Röportaj: Erkan Sevinç | drerkansevinc@gmail.com

İzmir doğumlu, İzmir Amerikan Kız Koleji ve ardından Dokuz Eylül Mimarlık Fakültesi mezunu Bilge Bengisu Öğünlü, 16 yıl A.B.D.’de mimarlık yaptıktan sonra, hayallerinin peşinden koşup, eşi Reha Öğünlü ile memleketleri İzmir’e döndü ve bağcılık yapmaya başladı. Çiftin 2002 yılında atıldıkları bu macera sonunda 2006 yılında Urlice butik şaraphanesi kuruldu. Çeşitli yarışmalarda başarı kazanan Urlice şaraplarının kurulduğu günden beri fiilen üretimin her aşamasını zevkle üstlenen Bilge Bengisu Öğünlü için Urlice, hayatının projesi. Yöresel ve bölgesel kalkınma, tarımda sürdürülebilirlik, geleneksel lezzetlerin korunması gibi sosyal sorumluluk projelerine  2009 yılında kurduğu ve başkanlığını halen sürdürdüğü Doğal Sofra Urla Gönüllüleri ile devam ediyor. Urla Ot Festivali, Urla Enginar Festivali, Yöresel Tohum Takas Şenliği, Martın Dokuzu gibi girişimlere imza atan ve Urla Bağ Yolu projesinin kurucu üyelerinden olan Bengisu Urla Şarap Üreticileri ve Bağcılık Derneği’nde de aktif rol almakta. “Kadın dediğin böyle olacak” dedirten Öğünlü ile sohbetimizden sayfalarımıza sığdırabildiklerimiz…

Radikal bir karar alarak Amerika’dan tası tarağı toplayıp İzmir’e döndükten sonra Urla’ya yerleştiniz. Niye Urla?

16 yıl Michigan eyaletinde mimar olarak çalıştıktan sonra Amerika’da evlendiğim ancak İzmirli olan eşimle ortak tutkumuz olan şarap yapmak ve gastronomi konusunda çalışmalar için yurda döndük… Yarımadada büyüyen, Çeşme’de yazlıkları olan insanlardık. Tatillerde bu güzel yöreye üç gün için gelmek çok acıydı. Urla’ya yerleştik. Yazları Çeşme’ye giderken bile Urla’da gözüm kalırdı. Kısmet oldu, mutluyuz.

Şarapçılık tamam da, Urla’da bir gönüllü hareketinin de başını çekiyorsunuz.

Slow Food’dan yola çıkıldı. Slow Food Devriminin fikir babası Carlo Petrini ile tanıştım. Urlice’de ziyaret etmişti bizleri. Slow Food felsefesiyle tanıştık. Mevsiminde, tarladan sofraya geleneksel gıda ile beslenmek hem keyifli hem de mantıklı geldi. Slow Food sadece yaşam kültürü değil, gıda ile ilgili yaptığınız her seçimin kültürel ekonomik etkileri oluyor. Bir şey tüketilir ya da tüketilmezken bunları düşündüren bir felsefe Slow Food. Ama en önemlisi, sahip olduğumuz lezzetleri gelecek nesillere aktarabilmek. Bu beni çok etkiledi. Eski lezzetler kaybolmadan paylaşmayı amaç edinerek Urla’da yaşayan ya da sonra gelenlerden 70 arkadaş bir araya geldik. Örgütlendikten sonra önce kendimizi eğittik. Otlarımızı öğrendik. Sonra da çeşitli etkinliklere imza attık.

Şimdi ayın 22 sinde Urla Mart Dokuzu şenliği var.

Evet. Urla’nın “Mart Dokuzu Şenliği” yıllardır kutlanan bir etkinlik… Urla’da Mart ayının dokuzunda  aileler pikniğe çıkarlarmış. Kadınlar en güzel kıyafetlerini giyer, yeşile basmak uğur sayılırmış. Aileler pikniğe çıktığında sosyalleşiyorlar, gençler birbirlerini orada tanıyor, beğeniyorlar. Anneler çocuklarına eş bakıyor. Eski takvime göre 14 gün fark var ondan. 22’sinde yapılıyor.

Doğal sofra Gönüllüleri olarak geleneksel gıdaya önem veriyoruz. Egenin otları dünyada isim yapmış. Otlarla oluşan bir mutfak. Bir amacımız da sofrada çeşitliliği devam ettirmek. Mesela salata hep aynı tip marulla yapılıyor, halbuki  o kadar çok seçenek var ki. Mart Dokuzu etkinliğinde biraz da beslenmeye dikkat çekip otları gençlere daha çok tanıtmak istiyoruz. Yeni nesil bu lezzetlerden uzak kalmamalı. Otları ön plana çıkarmak herkesin işi olmalı. Sürdürülebilir yaşam hayal değil. İnsanlık tarihine bakınca son 100-200 yıl öncesine kadar gayet sürdürülebilir bir yaşam hüküm sürüyordu. Ekolojik hayat aynı zamanda sınırsız büyümeyi hedeflemedikçe çok ekonomik. Uzun dönem hastalıkların tedavi masraflarını ve çevre temizlik masraflarını da işin içine koyarsak ekolojik yaşam sudan ucuz.

Şarapçılığa dönelim…

Urla’da biz geldiğimizde üzüm üretimi vardı, ürünü fabrikalara veriyorlardı. Hala da devam ediyor. Biz kendi bağlarımızı kurduk. 2016 yılında izinlerimizi tamamlayıp lisanslı olarak Urlice Bağcılık ve Şarapçılığı kurduk. Bizden sonra başka üreticiler de devreye girdi. Üreticiler olarak dernekleşmedeki amacımız Urla ve civarında şarapçılığı ve bağcılığı desteklemek. “Urla Bağ Yolu” buraları tanıtmak için yapılmış bir proje. Urlice’de, yılda 15 ton yaklaşık 20 bin şişe üretiyoruz.  Bu kasabada yüzyıllardır kutlanan Bağbozumu Şenlikleri de geliştirilip keyifli hale getirilebilir. Bu konuda üzerimize düşeni yapmaya hazırız.

Urla’nın büyümesinden korkuyor musunuz?

Urla “Yeşil Urla” diye bilinir ancak konutlaşma baskısı altında. Urla’nın tarımsal kimliğinin unutulmaması ve tarım alanların korunması çok önemli. Şehirleşme olmamalı. Telaşsız, doğa ve zamanın akışı ile ahenkli, çocuklarımıza göğsümüzü gere gere ‘’bak bu toprakları size böyle bıraktık’’ diyebileceğimiz, sürdürülebilir bir Urla bırakmalıyız. Esnafıyla, rençberiyle, sakin yaşantısıyla, temiz sahilleri, mis gibi çam ormanlarıyla, İskele’deki balıkçısıyla, fırınıyla, terzisiyle, pazar yerinde muhabbet edip adını bildiğimiz üreticisiyle sürdürülebilir bir Urla. Tarladaki ürün para etsin. Etsin ki çiftçi arsasını satmasın, bizi besleyen bu bereketli topraklar sitelere dönüşmesin… Balıkçı para kazansın ki kıyı balıkçılığına devam etsin. Biz de Ege’nin bu en şanslı sularındaki deniz ürünlerinin tadına varabilelim. Herkes doğayı, çevresini, komşusunu kollasın ki bu yaşam sürsün gitsin.

