Erythrinacrista gali) ağacının büyüleyici çiçeklerinden alan Eritrina Alaçatı’da bir dostun evinde ağırlanır gibi konaklıyorsunuz. Çünkü Tülay ve Tevfik Arıcan’ın en önemli mottoları, otel misafirlerinin mutlu olmaları. 16 yaş ve üzeri “Yetişkin Oteli” özelliğindeki Eritrina’da güne dinlenmiş uyanıyor ve temiz havayı soluduktan sonra, boyoz, gevrek, pişi gibi İzmir’e özgü tatlar, Tülay Arıcan’ın kendi elleriyle mevsiminde hazırladığı reçeller ve yöre lezzetleriyle donatılmış şahane bir serpme kahvaltı ile keyifleniyorsunuz.

Alaçatı’nın pek çok seçeneği arasında gününüzü nasıl geçireceğiniz elbette size ait. Ama gün batımına doğru duşunuzu alıp biraz dinlenmek ve bir Çeşme-Alaçatı akşamına hazırlanmak istiyorsanız otelinize döndüğünüz gün batımı saatlerinde özenle hazırlanmış peynir tabağı eşliğinde şarabınızı yudumlayıp hem dinlenebilir, hem de ruhunuzu ve bedeninizi akşam eğlencelerine hazırlayabilirsiniz.

Yazmazsak olmaz; her gün akşamüstü çay saatinde size günün sürpriz ikramları sunuluyor. Bazen mis gibi tarçın kokulu bir anne keki, bazen minik sakız kurabiyeler ya da aileden tarifli ev poğaçası çayınıza eşlik ediyor. Türk kahvesi tutkunlarının ev yapımı nar ve vişne likörü ile iyice lezzetlenen keyfini de buraya not düşelim. Aman bu kahveyi bahçedeki Eritrina ağacına çapkın bir göz atıp sakız ağaçlarına karşı yudumlamayı unutmayın.

Lokasyon harika

Alaçatı’nın popüler çarşısına yürüme mesafesinde, dünyaca ünlü Ilıca Plajına arabayla 3 km, sörf tutkunlarının mekanı sörf plajına da 5 km uzaklıktaki Eritrina Alaçatı’da otopark sorunu yok. Eğlence mekanları yanı başınızda. Hareketli hayata yakın olmasına karşın son derece sessiz sakin bir lokasyona sahip olan Eritrina’da keyifle kitabınızı okuyabilir, hatta yazabilir, dilerseniz gününüzü havuz başında da huzurla yaşayabilirsiniz.

 “Ben dinlenmek istiyorum” diyenler için; deniz ve havuz manzaralı, cumbalı ve bahçeliseçenekli odaları, ağırlıklı olarak beyaz, taş rengi ve uçuk mavi tonlarda dekorasyonuyla tatilinizi geçirmek için harika bir seçim.

Son Not: Eritrina’ya kadın eli değdiği çok belli. Temiz, zarif ve kaliteli. Üstelik yastığınıza bile siz karar verebiliyorsunuz. Çünkü önemli olan bu otelden mutlu ayrılmanız ve bir kez daha gelmeniz.

Instagram: /eritrinaalacati

10 yıldır Almanya Hamburg’da yaşamını sürdüren 29 yaşındaki İzmirli kadın besteci, aranjör ve piyanist Eda And, tamamı kendi besteleri ve aranjelerinden oluşan ilk caz albümü ile dinleyiciyle buluştu.

Eda And’ın ilk albüm projesi olan ”Augmented Life”, Volkan Öktem, Volkan Hürsever, Sibel Köse, Serdar Barçın, Engin Recepoğulları, Yahya Dai, Türker Çolak gibi İstanbul ve dünya caz sahnesinin alanında en başarılı ve özgün olan sanatçılarını bir araya getiriyor. Türk müziğindeki oryantal melodileri ve aksak ritimleri, caz armonisi ve klasik modern müzikle harmanlayarak birbirinden bağımsız gibi gözüken bu müziklerin, birbiri içerisinde yeniden doğmasını amaçlıyor.

Sevgili dostumuz Canan Boz, bir nefeslik İzmir ziyaretinde güzel ve başarılı İzmirli Eda And ile MEGAPLUS okurları için görüştü.

Yoğun temponda ve koşuşturmacanda sonunda seni İzmir’de yakalayabildim. Her şeyin başlangıcı nasıl oldu? Bununla başlayalım sohbetimize.

Lisede müzik bölümünden mezun olup, üniversite için Almanya’ya gittim. 17 yaşındayken bir piyano konçertosu yazmıştım. Sonrasında İzmir Senfoni Orkestrasıyla onu çaldık. O konçertoyu yazmam hayatımı değiştirdi. Konçertoyu Alman bir şef dinledi ve beni Bremen’e davet etti. Bremen Gençlik Senfoni Orkestrasıyla benim yazdığım bestelediğim konçertoyu orada beraber çaldık. Kendi ürünümle Avrupa’ya ilk kez çıkmış oldum. Orada büyük bir ilgiyle karşılaştım, radyo programına konuk ettiler, gazetelere çıktım falan. Yurtdışında da böyle takdir edilmek önere edici oldu benim için.

Sonrasında üniversite sınavlarına girdim, kompozisyon bölümü okumak istiyordum, beste yapma, piyano çalma gibi üreten kısmında olmak istiyordum. Hamburg’daki okulu kazandığımda benim yolum burada olacak geri dönmem diye düşündüm. Çok küçük yaşta karar verdim, bu benim şansım oldu. Hayatımda hep planlar kurarak ilerlemeye çalışıyorum ama bu planlar sıkıcı ve disiplinli değil. “A’dan B’ye nasıl ulaşırım ve bunun en kolay ve eğlenceli yolu nedir?” diye düşünürüm, öyle ilerlerim.

Kompozisyon üretme aşamasında da eğlence var mı?

Evet, çok var. Hayatta en çok eğlendiğim, ilham aldığım ve beni besleyen şey o. Beste yapmak isteyerek ve karar vererek yapılan bir şey değil de sanki bir anda insanın içinden çıkan bir şey. Bir şeylerin biriktiğini hissediyorsun ve müzik olarak dışarı çıkıyor.

Üretkenliğinin özel zamanları var mı? Mesela bazı insanlara geceleri ilham gelir, sende durum nasıl?

Benim periyodik zamanlarım oluyor, mesela 2 ay kapanırım ve hiçbir şey yapmamaya çalışırım o zamanlarda. O 2 ay boyunca sadece bir projeye konsantre olurum. A’dan Z’ye her şeyiyle hayal etmekle başlarım.

Kompozisyon hazırlarken bütün enstrümanları da düşünüyorsun değil mi?