Türkiye’de kadın olmak?

Valla ben kendimi şanslı buluyorum. İzmir’de büyümüş olmak, yurt dışında bulunmak bir şans. Amerika’da tanıdığım çok kadından daha da deneyimli olduğumu gördüm. Bu coğrafyada kadınlar güçlü oluyor. Ülkemizde kadınların toplumdaki yeri tartışılıyor ama kadın olarak kazanımlar var. Kadınlar birbirleriyle iyi kontakt kuruyorlar. “Kadın kadının kurdudur” lafı değişti. Doğal Sofra’da olduğu gibi kadınlar el ele artık.

Özelinize gelirsek, nelerden söz edebiliriz?

Seramik yapmayı ve seyahat etmeyi severim. Güzel yemek yaparım. Radika en çok sevdiğim ot. Radikayla değişik şeyler, salatalar, pizzalar, kişler yapılabilir. Müzisyen olan eşim de çok güzel yemek yapar. Indie rock seviyorum. Daha çok yemek ve şarapla ilgili kitaplar okurum. Kahve çok içerim ama Türk kahvesi değil; espresso veya latte. Alışveriş bazen iyi bir terapi olabiliyor.

Yaptıklarınızı takdirle izliyor daha pek çok güzel işe imza atacağınıza inanıyorum. Teşekkürler.

Röportaj: Erkan Sevinç | drerkansevinc@gmail.com

Yaklaşık 40 yıldır sivil toplum kuruluşlarında aktif görevler üstlenen Aysel Öztezel… TOBB İzmir Kadın Girişimciler İcra Kurulu Başkanı. “İzmir’den Topluma Uzanan 5 Kadın Eli” ödüllerinden birinin sahibi olan Öztezel doğma büyüme Karşıyakalı, ancak eş durumundan Göztepeli. Aysel Hanım bir dönem fırtına gibi esen kadronun “Cango” lakaplı futbolcusu, futboldan kopmamak ve askerliğini ertelemek için o üniversite senin bu üniversite benim okuyan eşi Cenap Bey ile Basın Yayın’da tanışıyor. İzmir’in ilk alışveriş merkezi Park Bornova Outlet’i başarıyla yöneten, özellikle kadının toplum içinde ön plana çıkması için büyük çaba sarf eden Aysel Öztezel 2020’nin ilk günlerinde bakın neler anlatıyor.

Öncelikle TOBB’daki görevinizden başlayalım…

Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği tarafından 2007’de kurulan kadın girişimciler kurulları 81 ilimizde faaliyetlerini sürdürmekte. TOBB’un 6500 kadın üyesi var. Kurul üyeleri kendi iş sahalarında lider olan iş kadınları, yöneticiler, girişimcilik konusunda akademik çalışma yapan akademisyenlerden, sivil toplum kuruluşu yöneticileri ve girişimciliği destekleyen kamu, kurum ya da kuruluş temsilcilerinden oluşan bir yapı. Başkanımız TOBB Başkanı M. Rıfat Hisarcıklıoğlu’dur. Hedefimiz, bulunduğumuz ilde tüm kadınlarımızı, çalışma hayatının içine alabilmek, onları birey olarak yüreklendirmek ve güçlendirmektir.

Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği İzmir Kadın Girişimciler İcra Kurulu başkanlığında ikinci dönemimdeyim. 280 kadınla birlikte bizden daha az şanslı kadınlara el uzatmak ve rol model olabilmek, kadınları iş hayatına sokabilmek istiyoruz. İnanıyoruz ki iş kadını olmanın ayrı bir meziyeti ve özelliği var. Evde oturan kadınla ailenin geçimini sağlamak günden güne zorlaşıyor. Ekonomik koşullar kadını sadece çocuk büyüten bir rolden çıkarttı. Kadın evine gelir getirici bir konuma geldi. Kadınla erkeğin mutluluğunun temeli böyle atılıyor artık. Etrafta yaşananları, kadının toplumdaki durumunu görüyorum. Ben çeşitli sivil toplum kuruluşlarında çalışırken bir şeyler verirken bir şeyler de aldım. Öğrendiğim çok şey oldu. Kadına şiddet, tacizler, kadının layık olduğu yerde bulunmaması, kadın standartlarının çok aşağıda olması daha da motive ediyor bu çalışmalarımızda. Öfkelendiriyor da. En büyük şansım İzmir koordinatörümüzün Borsa Yönetim Kurulu Başkanı Işınsu Kestelli olması. İzmir’de eğitimlere çok ağırlık veriyoruz. “Sıra Dışı Eğitimler” adı altında eğitimlerimizi borsa binasında sürdürüyoruz. Kadınlarımız iş hayatı konusunda şimdi daha büyük düşünmeye başladılar.

Kadının toplumdaki durumu ortada…

Türkiye’de kadın girişimci oranı hala % 8. Mülk sahibi kadın % 9. Amerika’da bu oranlar nerdeyse %50. “Ben yaparsam sen de yaparsın” diyorum. İnsanlar neye tutku duyuyorlarsa onun peşinden koşmalılar inatla. Severek, isteyerek yapmanın sonuçları mutluluk ve başarı olur.

Erkeğin yeri nerede peki?

Her şey birlikte güzel. Feminist duygular içinde hareket etmiyoruz. Girişimci kadının eşine ve ailesine katkıları oluyor. Aile birliği için zaten bunun olması gerekiyor; eş hep yanında duracak. Ben başarıyı eşimin hep yanımda olmasıyla sağlayabildim. Her konuda “yaparsın” diye beni ön plana çıkardı. Sıkıldığım zamanlar “Benim bildiğim Aysel sıkılmaz” diye hep teşvik etti. Eşim daima benim itici gücüm oldu.

Nasıl vakit buluyorsunuz bunca işe?

Özel hayatımdan ödün vererek. İş hayatımdan asla ödün vermiyorum. Çalışma hayatını çok seviyorum. Sivil toplum kuruluşlarındaki birikimlerimin iş hayatına olumlu yansıdığını fark ediyorum.

İş hayatına gelmişken Park Bornova Outlet’den söz edelim.

Biz bir aile şirketiyiz. Park Bornova, Mat inşaat’ın yan kuruluşu… İki kardeşim Engin ve Ersin Turhan’ın destekleriyle her gün büyüyoruz. İzmir’in ilk AVMsiyiz. Alışveriş merkezi bilincinin olmadığı bir dönemden beri hizmet veriyoruz. Bizden sonra büyük harcamalarla çeşitli AVMler kuruldu, kurulmaya devam ediyor. 500 kişiye istihdam veriyoruz. Eş ve evlatlarla 1500 kişi ekmek yiyor. İşsizliğin boyutlarını biliyorsunuz.

Böyle bir yatırım yapmasaydınız çok daha fazla kazanabilirdiniz…

Evet ama bu kentimize ihanet olurdu. Bir İzmirli olarak rica ediyorum; bu kente yatırım yapın, istihdam yaratın. Gelin bize bir bakın; en ucuz sinema burada, keseye uygun fiyatlarla ünlü markalar burada, yemek ve çocuk oyun alanları burada, bowling burada. Kendi imkanlarımızla müşterilerimize araba dağıtıyoruz. Kadınlara, gençlere, çocuklara, engellilere yönelik sosyal sorumluluk çalışmalarımız var. AVM’mizi kime hitap ettiğimizi bilerek geliştirmeye de devam edeceğiz. Yıllardır bizimle birlikte olan sadık bir müşteri kitlemiz var.

Bir kadın yöneticisi olarak AVM yönetmeyi değerlendirir misiniz?

AVM yönetmek özellikle bir kadın olarak zor ama keyifli. İşimiz insana hizmet ve işlerin en zoru insana hizmettir. Yaptığımız iş bir takım oyunu; görevleri doğru kişilere vererek başarılı olmaya çalışıyoruz. Kadınların en çok sevdiği şey alışveriş ve bende onun merkezindeyim.

Ekonomi çalkantılı. STK yöneticisi bir iş kadını olarak 2020’yi nasıl görüyorsunuz?

2020 için heyecanlıyım. Olumsuz şeyler yazılıyor, çiziliyor. Onların etkisinde kalmamaya çalışıyorum. Yeni bir yıl, yeni bir adım demektir. Daha doğru adımlar atarak aile birliğinin çok koptuğu dönemleri geride bırakacağımıza inanıyorum. Sivil toplum kuruluşları çok bölündü. Bunları dernek ve vakıflardan sorumlu bir bakanlık bünyesinde toplarsak birlikte hareket daha güçlü olur düşüncesindeyim.

Aileden söz edelim biraz da…

50 yıldır yürüyen bir evliliğim var. Çocuklar, torunlar… Çocuklardan biri makine mühendisi diğeri hukuk okudu. Oğlumdan iki tane dünya güzeli torunum var. Onlarla ayrı şehirlerde olsak da görüntülü telefon ile yan yanayız.

Karşıyakalı ama eş durumundan Göztepe’lisiniz.

Göztepe aşkı Cenap’ın altın yıllarından geliyor. Şimdi Göztepe aşığı olarak eşim başkan Sepil ile o heyecanı tekrar yaşıyor. Yönetimde değil ama dışarıdan tam destek.

Yorgunluğunuzu nasıl atarsınız?

Başarıyı yakaladığımda huzur içinde oluyorum. Seyahat etmeyi seviyorum. Arkadaş gruplarının içinde olmayı da seviyorum.

Şarkı da söylüyorsunuz…

O bir sosyal sorumluluk projesiydi. Aslında enstrüman da çalmak isterdim, şarkı da söylemek ya da tiyatro da yapmak. Ama olmadı.

Ne tür müzikler dinlersiniz?

Her tür müzik dinlerim. Torunlarım sayesinde rap bile dinliyorum.

AVM yöneticisi olarak alışveriş artık yaşam biçiminiz olmalı.

Alışverişi kim sevmez. Ben alışverişte kendimi dizginlemeyi bilirim. En çok ayakkabı alırım. Alışveriş yapmasam da mağazalar “lütfen girin, uğur getiriyorsunuz” dedikleri için AVM içinde her gün mağazaları geziyorum.

Bu yoğun hayatta yaşadıklarınızı yazmayı düşünüyor musunuz?

Ufak notlarımı toplamaya başladım. Bir denemeler şeklinde ve torunlarıma hediye olacak.

Röportaj: Erkan Sevinç | drerkansevinc@gmail.com

Merve Civelek iki çocuk annesi bir iş kadını. Sadece bir iş kadını değil GİSİDER (Girişimciler ve İş Dünyası Derneği)’in de Kurucu Genel Başkanı. GİSİDER yeni girişimcilere kapısını açan ve hali hazırda faaliyet gösteren iş insanlarını bir araya getiren, bütünleştirici bir dernek.

Merve Civelek  1990 Eskişehir doğumlu. Eskişehir Anadolu Meslek Yüksek Okulu mezunu. Lojistik sektörünün önemli firmalarından, 53 şehirde hizmet veren Ataoğulları’nın Yönetim Kurulu Başkanı. Girişimciler ve İş Dünyası Derneği (GİSİDER) Başkanı da olan Civelek evli ve iki kız çocuğu sahibi.

Civelek zamanının çoğunu yaklaşık on yıldır lojistik sektöründe gazete taşımacılığı, tehlikeli madde ve atık taşımacılığı konusunda faaliyet gösteren şirketinden ziyade GİSİDER’e ayırıyor. Aralık 2019’a kadar sürecek olan “Yeni İşim Girişim Olacak” diyen ve girişimcilik eğitimi almak isteyen adaylara kucak açıyor ve yön gösterici oluyor. Merve Civelek ile iş dünyasında kadının yerini vurgulayan güzel bir sohbet…

İş dünyasında dernekten geçilmiyor. Niye böyle bir dernek daha?

Derneğimiz yalnızca sektörde faaliyet gösteren iş insanlarını bir araya getirmiyor, aday girişimcilere de kucak açıyor. Kosgeb ve İşkur iş birliği ile yürütmekte olduğumuz Ücretsiz Girişimcilik Eğitimleri bunu açıklayan en büyük faaliyetimiz. Üyelerimizin yenilikçi yaklaşımı ise diğer derneklerden bizi ayıran en büyük farkımız.

Biraz daha dernekten söz edelim. Ne zaman kuruldu? Amaç nedir? Neler yapıyorsunuz?

Nisan 2019’da kurduk. Sosyal sorumluluk bilinci ile yola çıktığımız derneğimizin amacı işbirliği, toplumsal birliktelik ve güç birliği neticesinde birleşerek topluma katkı sağlamak. Girişimcilerimizin ve girişimci adaylarımızın hayallerine ve hedeflerine ulaşabilmeleri konusunda alt yapı sağlıyoruz. Derneğimizin bir diğer amacı ise alanında uzman, değerli iş insanları ile girişimci adaylarını buluşturarak sektörel tecrübelerini aktarmak ve bilinçlendirmek. Böylelikle pazara yeni atılan girişimciler ile kendi işini yapan girişimcileri bir araya getirerek sosyal ve sektörel anlamda birbirlerini yakından tanımasını sağlamaktayız.

Derneğimizde KOSGEB ve İŞKUR işbirliği ile yeni girişimcileri desteklemek amacıyla hayata geçirmiş olduğumuz Ücretsiz Uygulamalı Girişimcilik Eğitimlerimiz Aralık 2019’a kadar sürecek. Herkes eğitime katılabiliyor. 4 günlük bir eğitim sonunda sertifikanızı alıyorsunuz. Eğitimler Bayraklı’daki Dedemhan Plaza’da, dernek merkezinde yapılmaktadır. Ayrıca hali hazırda profesyonel iş yaşamı süren, çeşitli kurum ve kuruluşlarda çalışan, kendi işini yapmak isteyen fakat zaman ayıramayan girişimci adaylarımız için akşam eğitimleri de düzenlemekteyiz. Böylelikle çalışan girişimci adayları rutin iş yaşamları etkilemeden, yapmak istedikleri proje ve girişimlerin zeminlerini atabilmekteler.