Tabii. Mesela 10 yıl önce yazdığım o ilk orkestra eserimde piyano konçertosunda 30 kanal vardı. Yani örneğin bir keman nasıl çalar, bir flüt nasıl çalar diye bütün senfoni orkestrasını tek tek hayal edip düşünmek gerekiyor. Aynı şekilde bu cazda da böyle. Hamburg’daki okulumu 5 sene sonra bitirdim, klasik kompozisyon okudum ama babamdan dolayı da içim bir yandan hep caza kayıyor. Eğitimini almamıştım evde hep babamla birlikte dinleye dinleye bir şeyler dolmuş kulağıma. Üniversiteden sonra Yüksek Lisansımı Caz üzerine yapmak istedim ama hiç eğitimim yok. Yine iki ay kapandım kendi kendime hazırlığımı yaptım ve başardım, onu da kazandım. Kazandığıma inanamadım çünkü bir deneyimim ve eğitimim yoktu ama sahip olduğum potansiyeli görüp kabul ettiler.

Yüksek Lisansımda da Big Band üzerine yoğunlaştım. O bölüme yoğun bir başvuru oluyor ve yalnızca bir kişilik kontenjan var. Buradan mezun olunca da şöyle bir proje sağlanıyor size; NDR Big Band yani Almanya’nın en önemli caz orkestrası ile bestelerinizi kaydetme şansınız oluyor. Bitirme tezi olarak onlarla orkestra kaydına girebiliyorsun. NDR Big Band ile çaldık kaydettik bu da benim cv’me güzel bir yatırım oldu. Bu şansa erişmekten çok mutluyum, o grup ile çalan ilk Türk kadın besteciyim. Bu sebeple onur duyuyorum, kadın meslektaşlarıma da cesaret verebileceğini düşünüyorum.

Sanatın yarısından fazlası deliliktir herhalde sen ne düşünüyorsun bu konuda?

Kesinlikle öyle. Mesela şu an bana yaptığın işi önerir misin deseler, herkese öneremem çünkü herkesin işi değil bu, biraz deli biraz da çocuksu olmak lazım galiba. Her zaman çok olgun düşününce de belli normlara girip kısıtlanıyor insan. Bir ürün çıkarmak için yeni bir şey ortaya koymak için sınırları zorlamak gerekiyor.

Albüm nasıl gelişti, hep istiyor muydun?

Hep istiyordum, bestelerin birikmesini bekliyordum. İlk albümüm olacağı için çok fazla özendim. Ekip çok değişik oldu. Çünkü albümde çaldığım ekipteki birçok kişiyi daha önceden hiç tanıma fırsatım olmamıştı. Kendileri zaten çok ünlülerdi ama onlar da beni tanımıyordu çünkü ben de başka bir yerde yaşıyordum. Jenerasyon farkımız da var ben onlardan daha küçüğüm. Statü farkımız var, ben öğrenci olarak çıkmışım onlar kariyerlerinin ortalarındalar…

NDR Big Band ile yaptığımız kayıt demomu Volkan Öktem, Sibel Köse, Volkan Uysever gibi albümdeki birçok kişiye gönderdim, yapmak istediğim projeden bahsettim, “yanımda yer alır mısınız?” diye sordum. Onlar da bana inanıp olumlu geri dönüş yaptıklarında çok mutlu oldum. Bana ve projeme gerçekten inandılar ve hiçbir şey talep etmeden bütün albümü çaldılar.

Bildiğim kadarıyla tamamen kendi eserleriyle albüm çıkaran ilk Türk kadın caz sanatçısı mısın?

2-3 kişi var galiba. Ama piyano, aranje, beste ve tüm yapımı kendi yapan yok.

Kayıt aşaması da zevkli olmuştur, eminim…

Kayıt aşaması da bir buçuk gün sürdü. Aslında çok kısa, bir albüme aylarca hazırlanılıyor normalde ama ben notalarım, parça türlerim falan her şeyimi önceden hazırladığım için, hiçbir şeyi son ana bırakmadım, riske atmadım.

Başarılarının devamını diliyorum sevgili Eda. Seni tanıyor olmaktan çok mutluyum, mutluyuz.

Yemek aileyi, insanları birleştirir. İçinde lezzet vardır, buluşma vardır, paylaşma vardır, sevgi vardır. Herkes bir aradadır. Kadriye Uysal gelirini KİTVAK (Kemik İliği Transplantasyon ve Onkoloji Hastanesi Kurma ve Geliştirme Vakfı)a bıraktığı ve “Cass Tereyağ” adını verdiği kitabıyla gündemde. Uysal 36 yıllık birikimini öncelikle kızı, oğlu, arkadaşlarının çocukları ve tüm gençlere aktarmak amaçlı kaleme almış. “Cass Tereyağ” farklı damat tatları ve yemek kültürlerine hitap eden özgün bir kitap olarak dikkat çekiyor. Annelerin, anneannelerin en büyük lezzet sırrıdır tereyağı. İçine girdiği pilavı güzelleştirir, böreğin lezzetine lezzet katar, keklerin misler gibi kokmasını sağlar. 11-12-13 Mayıs’ta Tasting Alaçatı kapsamında Eflatun’da olacak olan Uysal’la sonunda kitaplaşan yemek yolculuğunu konuştuk.

Öyküyü alayım öncelikle…

Yıllardır en büyük hayalimdi. Yemek masalarında eşim, dostum ve arkadaşlarımla çok anı biriktirdim. Paylaştığım yemeklerimi bir kitapta toplamak istedim. Anneannemden anneme, annemden bana geçen tariflerin yer aldığı bu kitabımla çok insanın hayatına dokunduğum için mutluyum. Yayınevine vermeden lansmanlarla kendim sattım “CassTereyağ”ını”.

Çok da ilginç bir isim bulmuşsunuz.

Arkadaşlarım hep söylerler, tarife uygun yapıyoruz ama  aynı lezzette olmuyor diye. Üzerine tereyağı gezdirmediğiniz için derim. Stüdyodan kitaptaki görselleri çekmeye geldiler. Üzerimde vakti zamanında İtalya’da gezerken yaptırdığım “Kadriye Uysal” yazılı önlük. Hemen “önlüğü kitabın kapağı yapalım” diye karar verdik. Resimler için yemekleri tek tek yaptım yeniden. Fotoğraflayan çocuk 80 kiloydu, şimdi oldu 130 kilo.

Ama sizin aile hep fit…

Sebze ağırlıklı besleniyoruz. Hiç yemek seçmeyiz. Ayrıca hayatımın her döneminde sporu ihmal etmedim.Şimdilerde 3 gün kardio, 2 gün reformer pilates yapıyorum.

Çocuklar yemek konusunda izinizde mi?

Oğlan çok meraklı. Kitaptakilerin bire bir aynısını yapar.Kızım anneye güvendiği için şimdilik yapmıyor. Bana da annem yemek yaptırmazdı. Kek, pasta dışında. 19 yaşımda evlendim; Fatih çocukluk aşkım. Kendi evimize geçtiğimizde hiç unutmam, eşime jest yapayım dedim; enginar yapmaya kalktım. Olmadı. Hemen annemlere ağlıyorum; “Anne senin gibi yapamadım, enginarları kararttım” diye. Annem beni teskin etti, hemen bize enginar yaptı. Şu anda annemden daha iyi enginar yapıyorum. Bir de bende gram kavramı yoktur. Bardakla ölçerek, kaşıkla ya da kahve fincanıyla ölçerek yaparım yemeklerimi.

Yemek kitabı yazarı ne yemeyi seviyor?

Kitaptaki yemeklerimden ciğer sarmayı severim. Evimizde kuzu eti kullanılıyor. Tavuk yemeyiz. Dışarıda ise genelde bonfile ve kırmızı şarap. Bu arada her öğün balık yiyebilirim.

Yemek yapmak bir sanat…

Kesinlikle. Ailecek zaten sanata düşkünüz. Kızım seramikle uğraşıyor. Ben çini boyama yapıyorum. Tabii bu kadar tabağı çanağı koyacak evimde yer bulamayacağım için yaptıklarımı da bir sosyal sorumluk projesi olarak ortaya çıkaracağım. Eşim için çok özel bir tabak yapıyorum. Sürpriz.

Yeni bir kitap var mı?

İlk kez sizin aracılığınızla müjdelemek istiyorum. Yemek yapmak benim için en büyük terapi. Dostlar, arkadaşlar en büyük zenginlik. Bu kez onların sandıklarında biriktirdiklerini gün ışığına çıkaracağım. Ve yeni kitabımın gelirini de eğitimle ilgili bir kuruluşa bağışlayacağım.

Bir yemek tarifiyle bitirelim isterseniz.

Anneannemin favori yemeklerinden Tas Kapama’yı anlatayım size;

Tas Kapama

Malzemeler:

• 9 parça böbrek yatağı (koyun eti)
• 1 tatlı kaşığı biber salçası
• 1 tatlı kaşığı domates salçası.
• 2 avuç arpacık soğanı
• 2 adet kuru soğan
• 2 yemek kaşığı zeytinyağı
• 2 yemek kaşığı tereyağı
• 3 su bardağı baldo pirinç
• Karabiber, tuz

Yapılışı:

• Et büyük bir kaba konulur, zeytinyağı, tuz, karabiber, salça ile övülür. Daha sonra soğanlar da ilave edilip hep birlikte güzelce karıştırılır. Çelik ya da bakır bir kaba hazırlanan tüm malzemeler doldurulur. Daha büyük çaptaki bir tencereye ters çevrilir, kaynar su dökülüp yaklaşık iki saat kadar kısık ateşte pişirilir. Etlerin kapalı olduğu kap kaldırılmadan dikkatlice bir kaba suyu süzülür.
• Bir bakır veya teflon tencerede tereyağı pembeleştirilir. 1,5 bardak su, 1,5 bardak et suyu ilave edilir, kaynayınca yıkadığımız pirinç atılıp suyu çektirilir. Etlerin etrafına pişirdiğimiz pilav dökülür, demlendikten sonra tencerenin çapından daha büyük çaptaki servis tabağına ters çevrilir ve servis yapılır.

Renkli giyinmek oldukça zor ve iddialı bir iş olsa da dünyaca ünlü isimler son dönemde neon renklerin etkisi altına girdiler. Özellikle yeşilin pek çok neon tonu Blake Lively, Bella Hadid, Hailey Baldwin ve Kendall Jenner gibi isimlerin üzerinde yeni bir boyut kazandı. Baharın gelmesiyle birlikte parlayan neonlar, gardıropları ve girdikleri her ortamı aydınlatıyor. Vurgulayıcı ve canlı neonları her yerde gördüğümüzü söyleyebiliriz. Tarzınıza ne kadar uygun bilmiyoruz ancak renkli bir şeyler giymek istiyorsanız şimdi tam sırası! Kombinlerinde risk almaktan korkmayanların tercihi olan neonlar arasında yeşil son günlerde epey zirveye çıkmış olanı.

Neon renkler fazla dikkat çekiyor ve festivale gidiyormuş havası oluşturuyor biliyoruz ancak sokak stilinize yansıtabilmeniz de mümkün; bu noktada işi hayal gücünüze bırakın. Mesela Kendall Jenner sadece kıyafetinde tercih etmekle kalmayıp makyajında da neon renkleri uygulayanlardan. Siz de aksesuarlarınızda ya da ayakkabınızda neonu tercih ederek fark yaratabilirsiniz. New York, Londra, Milano ve Paris’in podyumları, neon yeşil, sarı, pembe ve turuncularla oldukça dikkat çekerken, sezonun trend renkleri Pantone işbirliği ile Bershka yeni sezon tasarımlarında da hayat buluyor.

Çıtır Ev Yapımı Waffle

Malzemeler

• 250 g Un

• 3 g Tuz

• 10 g Kabartma tozu

• 2 adet yumurta

• 45 g şeker

• 45 ml zeytinyağı

• 240 ml süt ayrıca 120 ml süt

• ½ çay kaşığı vanilya özütü

• 2 yemek kaşığı Çikolatalı Fındık Kreması

• Çilek

• Muz

• Kuru meyveler

• Kuru yemişler

Hazırlanışı:

• Un, tuz ve kabartma tozunu birlikte eleyip, bir kenarda bekletin.

• İki adet yumurtanın beyazlarını ve sarılarını birbirinden ayırın.

• Yumurta sarılarını bir çırpma teli yardımıyla şeker ile beraber iyice çırpın.

• Çırpılan yumurta ve şeker karışıma sırasıyla 240 ml olan sütü daha sonra zeytinyağını ilave edin ve homojen bir hale gelene kadar iyice karıştırın.

• Hazırladığınız karışıma kenarda beklettiğiniz kuru malzemeleri de ekleyin ve topaklanma geçene kadar karıştırmaya devam edin. Tamamen karıştığına emin olduktan sonra 120 ml sütü de karışıma ilave edin, karıştırın. Waffle hamuru nerdeyse tamam!

• Son olarak yumurta beyazlarını bir mikser yardımıyla kar haline gelinceye  kadar çırpın.  Bu işlemi çocuğunuza da yaptırabilirsiniz. Eminim çok eğlenecektir.

• Hazırladığınız yumurta beyazlarını alttan üste doğru katlayarak, hazırladığınız Waffle hamuruna yavaş yavaş birkaç defada ilave edin. Bu aşamada malzemelerin tamamen birbirine karıştırana mutlaka emin olun.

Pişirme Aşaması;

Pişirme aşamasında ben waffle makinesi kullandım ama siz yapışmayan bir tava kullanabilirsiniz.

• Tavanızın tabanını az bir yağ kullanarak yağlayın.

• Tavanız ısındıktan sonra, hamurunuzdan istediğiniz kalınlığa göre bir, bir buçuk kepçe kadar hamur dökün. 