Öte yandan girişimcilik eğitimlerinin yanı sıra derneğimizce gönüllü verilen reklam eğitimleri küçük ve orta ölçekli işletme adaylarına yön gösterici olmakta. Böylelikle girişimci adayları sürdürülebilir satış tutundurma faaliyetleri konusunda bilinçleniyor ve reklam mecraları konusunda bilgi sahibi oluyorlar. Tüm bunların yanında alt yapı çalışmalarına başlamış olduğumuz AB projeleri, dış ticaret eğitimleri ve meslek edindirme kursları da ilerleyen zamanda faaliyetlerimiz arasında yer alacak.

Derneğe kimler üye olabiliyor?

Sektörde faaliyet gösteren girişimcilerimiz derneğimize üye olmak için başvuru formu doldurabilirler. Daha sonra bu başvuru formları Yönetim Kurulu değerlendirme sürecinden geçerek geri dönüş sağlanıyor. Dernekte gerçekten aktif rol oynayabilecek adaylara önceliğimiz olmakta. Derneğimizin 45 aktif üyesi mevcut şu anda. Yönetim Kurulu’nda da değişik mesleklerden arkadaşlarımız var.Bu sebeple her toplantımızda herkes enerjik ve heyecanlı oluyor. Bir fikir üzerine beyin fırtınası yaparken her iş insanı daha iyisini ortaya koymak için seferber oluyor ve imzasını atıyor. Çalışmalarımıza hızlı başlangıç yapmamızın en büyük sebebi de derneğimizin dinamik kadrosu. Aramızda melek yatırımcılar da var.

Derneğe adeta kendinizi adamışsınız.

Üçüncü evladım gibi. GİSİDER öncesi de dernekçilik deneyimim var. GİSİDER ile birçok sosyal sorumluluk projesini yürütüyorum. Misal, babası hapiste olan çocuklara eğitim başta olmak üzere sahip çıkıyoruz. Yine Bayraklı kaymakamımız ile konuştuk. Eşyalarını değiştirmek isteyen ancak maddi durumu yetersiz ailelere yeni eşya sağlıyoruz. Bornova Belediyesi ile “Altın Bilezik” projesini yürütüyoruz. Bu arada ilk kez size açıklıyorum. Yine geliri bir sosyal sorumlulukta kullanılmak üzere İzmir Büyükşehir Belediyesi ile  birlikte gelecek sene Mayıs ayında bir ticaret fuarı planlıyoruz.

Siyaset dünyasında kadının yeri az. İş dünyasında da…

Bunu tersine çevirmek için gücümüz var. İş Dünyası dediğiniz gibi erkek ağırlıklı bir dünya. Kadınlar yürekli olsunlar diyorum. Kadınlar her işi yapabilir, öyle söylendiği gibi kırılgan değil, güçlü bir yapımız var. Kadın yapamaz derler, yok öyle bir şey! Siyasete de gireceğim. Teklifler şimdiden var.

Oradan buraya buradan oraya koşturmaca. Yorgunluklar nasıl atılıyor?

Evet her yere yetişmeye çalışıyorum. Eskiden spor yapardım artık gerek kalmadı koşturma spor oldu. Yorgunluğumu belki enteresan gelecek ama eğlenerek atarım. Bunun yanında kızlarımla sinemaya gitmeyi severim.

Müzik deyince…

Arabeski tek geçerim. Muazzez Ersoy, Ferdi Tayfur, Müslüm Gürses ve Orhan Gencebay. Ama batsın bu dünya demiyorum!

Burcunuz?

Terazi. Dengeli burç. Herkese uyum sağlayabilir.

Röportaj: Erkan Sevinç | drerkansevinc@gmail.com

Mübeccel Hürmen Alkan insanlara dokunmayı, özellikle çocuklara yardım etmeyi seven bir kadın. Onun durumundaki çoğu kişi laylaylom yaşarken zamanının büyük bölümünü hayır işlerine adamış durumda. Dr.Behçet Uz Vakfı’ndan sonra şimdilerde Ege Çocuk Cerrahi ve Sünnet Kliniği’nin kurumsal iletişim müdürlüğünü yürüten Alkan’ı Pergamon Lions başta olmak üzere pek çok sivil toplum kuruluşunda da görmekteyiz. Hayırlara vesile olacak söyleşimizden arda kalanlar…

Çocukluğunuzdan beri hep böyle mi yaşadınız?

Evet, hep böyleydim. Rol örneğim babamdı. Onun yolunda gittim. Yardım amaçlı şeyler yaptım tahsilimi sürdürürken bile…

Sizi daha iyi tanımak açısından, kimdir Mübeccel Hürmen Alkan?

Okul sonrası önce Büyükşehir Belediyesi, Gençlik Hizmetleri’nde, Sosyal ve Kültürel Koordinatör Yardımcılığı yaptım. Özfatura ve Piriştina dönemlerinde. Daha sonraları Dr.Behçet Uz Çocuk Hastanesi Vakfı’nda çalışmalara başladım. Vakıf başkanımız ve başkan yardımcımız halkla ilişkiler müdürlüğü teklif etmişti. İki ay kadar önce ayrılıp Ege Çocuk Cerrahi ve Sünnet Kliniği’nin kurumsal iletişim müdürlüğünü üstlendim. 2015 yılında Pergamon Lions’un kurucu üyesi oldum. Bir dönem başkanlıktan sonra Lions Sivil Toplum Proje Ortaklıkları Komite Başkanı olarak devam ediyorum.

Sivil toplum kuruluşları deyince ilk akla gelen isimlerdensiniz. Neden Lions?

Neden Lions oldum? Hastanede görev yaparken onlarla tanıştım. Israrla üye olmamı istediler. Öncelikle insanlara yardım etmeyi çok seviyorum. Birilerine nasıl dokunabilirim, bu önemli. Uluslararası Lions, 1917 yılında ABD, Chicago’da kurulmuş. Dünyada 200 ülkede, 47.000 Lions Kulübü, 1.4 Milyon Lion; Türkiye’de 300’den fazla Lions Kulübü, 6.100 Lion var. Lion’ların ana amacı gönüllü olarak dünya toplumuna karşılıksız hizmet etmek. Kesinlikle kendi üyelerinin menfaatlerine hizmet etmez.

Lions’un yüce amaçları, uluslararası ödül almış düzenli organizasyon yapısı dışında, üyelerini, yani bizleri bir arada tutan çok önemli bir özelliği daha var: Bizleri çok özel bir harçla birbirimize sıkı sıkıya adeta tutkallayan bir harç… Demirden, çimentodan oluşan bir harç… Bu harcın malzemeleri; sevgi, saygı, anlayış, hoşgörü, dostluk, kardeşliktir. Lions’un kurumsal yapısı, liderlik öğretileri, yarattığı dinamizm ve sinerjisi yanında, bu özel harç sayesinde, birlikteyiz. Mutluluğun, üzüntünün, sorunların ve daha nice insani olmazsa olmazın paylaşımını yaşadığımız için Lion’uz.

Lions toplumda yanlış da tanınıyor…

Evet, “zengin kadınlar bir araya gelmiş”; öyle bir şey yok. Sosyal projeler gerçekleştirmek için kurulmuş bir dernek. Lion’ların yaptığı farkındalık ve iyilikleri iyi anlatmamız gerekiyor. Toplum bizi ayrı bir grup olarak görüyor. Bunlar sürekli bir araya gelip yemek yiyip içiyor, fotoğraf çekiyor ondan sonra da dağılıyor diye biliyorlar. Çeşitli yerlere gidiyorlar, süsleniyorlar ve magazin sayfalarında boy gösteriyorlar gibi ifadeler çokça kullanılıyor. Bu yüzden bizim algıyı değiştirmemiz gerekiyor. Bunun için sizin gibi duyarlı basın mensuplarına da ihtiyacımız var.

Hangi proje var önünüzde?

Sünnet projemiz var. Toplu sünnete karşıyım. Biz, bize ulaşanların ya da ulaştıklarımızın sünnetlerini gerçekleştireceğiz. Misal, bir aile bize ulaşıyor ve çocuğunun maddi olarak sünnetini yapamadıklarını söylüyor. Biz onun sünnetini sizin sponsorluğunuzda yaptırıyoruz. İsterseniz 1 kişiye isterseniz 100 kişiye sponsor olabilirsiniz. Şirketler arayıp “50 tane çocuğu sünnet yaptırmak istiyoruz” diyorlar. Çocukları buluyor ve tek tek sünnet ettiriyoruz. Sadece sünnet de değil. Şimdi her çocuk için bir fidan bağışı yapılacak. Ege Orman Vakfı ile birlikte planlıyoruz. Bize ait bir ormanlık alan olacak.

Şöyle biraz geriye gidip Dr. Behçet Uz Çocuk Vakfı’ndan söz edelim dilerseniz…

Dr. Behçet Uz Çocuk Hastanesi Geliştirme Koruma ve Yardım Vakfı (BUVAK) yurdumuzun her tarafından gelen hasta çocukların en iyi şekilde tedavilerinin yapılmasına imkanlar yaratmak, ülkemizdeki çocuk ölüm oranlarının azaltılmasına bedenen, ruhen ve sosyal yönden iyi olan çocukların çoğalmasını geleceğin sağlıklı nesillerinin oluşturulmasına katkıda bulunmak ve Dr. Behçet Uz Çocuk Hastanesi’ne gerekli tıbbi araç ve aletlerini temin etmek gayesi ile kurulmuş. İzmir Valisi Vecdi Gönül, Büyükşehir Belediye Başkanı Dr. Burhan Özfatura, İzmir Sanayi Odası Başkanı Ersin Faralyalı, TÜSİAD temsilcisi Şinasi Ertan ve İzmir Gazeteciler Cemiyeti Başkanı İsmail Sivri kuruculardan. Kurulduğu tarihten itibaren vakfımızda İzmir’in önde gelen siyaset ve iş adamları yönetici olarak görev almış. Vakıf yedi kişilik yönetim kurulu, çoğunluğu hastanedeki doktorlardan oluşan 56 kişilik mütevelli heyeti ve 100’e yakın gönüllüsüyle çalışmalarını sürdürüyor. Vakıfta görev yaparken, yardımseverlerin bağışlarıyla çok sayıda etkinlik yaptık. Şiir dinletileri, yarışmalar, tiyatrolar, konserler ve yemekli eğlenceler gibi çeşitli etkinliklerle hastalara hem maddi hem manevi destek verdik. Yine çocuklarımıza gıda, giyim ve ilaç yardımı yaptık ve hastaneye cihaz alımlarını gerçekleştirdik. Bu çocuklar hepimizin, onların sağlıklı yetişmesine katkıda bulunmak görevimiz. Ben dayanamıyorum, sen dayanamıyorsun, o dayanamıyor diyerek bu çocukların yanında olmamız lazım dedim.”

Şimdi de yeni bir dernek kurulumuna öncülük etmişsiniz.

Evet; “Yaşa Çocuk Derneği”. Bu derneğimizin amacı öncelikle onkoloji çocuklarına dokunmak, onlara yardım etmek. Sadece Çocuk Hastanesi değil Ege, Dokuz Eylül, Tepecik, Yeşilyurt; çok değişik hastaneler olacak ilgi alanımızda. Herkes birilerine dokunmalı. Hepimizin başına her an her şey gelebilir. Yardım etmeliyiz birbirimize. Bir kişiyi mutlu edersek çok mutlu olabiliriz.

Bu yoğunlukta eşinizin yaklaşımını merak etmiyor değilim.

96’dan beri eşimle birlikteyim. Evlilikte saygı ve güven önemli. Eşim çok anlayışlıdır. Çok arkamda oldu, oluyor. Emekli oldu, Asos’ta arsa aldı. Evimiz yapım aşamasında. Süreç sonunda doğayla baş başa yaşamayı düşünüyoruz. Anadolu Lisesi’nde okuyan bir oğlum var; lisanslı basketbolcu. 3 yaşında yüzmeye başladı sonra binicilik yaptı. Spor akademisinde okumak istiyor.

Fit durumunuza bakılırsa siz de spor yapıyorsunuz.

Yıllarca tenis oynadım. Folklor yaptım. Yüzmeyi çok severim. Dans da bir spor; dans etmeyi de çok seviyorum.

Güzellik genlerden mi geliyor?

Bilemem, öyle olmalı. Babaanne Girit, anneane Yugoslav göçmeni.

O zaman yemekte de zeytinyağlılar…

Aynen. Yemek yapmayı çok sevmiyorum ama güzel tatlı yaparım. Pastacılık kursuna da gitmiştim vakti zamanında.

Alışveriş?

Alışveriş yapmayı inanılmaz seviyorum. Sade ve şık saatler, ayakkabı, çanta ve kıyafet almayı çok seviyorum. Kokoş değilim. Sadece güzel giyinmeyi değil bakımlı olmayı da seviyorum.

Sinema, televizyon, kitap?

Film hastasıyım. Sinemayı salonda izlemeyi seviyorum. Bazen tek başıma bile gittiğim oluyor. Televizyon hayatımda hiç yok. O haberleri izleyip ruh hastası olmak istemiyorum. Şiir kitapları okumayı çok severim. Babam inanılmaz kitap okurdu. Eşim de öyle.

Sigara, alkol?

Sigara kullanmıyorum. Alkole karşı değilim sigaraya karşıyım. Sade kahve vazgeçilmezlerimden.

Röportaj: Erkan Sevinç | drerkansevinc@gmail.com

Alsancak bildiğiniz gibi İzmir’in Konak ilçesine bağlı bir semt. İzmir dendiğinde ilk olarak Alsancak ve Kordon akla geliyor. Burada olan kültürün kalıcı olması ve gelecek kuşaklara aktarılması önemli. Bu değerleri artırarak yaşattığımız sürece kent kimliğini de yaşatırız. Kentler yarattıkları ruhla çoğalır ve değerli olur. Tüm dünyada marka kentler lafı terk edilmeye başlanıyor. Mahallelerin ve kentlerin ruhundan bahsediliyor. Alsancak’ın eski adı “Punto“. Kıbrıs Şehitleri Caddesi, Mustafa Bey Caddesi, Gül Sokak, Alsancak Garı, Gündoğdu Meydanı bu semtimizin sınırları içerisinde yer alıyor. Alsancak’ı koruyan ve güzelleştiren bir dernek var. Yerel yönetimlerle işbirliği yapan bu derneğin başında da Eczacı Dilek Olcay…

Nerdeyse 24 saatinizi alan Alsancak Koruma ve Güzelleştirme Derneği’nin öyküsünden başlayalım.