• Döktüğünüz hamurun, krep gibi önce bir yüzünü daha sonra diğer yüzünü pişirin. Altın rengini aldığında pişmiş demektir.

Süsleme Aşaması;

Bu aşama tamamen sizin ve çocuğunuzun hayal gücüne ve isteğine bağlı…

Keyfini çıkarın. Afiyet olsun…

Eskiye, yaşanmışlıklara çok değer verirken bir markanın yaratıcısı oldun. Vatkalı Güve’nin hikayesi aslında senin hikayen…

Eskilere olan ilgim çocukluğumda başladı. O zamanlarda hoşuma giden pek çok kıyafet ve eşyayı atılacaklar arasından ayıklar ve saklardım. Annemin artık giymediği gömlekleri, amcamın kullanmadığı prizmatik cetveli, mutfakta bir köşede unutulan nihale, büyük babamın fotoğrafçılığından kalan film negatifleri ve daha pek çok hatıra şu an dükkanımızın ve evimizin faklı köşelerinde bizimle yaşamaya devam ediyor.

Yakın çevremi aşarak farklı kanallardan ürün toplamaya üniversitede başladım. Biyokimya bölümünde öğrenciydim. O zamanlar sadece kendim için topluyordum. Tüm paramı pazarlarda ve kermeslerde harcamaya başladım. Öğrenci odamda küçücük alanda istiflemeyi, duvarları aksesuarlarla donatmayı ve en az yer kaplayacak şekilde depolamayı öğrenmiştim bile.  “Bir gün dükkanımda satarım” diye bahsettiğimi yıllar sonra bir arkadaşımdan duyduğumda şaşırdım aslında meğer temelleri atıyormuşum.

Farkında olmadan Vatkalı biçimleniyor sanırım o zamanlarda…

Çağdaş’la ellerimizin birleşmesinden birkaç ay sonra Vatkalı Güve sohbetlerimizde yer etmeye başladı. Yıllardır biriken eşyalar artık isteyenlerin olacaktı. 1. yılımızda markamızın adını almış; sosyal medya hesaplarımızı açmış ve evimizi dükkan yapmıştık. Aynı zaman diliminde ben Biyokimya ile mutlu olmayınca iş alanımı değiştirdim ve güzel tesadüflerle kendimi Dijitall.net’te buldum. (Seni de orada buldum.:)) Sosyal medyanın gücü ile binlerce insana ulaşabilme şansı yakaladık ve kapımız da daha çok çalar oldu.  Bir oda ile başlayan macera bir yıl sonra bir ev dükkana dönüştü. Sosyal medya ve e-ticaret üzerine tecrübeler cebimde vatkaliguve.com ile iki yıl önce kendi ayaklarımın üzerinde durmaya başladım. Şimdilerde hala Bornova’da dükkanımız ev, evimiz dükkan yaşayıp gidiyoruz.

Ailecek Vatkalı’sınız siz, değil mi?

 Vatkalı Güve’ye ilk büyük adımı fotoğraf makinesi alarak attık. Çağdaş fotoğrafçılık konusunda kendini geliştirdi ve şiirlerin de desteğiyle zamanla marka tarzımız oturmaya başladı. Dolabımız geçmiş zaman dolabına dönüştü, yenileri giyemez olduk. Her sabah saatlerimizi kurmaya razıyız. Lambalarımız, fincanlarımız arabamız yaşlı. Bazen zorlaştırıyor gibi görünebilir, ama sevince öyle olmuyor. Bir de kedimiz var Bakır. O da eskiyi daha çok seviyor, kumaşların içinde büyüdü anlıyor. Eski olana kıvrılıveriyor.

Bu yolda ailemiz ve arkadaşlarımız hep yanımızdaydı. Anneler sandıklarını boşalttı, antika aile yadigarları evimizde bavul bavul toplandı; eskiye değer verdiğimizi bilenler hep eli dolu uğradı. Özellikle aileden gelen gelinlikleri ve nişan kıyafetlerini saklıyorum, ileride özel koleksiyon yapabiliriz.  Bu vesile ile de herkese teşekkür ederim. Hepiniz Vatkalı Güve’ye kanat oldunuz.

Vatkalı Güve’deki ürünleri nerelerden buluyorsunuz?

Dükkanımızda çoğunlukla 1960-90 arası kıyafet ve aksesuarları ağırlıyoruz. Ürünlerimizi gezerek topluyoruz. Farklı şehirlerde pazarları ve antikacıları dolaşıyoruz, güzel vintage parçalar bulabileceğimiz kermesleri takas ve ikinci el pazarlarını sık sık ziyaret ediyoruz. Yıllardır pazar esnaflarıyla oluşan tatlı muhabbetin de kaymağını yiyoruz. Gizli hazinelere ulaşabiliyoruz.

Geçmişin modasına verilen değer hep arttığı için vintage severler de artıyor. Biz de hoşumuza giden parçalara dükkanda yer vermeye çalışıyoruz. Ürün çeşitliliğimiz bu nedenle epey geniş yelpazeye sahip. Kıyafet ve takıların yanında şapkadan çantaya, saatten masa lambasına kadar her şey olabilir. Böylece her yaşa hitap ediyoruz. Bazen çocuklara kukla, bazen geçmişi tekrar yaşamak isteyenlere bir hatıra oluyoruz.

Vatkalı Güve dükkan ve e-dükkan dışında nasıl buluşuyor müşterileri ile?

Bu işin en zor kısmı uzun zaman aynı mekânda zaman geçirmenin rehaveti olsa gerek. Bu problemi gezerek çözeriz diye heveslendik.  Üç yıl önce gezgin dükkân hayali gerçek oldu. Evlendikten sonra T3 minibüsümüze kavuştuk ve festivallerde gezgin dükkânımızla var olmaya başladık. Her geçen yaz artan gezilerimizle gezgin dükkanı yaşam tarzı haline getirmeyi istiyoruz. Gerçek olursa kırlarda yaşarız herhalde.

Eş ve iş bir arada iken dengeyi nasıl kuruyorsunuz?

Çağdaş’la gece gündüz beraberiz. Kendiliğinden gerçekleşen iş paylaşımı ile sakin bir hayatımız var. Birbirimizi güzel tamamlıyoruz. Ev işlerinde ben daha aktifim, o dükkanda koşturuyor. Dükkana yeni gelen her parçanın temizliğini ben yapıyorum ama tadilat ve dikiş işleri varsa Çağdaş’ta. İnce işleri o daha iyi yapıyor. Sabırlı ve sakin. Fotoğraf çekimlerini birlikte yapıyoruz. Ütüyle bu kadar haşır neşir olacağımı bilmezdim… İş ev iç içe olduğu için ne yapacağıma günün akışında karar veriyorum. Zamanı güzel yönetirsem çok keyifli oluyor.