1999 yılında 27 semt sakini kurduk derneğimizi. Halen 186 üyemiz var. Dernekte Levanten ve Musevi üyelerimiz de mevcut. Politikadan uzağız. Din, dil, ırk farkı gözetmiyoruz. Birçok aktivitemiz var. Geleneksel ödüllerimiz var. Yaşayan insanlara yaşarken değer vermek amaçlı ödüller, vefa ödülleri bunlar. İki ödül törenimizde seçtiğimiz insanlar çok farklı kesimlerden. Mesela en son, Kıbrıs Şehitleri Belediye Sokağı’nda 41 senedir anahtar yapan bir kişiyi ödüllendirdik. Dernekte her birimiz birbirimizi tamamlıyoruz. Değişik meslek dallarından insanlar var. İyi niyetle, şevkle çalışıyor herkes. Çok güzel insanlar.

Sadece ödül törenleri değil elbette.

Tabii ki. Tavla ve Satranç Turnuvaları ve halkı bilinçlendirmeye yönelik sağlık seminerleri düzenliyoruz. Türkiye’nin ilk Görme Özürlüler Kitaplığı olan TÜRGÖK’ün hizmetlerini anlatmak ve daha çok bağışçı bularak kitaplıktaki kabartma kitap sayısını artırmak için başlattığımız “Bir Kitapla Bin Yaşa” kampanyası amacına ulaştı. Artık marka haline gelen Alsancak Şenliği’miz var. Bu sene Eylül sonu Ekim başı gibi yapacağız. Çocuklar okullarda ödüllü projeler yapıyorlar; biz de bu projelerin şenlikte sergilenmesini sağlayacağız. Alsancak Şenliği’nin ana destekçisi Konak Belediyesi yanı sıra Milli Eğitim de destek verecek. Bir bilim şenliği yaşanacak adeta. 9 Eylül Üniversitesi’nden öğrenciler sokaklarda resim yapacaklar. Ben onları izlerken kendimi bir anda Paris’te Seine nehri yanında gibi hissediyorum. Daha pek çok yeni projemiz var bu yıl için.

Başkanlar değişti ama…

Her gelenle iyi ilişkiler kurduk. Konak’ın yeni başkanı deneyimli bir isim. Belediyeciliği biliyor. Geçenlerde kendisini ziyaret edip neler yaptığımızı gösteren bir dosya sunduk. Konak Belediyesi ile iki proje yürütüyoruz. Biri “Atatürk’ün Çocukları” diğeri “Alsancak Şenliği”. En yakın zamanda Tunç Bey’e de gideceğiz. İzmir’i bir bütün olarak düşünmek lazım. Sonuç almak için temizlik gibi alanlarda her iki belediye ile çalışmalıyız. İnsanlar nereye şikayet edeceklerini bile bilmiyorlar.

Peki bugüne kadar hangi sorunlarda çözüme ulaştınız?

24 saat çalışan bir yer Alsancak. 24 saat yaşıyoruz, yaşıyor. Ana caddeler Büyükşehir’in, ara sokaklar Konak Belediyesi’nin görev kapsamında. İlgililere sorunları iletiyoruz. Güvenlik en önemli sorundu; bu konuda epey mesafe alındı. Hem Kıbrıs Şehitleri’nde hem de Kordon’da gürültü konusu var. Özellikle Kıbrıs Şehitleri için bir çalışma başlattık. Çöp toplamaktan müzik yapanlara kadar. Kordon ile ilgili de çalışmalarımız var. Kordon’daki işletmeler de sorumluluk sahibi olmalı. Kordon’a her taraftan insan geliyor, zengini, fakiri; herkes mutlu olmalı.

Derneğe üye olmak için Alsancak’ta ikametgah şartı var mı?

Hayır. Alsancak’ta oturmak şartı yok; Alsancak’ı sevmesi lazım. Bizden sonra birkaç tane daha semt derneği kuruldu ama kalıcı olamadı. İzmir güzel bir şehir. İşte bu güzel şehrin semti Alsancak. Alsancak’a yapılacak her çalışmada varız.

Derneğe bir daldık, size gelemedik. Şöyle okul yıllarına dönelim. Neden eczacılık?

Ankara’da Kimya Mühendisliği’ni kazanmıştım ama o yıllarda siyasi olaylar vardı. Ailem “Ankara’yı unut” deyince yolum Yakın Doğu Üniversitesi Eczacılık Fakültesi ile kesişti. 24 sene aktif eczacılık yaptım. Okul yıllarında da Yardım Sevenler Derneği sivil toplum kuruluşlarında çalışırdım. Annem öğretmen. İki üniversite bitirmiş. Hem dil tarih, hem konservatuar. Babamın İzmir’deki çoğu yapıda emeği vardır. Bize hep eğitimin öneminden bahsettiler. Ben de sadece çocuklarımla ilgili değil, her alanda önce eğitimi ön plana çıkarırım. Oğlum da, kızım da başarılı öğrenim hayatlarından sonra iş yaşamına adım attılar.

Sadece tek dernek değil herhalde…

En az 10 dernekte faal olarak çalıştım, çalışıyorum. Ama öncelik her zaman Alsancak Koruma ve Güzelleştirme Derneği’mizde.

Yaz ayları Çeşme ayları mı?

Artık Çeşme’deki evimi açmıyorum. Altın Yunus’ta kalıyoruz 1.5 ay. Böylesi daha rahat oluyor.

Dilek Olcay sivil toplum örgütü çalışmaları dışında neler yapar?

Valla bol bol seyahat ederim. Kitap okurum çokça. Tercihim polisiye romanlar. Televizyonda yabancı dizileri takip etmeye çalışıyorum. Başta Ali Kocatepe olmak üzere Alsancak’tan yetişme sanatçıları dinlemeyi çok seviyorum. Bol bol da yürüyüş yaparım.

Eee alışveriş?

Alışveriş yaparım; hangi kadın yapmaz ki? Çanta da alırım ayakkabı da. Her kadının vazgeçilmez alışveriş kalemi. Ve tabi ki takı da… Çok severim.

Alsancak semtinin eski adı da Punta’dır… Peki neden Punta? Halk arasında bir söylenti vardır: “Eski zamanlarda bu yörenin limanında çalışan Rum görevliler ve hamallar İzmir’in rutubetli havasından ve soğuğundan dolayı zatürreye yakalanırlarmış. Zatürre olanların akciğerlerinde nokta şeklinde lekeler oluşur ve nokta Yunanca’da “Punta”dır. İşte Alsancak körfezinin o iliklere işleyen havası nedeniyle bu semte de “Punta” adı verilmiş.

Türk Alman Kültür ve Eğitim Vakfı (TAKEV) Okulları İzmir’in prestijli kurumlarından. Eğitim felsefelerine göre, her çocuğun kendisine sunulacak olanaklarla, kendini en üst düzeyde geliştirme ve gerçekleştirme becerisine; daha da önemlisi  hakkına sahip olduğu düşünülüyor. Kaliteyi hedefleyen, alanında uzman, dinamik ve gelişmeleri yakından izleyen bir eğitim kadrosuyla bilgi teknolojisinin en son olanaklarına sahip yeni, geniş ve modern okul binalarında farklı ve çağdaş programları gerçekleştiren TAKEV Okullarında 13 yıldır İletişim Koordinatörü olarak görev yapan, basın sektöründen gelen bir isim olan Mine Özgüven’le keyifli bir sohbet yaptık. Enteresan olan onca yıldır iş hayatındaki Özgüven’le röportajımın, onunla yapılan ilk röportaj olması.