Başka keyiflere zamanın kalıyor mu? Son zamanlarda seramikle de ilgilenmeye başladın sanırım.

Dükkandan arta kalan zamanlarda birkaç arkadaşımla seramik hamuruna merak sardık. Bir yıldır günümden 2 saatimi üretime veriyorum.  Bu sayede el emeğimden para kazanmanın hafifliğini yaşıyorum.  Yaptıklarımı merak eden olursa “birodada” sayfasında görebilirler; birkaç arkadaş tasarımlarımızı bu sayfada sergiliyoruz.

Sadece eskilere değil, kalplere de dokunduğun için sağ ol Duygu. Ve Duygu ile el ele vererek işi daha da geliştirdiğin için teşekkürler Çağdaş. Yolun açık olsun Vatkalı Güve.

www.vatkaliguve.com

https://www.instagram.com/vatkaliguve/

https://www.facebook.com/vatkaliguve

https://www.instagram.com/bir.odada/

Merhaba, ben Alya Beren Duman. Bir günümü sizlerle paylaşacağım. Bugün günlerden Pazar,yaşasın hafta sonu!

Ailemle beraber neşeli, eğlenceli ve dolu dolu bir gün geçirmeye hazırım

Bütün gün bahçede oyunlar oynamak istiyorum. Annem içeri çağırıyor ama ben oyunumu bitirmek istemiyorum. “Anneciğim, 5 dakika dahaaaa…”

Ailemle çiftliğe gideceğiz, ben hazırlandım bile, haydi yola koyulalım…

Minnoş köpeğimle vakit geçirmeyi ve beraber oyunlar oynamayı çok seviyorum. Köpeğim aynı zamanda en iyi arkadaşlarımdan biri.

Sadece köpeğimi değil, atları ve doğadaki tüm hayvanları çok seviyorum ve onları korumamız gerektiğini biliyorum.

Salıncakta keyif yaparken babam fotoğrafımı çekiyor, “babacığım poz veriyorum, bir de böyle çek…”

Annem, babam ve ben çok mutlu bir aileyiz.

Ailemle birlikte yediğimiz akşam yemeklerini çok seviyorum, bu akşam annem bize pizza hazırlıyor ve ben de ona yardım ediyorum.

Çok sevdiğim masalları keyifle okurken bir yandan da hayalimde onları canlandırıyorum.

Yarın okulda bale gösterim var ve çok heyecanlıyım. Akşamdan hazırlıklarıma başladım. Gösterideki en güzel prenses ben olmalıyım…

Şimdi uyku vakti, çünkü uyumazsam büyüyemem.

Rüyamda gördüm ve biliyorum gerçek olacak. Gösterinin yıldızı ve en güzel prenses benim…

Kendinizden bize biraz bahseder misiniz?

Dokuz Eylül Üniversitesi Pazarlama Bölümü mezunuyum. 15 yıldır medya sektöründe koordinatörlük yaptım. Ulusal gazetelerde röportajlar gerçekleştirdim. Yayıncılık hayatımın son 9 yılında çeşitli alışveriş partileri, firma lansmanları, gala geceleri düzenleme deneyimine sahip oldum. Şimdi ise tamamen hayalimdeki organizasyonlardan biri olan Süper Çocuk Festivali’ni düzenliyorum.

Süper Çocuk Festivali’ni düzenleme fikri nasıl oluştu?

Eşim Volkan Baş ile çıkış noktamız kesinlikle mutlu olan çocuklardı. Amacımız İzmir’e değer katan, çocukları mutlu kılan, içinde masumiyetin ve sevincin olduğu bir organizasyon gerçekleştirmekti. Bu proje iki yıldır üzerinde çalıştığımız, araştırma yaptığımız bir proje. Bunun için uygun olan en iyi lokasyon kesinlikle İzmir Lunapark’tı. Parçalar birleştikçe daha da güzelleşti. Şu an her olumlu aşaması bizi mutlu kılıyor.

Süper Çocuk Festivali’nde çocukları neler bekliyor?

Festivalde herşey çocuklar için düşünüldü. İzmir Lunapark’a girildiği andan itibaren çocukların hayallerini bir alana sığdırabilecekleri bir eğlence alanı tasarladık. Hayattaki en değerli varlığımız çocuklarımızın becerilerini geliştirebileceği birçok sıra dışı oyun ünitesi bulunan Süper Çocuk Festivali öncelikle ferah, rahat, eğlenceli bir ortama sahip olacak! Çocuklar İzmir Enternasyonal Fuar alanında, 45 yıldır macera ve eğlenceyi İzmirlilere sunan Lunapark’ın eşi benzeri olmayan dünya standartlarındaki oyuncaklarına doyasıya binebilecekler. Aynı zamanda eğlenirken öğrenebilecekleri eğitici atölye çalışmaları da yer alacak. Günde en az 1000 çocuğa atölye deneyimi yaşatmak arzusundayız. Ünlü illüzyonist Ahmet Küçükdoğan’ın sihir gösterisini, Bubble Show ve balon katlama şovları da sahnelenecek. İzmir Çocuk Tiyatrosu günde iki tiyatro gösteri sergileyecek. İzmir’in en ünlü dans eğitmeni Berkehan Dural Sanat Okulu’nun sahibi Berkehan Dural çocuklar ile çok özel dans gösterisini festival kapsamında sunacak. Her biri birbirinden değerli animasyon şovları, yüz boyama, saç örgüsü gibi aktivitelerimizde olacak. Bunların hepsinden katılımcılarımız ücretsiz faydalanacak. Aynı zamanda bu yıl 4. kez gerçekleşecek olan Miss & Mr Kids Model of Turkey Yarışması da Süper Çocuk Festivali’nde finalini gerçekleştirecek. Yarışmaya katılım bedellerinin tamamı Dr. Behçet Uz Çocuk Vakfı’na bağışlandığı bu yarışmanın finalinde popüler sanatçı hayır konseri verecek. Tuğba Hanım değerli babasını Tunç Özerk’i geçtiğimiz günlerde maalesef kaybetti. Babası da kendisi gibi çocukları çok severdi. Onun ruhuna değmesini arzuladığı bu hayır konseri aynı zamanda babasının doğum günü de olması açısından bizim için çok kıymetli. Ailesi ile birlikte festivalimize tam destek vererek katılım gösterecekler. 

Ebeveynler için neler düşündünüz?

Sahnemizde iki gün boyunca aralıklı saatlerde ebeveyn sohbetleri yer alacak. Sohbetlerimizin biri Üstün Zekalı ve Yetenekli Çocuklar Aile Eğitim Uzmanı Uğur Zat tarafından gerçekleşecek. Uğur Hanım’ın aynı zamanda moderatörlüğünü gerçekleştireceği birkaç söyleşi programı da tasarım aşamasında. Aynı zamanda Uzman Psikolog danışman Ferhan Bıçakçılar da organizasyonumuz kapsamında bizlerle birlikte olacak. Ebeveynleri bilgilendiren çok konuşulan konular seçtik. Festivalimize katılan ebeveynler oldukça donanımlı kişilerden çok özel bilgiler edinecek.

Gelecek için düşünceleriniz neler?

Çok içimize sinen bir festival hazırladık. Umarım sevilir ve aynı şekilde değer görür. İzmir’de çocuklarımız için keşke her hafta sonu bir festival olsa. Küçük yaşlarında festival ruhunu deneyimleseler. Böylece hepbirlikte onların gelişimine katkıda bulunabilsek. Bizler bu konuda taşın altına elini koyanlardanız. Gelenekselleşmesi için elimizden ne gelirse ilk günkü heyecanla yapamaya hazırız. Daha uzun yıllar İzmirlilerin desteği ile Süper Çocuk Festivali’ni yaşatacağız.

Süper Çocuk Festivali’nde olmak size ne hissettiriyor? Orada Neler yapacaksınız?

BHD Sanat Okulu – Berkehan Dural

Öğrencilerimin böyle aktivitelere katılımındaki isteklilik özgüvenlerini dansla sağlayabildiğimizi gösteriyor. Eğitmenleri olarak gelişimlerinden gerek mental gerek teknik memnunum, dans ederken karşı tarafa güzel enerjilerini geçirip sanatın özel yapan tarafını ortaya koyacaklardır. Onları süper çocuk yapan da yaptıkları şeyleri severek yapmaları, bu platformda eğitmen olarak dansı öğrencilerime sevdirdiğim gibi izleyenlere de aşılamayı hedefliyorum.

Doryanart Atölye – Deniz Koyuncu, Yasemin Doryan

Öncelikle Süper Çocuk Festivali’ni ilk duyduğumuz da çok heyecanlandık. Çünkü çocukluğumuzun en güzel anılarını biriktirdiğimiz lunaparkta yapılacak bir festival hem de çocuklarla. Duyar duymaz Berrin Hanım ile görüştük, kendisinin samimiyeti, işine verdiği önem ve aynı heyecanı yaşıyor olmamız bizim için çok önemliydi, bu sebeple Berrin Hanım’ın da güzel enerjisi sayensinde “biz de orada olmalıyız” dedik. Süper Çocuk Festivali’nde Doryan Art’ın en güzel etkinlikleri yapılacak. Çocuklara bedensel, zihinsel katkı sağlayacak aynı zamanda eğlendirecek ve güzel ürünler ürettireceğimiz atölyeleri özellikle seçtik. Tuvallere resimler yapacağız. Boyanın su ile dansına tanık olarak ebru sanatına yer vereceğiz. Toprak saksı atölyemiz olacak içerisine bitkiler ekeceğiz, Minik şefler atölyemizle kurabiyeler süsleyeceğiz ve daha bir çok sürpriz atölyelerimizle sizlerle olacağız.

İzmir Çocuk Tiyatrosu – Mazlum Tanhan

Süper Çocuk Festivali projesini ilk duyduğumuzda ekip olarak çok heyecanlandık. Çünkü İzmir’in çocuklar için yapılan festivallere ihtiyacı var. Üstelik Festivalin Lunaparkta olması da çok güzel düşünülmüş. Yani hangimiz çocukken lunaparka gitmek istemezdik ki? Bizler Festival kapsamında, İzmir Çocuk Tiyatrosu olarak 4 farklı çocuk oyunuyla sahne alacağız. Bunların yanında festivalin içinde çok güzel farklı etkinlikler yer alacak. 20-21 Nisan  tarihlerini iple çekiyoruz desek yeridir. (çünkü oyunlarımızdan sonra bizde lunaparkta eğleneceğiz ). Öncelikle Süper Çocuk Festivali’ni İzmir’e kazandırdığınız için teşekkür ediyoruz. Umarız daimi ve kalıcı bir Festival olur. İnanın çocukların ve İzmir’in böyle festivallere ihtiyacı var.

Turan çifti ile Alsancak Panino Pizza’nın yenilenmiş ve özenle dekore edilmiş Rum evi mekanında buluştuk. Füsun Hanım’ın ince zevki mekanın her köşesinde kendisini hissettiriyordu.

Sibel Köroğlu: Ne güzel bir çiftsiniz siz… Öncelikle sizleri daha yakından tanımak istiyorum. Ne zamandan beri birliktesiniz?

Füsun Turan: 2004 yılında evlendik ama öncesinde uzun bir flört dönemimiz oldu.

Ferhat Turan: Aslında ilk olarak lise yıllarında tanışmıştık ama o zamanlar Füsun Hanım’ın dikkatini çekememiştim. Yıllar sonra tekrar yollarımız kesişti ve bu sefer beni fark etti. Füsun o zamanlar sadece Göztepe’nin değil, İzmir’in en güzel kızıydı benim için. Evlendik ve 2008 yılında da kızımız dünyaya geldi.

SİBEL KÖROĞLU: Ben de kızınıza gelmek istiyorum zaten. Kızınızdan bahsedilince ikinizin de gözleri parlıyor…

Füsun Turan: Ben Bade’den sonra başka bir Ferhat ile tanıştım. Farklı zaafları olduğunu, küçük bir kadına nasıl farklı davrandığını gördüm.

SİBEL KÖROĞLU: Panino sayesinde tanışmış olduk ve bu marka bizi bir araya getirdi. Peki Panino’dan önce bir çalışma hayatınız oldu mu, yoksa eşinizle mi start verdiniz?

Füsun Turan: Hayır, olmadı. Çok muhafazakâr Arnavut bir ailenin kızıyım ben, bunun etkisi var bu durumda. Ferhat’la tanışıp kendi markamızı kurduktan sonra spontane bir şekilde ben de işin içine dahil oldum. Ferhat elimden tuttu, o bana destek oldu ve iş hayatına dahil etti. İyi ki de tutmuş elimden. Başka bir adam olsa belki de böyle davranmayabilirdi.

Ferhat Turan: Bende durum tam tersi, neredeyse ilkokulda iş hayatına başladım. Füsun tabii ki her kız gibi babasının prensesiydi. Benim için çok erken başlayan iş hayatına Füsun benimle birlikte başladı. Sahip olduğu enerjisini Panino için harcamasını çok istedim. Mesela şu an bulunduğumuz Panino’nun dekorasyonu diğer Panino’lardan farklıdır. Burada Füsun Hanım’ın dokunuşları var. Masalar, şamdanlar, detaylar diğerlerinden farklı. Panino olarak Füsun Hanım’ın enerjisinden faydalanmak istediğimiz için onun iş hayatına dahil olmasından çok mutluyum.

SİBEL KÖROĞLU: Biraz Panino’dan bahsetmek istiyorum. Panino’nun hikayesi nedir? Bugüne dek Panino’da neler oldu ve önümüzdeki dönemde neler olacak?