Röportaj yapan şimdi röportaj yapılan konumunda.. Önce duygularınızı alayım…

Röportaj talebiyle geldiğinizde uzun uzun düşündüm. Çok röportaj yaptım. Çok bant çözdüm. Çok röportaja eşlik ettim. Çok defa satır aralarından manşetler çıkardım. Sorulara gayet açıklıkla cevap verenler oldu, kaçamak yapanlar oldu. Ama hiç öznenin ben olduğu bir röportaj deneyimi yaşamadım. Benim için keyifli bir ilki gerçekleştiriyoruz şu an. Çok hoş bir anım olacak! Umarım sizin için de keyifli bir röportaj olur.

Anı röportaja kafamdaki soruyla başlıyorum. Bir kurumda aynı pozisyonda 13 yıl kalmayı nasıl başardınız?

Kurumsal iletişim alanında başarılı olmak için basın sektöründe çalışmış olmak, uzun yıllar mesai harcamak çok önemli. Zaten yaptığım işin bir ayağı basın danışmanlığı, halkla ilişkiler. Diğer ayağı ise veli iletişimi. Elbette kurumsal iletişim alanında başarılı olmak için gerçekten kuruma inanmak gerekiyor. Kurumun sahibi kadar aidiyet duygusu olmalı insanın. Eğitim sektöründe o kadar uzun süre oldu ki kendimi artık basın sektöründen ziyade eğitimci olarak görüyorum. Basın sektöründe aldığım keyfi eğitim sektöründe de aldım. Çalıştığım kurum gençlere kaliteli bir eğitim ve gelecek vadeden bir kurum. Lise kısmının veli iletişimini, kayıt sürecini yürütüyorum. TAKEV Lisesi’ne  çocuğunu kaydettirmek isteyen, düşünen, TAKEV Lisesi ile ilgili bilgi almak isteyen her veliyle uzun uzun görüşmeler yapıyorum. Eğitim sistemimizi anlatıyorum. İnanmadığınız bir şeyi karşınızdakine de anlatamazsınız. Anlatsanız dahi inandıramazsınız. Ben hem çalışan, hem de veli olarak TAKEV eğitim sistemine ve öğrenciyi taşıdığı noktaya büyük güven duyuyorum. Sadece bir çalışan olarak değil veli olarak da tam 12 yıldır her gün “iyi ki TAKEV’deyim” diyebiliyorum ki bu çok önemli bir kırmızıçizgi. Bu kurumun çalışanı olmasaydım da alacağı eğitime büyük önem verdiğim kızımın TAKEV’de eğitim almasını isterdim ve tercih ederdim. İşte bu çok önemli bir ayrım.

Tabii gazetecilikten gelen zaman kavramının olmaması burada da söz konusu.

Kesinlikle. Eğitim sektöründe de mesai saatleri olmadan çalışıyorum. Basın sektöründen gelen biri için bu durum beni hiç rahatsız etmez. Gecenin bir vakti okulumuzla ilgili bir haberi, anlık gelen bir başarı haberini her ne yapıyorsam yapayım, tatil – gece fark etmez büyük bir hevesle kaleme alır ve mümkün olan en kısa zamanda basına servisini, sosyal medya paylaşımını, düzenlemesini yaparım. Tıpkı basın sektöründeki gibi burada da iş, her an ve her şeyden öncelikli. Doğrudan bağlı olduğum hem kurucu temsilcimle, hem genel müdürümle güvene dayalı, sağlam bir ilişkimiz ve iletişimimiz var. Titiz, zeki, mükemmeliyetçi patron ve yöneticilerle çalışmak insanı zorlayan değil yüksek adrenalinle her gün geliştiren bir avantaj.  Doğru bir dil yakaladık ve konuşmadan bile anlaşabiliyoruz. Doğrusunu söylemek gerekirse, erkek egemen basın sektöründen sonra kadınlarla çalışmayı çok sevdim. Ve kurum çalışanlarının  % 75’i kadın.

Neden çocuğumuzu TAKEV’e vermeliyiz? Nedir TAKEV’in farkı?

Anaokulundan üniversiteye kadar bir bütünlük içinde, eğitim zincirinin tüm halkalarını tamamlamış, çağın gereklerine uygun biçimde hedeflerini büyüten bir eğitim kurumu olarak öğrencilerimiz, velilerimiz, mezunlarımız, öğretmenlerimiz ve yöneticilerimizle her geçen yıl ilerleyerek büyüyen bir aileyiz . Eğitimden beklentiler 25 yıl önceki gibi değil. Önemli olan çocuğunuza sağladığınız eğitim imkanlarının ona hangi mesleği kazandırdığından çok, o meslekte nasıl ve ne şekilde fark yaratacağı. Artık isteyen herkes isteği mesleği, daha doğrusu üniversitede istediği bölüme girebiliyor. Önemli olan okul öncesi eğitim de dahil 15 yıl boyunca eğitim alan bireylerin bu sürede yaşam başarısı adına ne şekilde donanım kazandıklarıdır. TAKEV eğitim sistemi öğrenciye başta iç disiplin ve eş zamanlı iki yabancı dil (Almanca ve İngilizce), en önemlisi de yaşam becerisi kazandıran bir sistem. Daha ne olsun? Alınan sonuçlar, üniversite yerleşme sonuçları ve başta kendim olmak üzere yıllardır sürdürülebilir olan veli memnuniyeti TAKEV Okulları’nın doğru okul olduğunun somut kanıtları bence.

Özel okul sayısı son yıllarda çok arttı. Neredeyse her mahallede bir özel okul var.

Öncelikle eğitim sektöründe 13 yıl geçirmiş biri olarak dershaneden devşirme kolejlere karşıyım. Bu okullara inanmıyorum. Evet, her mahalleye bir özel okul düşüyor son dönemde. Oysa bu sektörde ciddi maliyetler var. Mutlaka bazı şeylerden kısıyorlar, iyi öğretmenlerle çalışmıyorlar ya da öğretmenlere çok fazla ders yükü yüklüyorlar. Böyle bir özel okulculuğun özel okulculuk olduğunu düşünmüyorum. Veliler buralara sırf çocuğum özel okulda okuyor diye çocuklarını göndereceklerine evlerinin köşesindeki devlet okuluna göndersinler daha iyi.

Eğitim sistemimizde sık sık mevzuat değişiyor. Zor olmuyor mu olumlu ya da olumsuz değişimlere ayak uydurabilmek?

İşte burada kaliteli özel okul olmanın farkı ortaya çıkıyor. Her tür değişime adapte olacak bir sistemi varsa eğitim kurumunun bir gün uyandığınızda şu sınav kaldırıldı ya da şu ders zorunlu oldu gibi kararlara uymakta zorluk çekmezsiniz. Fiziki koşullarınız ve akademik kadronuz iyiyse sorun olmayacak, bu değişimler öğrenciye yansımayacaktır. Bir sabah uyandık” dershaneler kapatıldı” dediler, TAKEV Okulları olarak hemen önlemimizi alıp dershane sürecini eğitim sürecine dahil ettik. O kadar iyi ve doğru sonuçlar aldık ki, dershane karmaşasının olduğu dönemde de öğrenci ve veliler ağırlıklı olarak okuldaki üniversiteye hazırlık programını tercih etti.  Ve inanın okul programına devam eden öğrencilerin üniversiteye giriş başarısı çok daha yüksek oluyor. Eğer doğru okuldaysanız dershaneye ihtiyaç olmadığı bir kez daha görüldü.