Ferhat Turan: Ege Üniversitesi Gıda bölümü mezunuyum. Sektördeki 20. yılımdayım. 20 yıl önce 1998-2008 arası zincir bir marka ile çalıştık, bir şube açtık. Ancak bizim bu işte kendi doğrularımız vardı. Hamura katkı maddesi yerine süt koymak bizim doğrularımız arasındaydı. Aynı şekilde donmuş hamur kullanmayıp tamamen günlük taze hamur kullanılması da bizim farklarımızdan biri. Yani biz hamuru fabrikamızda üretip 300-500 km. ileriye taşımıyoruz. Öyle olsaydı katkı maddesi koymayı seçebilirdik ve o zaman biz olmazdık. Ancak bizim özelliğimiz her şubede günlük hamur yapılarak katkı maddesi kullanılmaması.

Füsun Turan: Bizim bir çocuğumuz var evet ama Panino da diğer bir çocuğumuz gibi. Panino’dan bahsederken de Ferhat Bey’in gözleri ayrı bir ışıldar. Günlerce Panino için isim aradık. Beğendiğimiz isimleri kağıda yazıp onları duvarlara asıp saatlerce üzerine düşündük hangisi olmalı diye ve ciddi bir mesai harcadık.

SİBEL KÖROĞLU: Bir çift olarak evde ve işte beraber olmak eksi artı yönleriyle nasıl? Mesela eve gidince kaldığınız yerden iş konuşmaya devam ediyor musunuz?

Ferhat Turan: Gün içerisinde olan bazı şeylerin devamı akşam saatine yansıyabiliyor ya da gün içinde iş ile alakalı olan bir konuyla ilgili akşam saatinde bir telefon gelebiliyor. Kısacası eve gidince de iş konuşmaya devam edebiliyoruz.

Füsun Turan: Biz birbirimizi çok iyi tamamlıyoruz ve çok fazla birlikte vakit geçirmeye alıştık. Arkadaşlarım bazen bana “nasıl bu kadar beraber vakit geçirebiliyorsunuz” diye soruyorlar ama bana bu durum tuhaf gelmiyor. Böyle olmaktan mutluyuz.

SİBEL KÖROĞLU: Eş ve iş olarak birbirinizi çok güzel tamamlıyorsunuz bu anlamda ikiniz de çok şanslısınız. Ofisinizde bir masada iki koltuğu görünce şaşırdım mesela ben…

Füsun Turan: İşe başlarken Ferhat “uzun bir masa alalım, uzun masaya iki sandalye koyalım” dedi. Burada bana çok güzel mesajlar veriyordu. Ki Ferhat normalde hiç romantik olmayan bir adamdır.

Ferhat Turan: Aslında ben kendime göre romantiğim sadece çok yansıtamıyorum galiba.

SİBEL KÖROĞLU: Çok merak ediyorum nasıl evlenme teklifi ettiniz?

Ferhat Turan: Orası kabus… O yıllara kadar Füsun Hanım’ın bir uçak deneyimi olmamış, ilk kez uçak bileti aldım ve uçakta bir evlenme teklifi planlıyordum. Ancak bir gece öncesinden Füsun bana “uçakta evlenme teklif edermişsin falan” diyerek öyle bir teklife sıcak bakmadığının mesajını verdi.

Füsun Turan: Evet, öyle dedim çünkü 15 sene öncesinde bile bu fikir olmaz. Ben öyle deyince o da o plandan vazgeçmiş. Zaten orada öyle bir teklif yapmamalısın mesajı vardı. Evlenme teklifi yok yani bunu kızım Bade de sordu, ona da yok dedim.

Bir şeyi söylemeyerek hissettirmek, söylemeyerek davranmak benim için çok kıymetli. O yüzden de Ferhat’ı seçtim sanırım. Mesela uzun masa alıp aynı masaya iki koltuk koyması “Seni seviyorum karıcığım” demesinden ya da pırlantalar almasından daha kıymetli benim için. Onun bir vücut dili var ve bana olan sevgisini farklı yollarla ifade edebiliyor.

Bu arada evlenme teklifi hala edilmedi. Ben ikinci kez düğün yapmak istiyorum. Bir projem var böyle davullu zurnalı gelinlikli falan. Çok eğlenip dağıtabileceğimiz bir grubu toplayıp gerçek bir düğün yapmak istiyorum ikinci defa.

SİBEL KÖROĞLU: Evde, işte bir rol dağılımınız yok anladığım kadarıyla. Daha çok ortak hareket etmeyi seviyorsunuz. Birbirinizin ne zaman yardıma ihtiyacı olduğunu hissedip o anlarda yanında oluyorsunuz…

Ferhat Turan: Füsun Hanım’ın görsel tarafı çok iyi. Benim hiç görmediğim detayları o görebiliyor. Mutfak tarafı da benim işim. Ama evde mutfağa giriyor musun diye sorarsanız ara sıra su içmek için uğrarım, o kadar.

Füsun Turan: Evet, evde mutfağa girmez. Ama mesela alışverişe beni yalnız göndermez; benim taşımamı istemez, yanımda olur. Yanımda bana yardım eden biri olmadığında mutlaka Ferhat olur.

SİBEL KÖROĞLU: Mutfak demişken evde hiç pizza yapıyor musunuz?

Ferhat Turan: Hayır yapmıyoruz. Evde pizzayı hazırlayabilmek herkes için zor, biz pizzacıyız bizim için bile zor. E bir de 20 yıldır pizza işinde olunca evde de pizza yapmak istemiyorsunuz.

Füsun Turan: Ev yemeklerini çok seven bir çiftiz biz. Zeytinyağlılar, balık vs. evde yemeyi seviyoruz.

SİBEL KÖROĞLU: Hanginiz daha temkinlisiniz?

Ferhat Turan: Ben.

SİBEL KÖROĞLU: Hanginiz daha cesur?

Ferhat Turan: Ben.

SİBEL KÖROĞLU: Hanginizin sözü geçer?

Füsun Turan: Benim.

SİBEL KÖROĞLU: Birlikte iş yapmanın avantajları var, peki dezavantajı var mı sizce?

Ferhat Turan: Avantajları fazla olmakla beraber mutlaka dezavantajı da vardır. Örneğin her zaman her konuda aynı fikirde olamayabiliyorsunuz. Ama aslında farklı fikirler olması da güzel.

SİBEL KÖROĞLU: Kızınız ve onun kardeşi diyebileceğimiz Panino markanız ikisi beraber büyüyor. Gelecekte neler hayal ediyorsunuz her ikisi için?

Ferhat Turan: Evet, doğum tarihleri de yakın. Bade 2008’de, Panino 2009’da doğdu. Elbette ki bizim beğenerek yaptığımız Panino markamızı ve ürünlerimizi insanların da beğenmesi, birçok rakibin içerisinde farkımızı ortaya koyabilmek önemli. Bu evladımız için de aynı şekilde geçerli; Bade’yi çok güzel eğitmeye çalışıyoruz. Saygısıyla ve davranışlarıyla o da farkını ortaya koyuyor.

SİBEL KÖROĞLU: Peki kızınızın hayalleri ne?

Füsun Turan: Küçükken ne iş yapacak, nasıl yaşayacak gibi onunla sohbet ederek, ilgi alanlarını keşfederek, onun istekleri üzerinden gitmek, sınırlamamak, farkındalık sahibi olarak doğru seçimler yapması gibi düşüncelerim oldu benim hep. Küçük yaşlardan itibaren bir sürü kursa götürdük onu. Şimdi baktığımda sanatçı olabilir gibi geliyor bana. Ki sanatçı olmak isterse de çok desteklerim. Atamın da dediği gibi her şey olunabilir ama sanatçı olmak çok başka bir şey. Hayallerinden bahsedecek olursam; geçenlerde yaptığımız Amerika seyahatimizde Hollywood’a gitmek istedi. Kırmızı halının olduğu yere gittiğimizde babasına, “Buraya ilk kez seninle geldim, belki ikinci sefer de seninle gelirim ama üçüncü defasında sen beni izlemeye geleceksin buraya” dedi.

Ferhat Turan: Bir gün de bana “Baba, hiçbir şey olamazsam senin gibi patron olurum” dedi.

SİBEL KÖROĞLU: Panino’nun hayalleri ne peki?

Ferhat Turan: Yurtdışı şubeleri hayalleri var. Geçen ay Londra’daydım. Londra’nın her yerinde bu konuyla ilgili araştırma yaptım. Çok farklı yeme alışkanlıkları olmakla beraber İngilizler dışarıda yemek yemeyi seviyorlar. Londra’da böyle bir şey yapılabilir; bir Londra şubesi düşünüyoruz. Avrupa’da farklı noktalarda şubeler olabilir. Benim için sınır yok; bugün Azerbaycan’dan, Gürcistan’dan talep gelsin, ben hazırım.

SİBEL KÖROĞLU: Peki Panino’ya bir kardeş marka düşünceniz var mı?

Ferhat Turan: Bir ya da iki marka çalışmamız var ama bunlardan söz etmek için henüz çok erken. Yine gıda sektöründe olacak elbette ki.

SİBEL KÖROĞLU: Panino ile ilgili yeni bir tat denemek istediğinizde kimin damak zevkine daha çok güveniyorsunuz?

Ferhat Turan: Mide ve sindirim sistemini de düşünüyoruz yeni tatlar denerken. Mesela bu anlamda Füsun’dan geçer not alması çok önemli. İnsanların da bu anlamdaki olumlu geri dönüşlerini alıyoruz. Bu tür denemelerde hep beraber çalışıyoruz. Arkadaşlarımızın, dostlarımızın da görüşlerine önem veriyoruz. İşi gıda olmayan insanların süzgecinden de geçiriyoruz.

SİBEL KÖROĞLU: Pizzaların isimlerini seçerken neye dikkat ediyorsunuz?

Ferhat Turan: Yakıştırmamıza ve bize hissettirdiklerine göre isim seçmeye çalışıyoruz. Mesela İtalya’yı çok seviyoruz Palermo, Milano gibi pizzalarımız var. Yine İtalya’daki bir yarış pistinin adı olan “Monza” diye de bir pizzamız var. Fredo, Fresco gibi çoğu İtalyan esintili pizza isimlerimiz var.

SİBEL KÖROĞLU: Menülerden bahsetmek gerekirse hangi şubelerde alkol yani şarap ve bira var?

Ferhat Turan: Alsancak ve Seferihisar şubelerimizde var.

SİBEL KÖROĞLU: Çalışanlarınızla aranız nasıl?

Füsun Turan: Birlikte çalıştığımız arkadaşlarımız bizim için çok kıymetli. Bazı ustalarımız 20 yıldır bizimle birlikte çalışıyor. Biz onların hayatına tanık olurken onlar da bizim hayatımıza tanık oluyorlar. Çoğu bizim flört ettiğimiz dönemleri bile biliyor. Bizler de onların düğünlerine, cenazelerine katılıyoruz. Artık büyük bir aile gibiyiz.

SİBEL KÖROĞLU: Son olarak eklemek istedikleriniz var mı?

Ferhat Turan: Biz bir İzmir markası olarak çıktık, aslında İzmir’den çıkan çok güzel markalar var. Bizim de bu markalar arasında yerimizi almamızı sağlayan başta İzmirliler olmak üzere, çoğu şubemizin bulunduğu Ege Bölgesindeki tüm misafirlerimize teşekkür ederiz. Çünkü onlar sayesinde büyüyoruz ve şube sayımız da artıyor. 

Füsun Turan: Benim teşekkürüm de kocama… Bu işin kahramanı eşim olsa da benimle de her zaman iş hayatını paylaştı ve birlikte yürümemiz için bana hep destek oldu. Bu benim için çok kıymetli.

Kemeraltı her zaman en sevdiğim bölgelerden. Benim için şehrin en önemli gastronomi noktası. Ne zaman “bugün süper lezzetli bir şey yemek istiyorum” desem soluğu Kemeraltı’nda alıyorum. Çünkü benim için lezzet hafızası denen kavramın kanlı canlı hali. Her sokağından lezzet fışkırıyor.

Benim Kemeraltı turum genelde Havra Sokağı’ndan başlıyor. Önce taze sebze ve balıkları seyrediyorum. Tur bitince de alışveriş keyfim başlıyor.

Havra sokağına girmeden Mezarlıkbaşı’na, yukarıya doğru 25 metre yürüyünce, hemen sağda Tire Kebapçıcı Ali Usta’nın dükkanını bulacaksınız. Minik ön cephesine aldanmayın; içeri girince bahçesi de mevcut.

Baştan uyarayım: Tire Kebapçısı Ali Usta’ya gidiyorsanız biliniz ki, o gün tüm diyetlerin tamamen yakıldığı gündür. Çünkü ekmeği bandırmadan yenmez ki bu lezzet…

Usta hemen girişte,  bakır sahanlarda kömür ateşinde pişiriyor köfteleri. Sonra tabağın altına yoğurdu döşeyiveriyor. O arada köftelerle tereyağı ve domates buluşuyor tavada. İsterseniz içine kuru acı biber eklettirin. Ben özellikle kuru biber aromasını sevdiğim için mutlaka eklettiririm.

Ve ortaya bu şahane görüntü çıkıyor; adeta şiir gibi.

Siz beni dinleyin;

Önce köftenizi yiyin, sonra Kemeraltı’nı dolaşın. O arada yediklerinizi de eritmiş olursunuz. Belki Meşhur “Hisarönü Şambalisi”ne bile yer açılır. Oradan çıkıp üstüne bir de fincanda kahve…

Ohhh misss.

Telefon: 0 232 483 72 19