Gazetecilik yıllarınıza dönersek o koşturmalara özlem var mı?

Burada bir başarım varsa o yılların birikiminin büyük etkisi var. Evet hiperaktifim ve adrenalinim yüksektir. İyi bir gazeteciydim. Haber yapmayı seviyordum, canlı yayınları seviyordum. Uzun yıllar TV haberciliği yaptım. Başta Ege TV olmak üzere yerel televizyonlarda  ve Kanal D’de. Bizim dönemimizde haber izlenme oranı çok yüksekti. Kanal D İzmir bürosu da gazetenin içinde olduğu için Hürriyet okulunda piştim. Cemalettin Özdoğan, İlyas Özgüven, Nesrin Coşkun gibi isimlerle haberlere gittim. Şimdi öğrencilere de onu öneriyorum. Yaşam başarısının akademik başarı kadar önemli hatta çok daha önemli olduğunu hep vurguluyorum. Doğru kişilerle çalışma yaşam başarısını çok etkiliyor.

Eşinizle de Hürriyet’te tanıştınız, öyle değil mi?

Daha önce tanıştık. Ege TV’de belediye muhabiriydim. Günün konusu “metro yer altından mı geçecek, üstünden mi” idi. Başkandan bu konuda görüş almam lazım. Özfatura’dan randevu aldım. İzfaş’ta odasının kapısında beklerken İlyas geldi. Sekreter benim randevumu öteleyip İlyas’ı içeri aldı. Uzun uzun görüştüler. Sonra ben girdim başkanın yanına ama Özfatura bu konuda net bir şey söylemedi, düşünüyoruz gibi laflar etti. Ertesi gün İlyas Hürriyet’te haberi patlattı: “Metro yer üstünden gidecek”. Ege TV’de genel müdürümüz Erol Yaraş’tı, büyük fırça yedim. Böyle başladı İlyas’ı tanımam. Hani yeni mesleğe başlayan tiyatrocular duayen isimlere hayranlık duyar ya, ben de İlyas’a önce o duygularla yakınlaştım. Ya da bana atlattığı haberin intikamını almak istemiş olabilirim; evliliğimiz 19 yılı doldurdu.

O yıllardan unutulmayacak bir anı…

Çok anı var tabii. Kardak Krizi’nde 10 gün boyunca yaşananlar mesela. Hemen aklıma gelen bir anıyı anlatayım. İzmir’de büyük bir AVM açılışına dönemin Cumhurbaşkanı Demirel gelmişti .O gün yine çok önemli bir gündem maddesi vardı. İstanbul’dan o konuda mutlaka Demirel’den görüş almamı istediler. Açılışa gittiğimde Demirel bir optik dükkanına girdi. Korumalardan kurtulup soru sormak istedim, kollarımdan tutup dışarı atarlarken Süleyman bey gördü. “Bırakın, gelsin” dedi. İçerde gözlük seçerken soruyu yöneltiyorum ama tipik Demirel, soruya cevap vermiyor başka şeylerden söz ediyor. Diğer gazeteciler “Allah bilir neler diyor Mine’ye “diye düşünmüşler. AVM’yi ele ele , kol kola sohbet ederek dolaştık ama benim istediğim soruya asla cevap vermedi. Sorularıma cevap alamamış olabilirim ama uzun yıllar o optik firmasının duvarlarında benim Demirel’le birlikte gözlük seçimi yaparken çekilen resimleri asılı kaldı.

Medyanın bugününü sorsam…

Son yılların klişesi oldu ama yazılı basın gerçekten bitti. Öyle ya da böyle, bitti. Şu anda sosyal medya ve dijital medya ön planda. Doğru kullanılırsa inanıyorum gazetecilik artık sosyal medyada sürecek. Benim bulunduğum konumda geri dönüşleri, ölçümleri tahlil etmek çok önemli. Gazetelere ilan verdiğinde kimlere ulaştığını bilemiyorsun. Oysa dijital ortamda, sosyal medyada kaç kişiye ulaştığını görüyor, ulaşmak istediğin hedef kitleyi dijital pazarlama teknikleri ile son derece sağlıklı belirleyebiliyorsun. Bu küçük ayrıntı bile medya kavramının nasıl yol alacağının ipucu.

İşten yorgun argın çıktınız, eve gittiniz. Ne yaparsınız?

Çok keyifli bir yerde oturuyorum. Arkası orman. Önü deniz. Sekizinci katta balkon keyfi yapıyorum. Huzurlu bir ev hayatımız var. Kızımız ve kedimiz. Evde mutlu olursan işte de başarılı oluyorsun. Pazar günlerini ortak dostlarımızla geçirmeyi tercih ediyoruz.

Televizyon, müzik ve alışveriş?

Müzik olarak 80’ler, 90’lar ve de Caz. Televizyon hiç izlemiyorum artık; haberler dahil. Zaten gelişmeleri sosyal medyadan anında öğreniyorum. Alışverişte marka seçmem ve kendime yakışanı, temsil ettiğim kuruma yakışanı giyerim. Evet, itiraf ediyorum yemek yapmayı sevmiyorum. Yemekleri İlyas yapar çünkü onun için hobi ve çok keyif alıyor. Onu bu keyiften mahrum etmek istemiyorum.

drerkansevinc@gmail.com

ZAMANSIZ KIYAFETLER

Moda, kadının beğenilme duygusuna hitap eder. Bütün kadınlar, farklı, güzel ve genç görünmek ister.

Artık kendi stilini yaratmak, tarzını belirlemek moda. Herkesin yaptığını yapmak, taklit etmek, kopyalamak sıradan olmakla aynı anlama geliyor. Farkı ve kaliteyi yakalayan dikkat çekiyor. Taklit eden değil.

Aldığımız ürünün kaliteli ve almaya değer olduğunu anlamamız için bazı kriterlere sahip olması şart. Bunların başında ise diğerlerinden farklı olması, bir stile sahip olması ve belli kalite standartlarını yakalamış olması geliyor. Bu görüş moda tasarımcılarını ön plana çıkarıyor.

Ünü Türkiye’nin sınırlarını aşmış, 2005 yılında Moda Türkiye sitesi tarafından en iyi tasarımcı seçilen Jeyan Gedik bu ay “Bir Kadın Bir Erkek”te…

Zamansız kıyafetlere imza atıyorsunuz?

Doğu’yu ve Batı’yı sentezleyip kendi tarzımı da içine katıyorum. Böylelikle zamansız kıyafetler ortaya çıkıyor. Yılın trendlerini genel anlamda koleksiyonlarıma yansıtıyorum. Fakat tarzımın temeli, antik dönem kültüründen aldığım ilhama dayanıyor. Yaptığım bir tasarımı 5-10 yıl sonra da rahatlıkla giyebilirsiniz.

Sadece zamansız değil doğal ürünler kullanılarak ortaya çıkan kıyafetler…

Evet. Natura koleksiyonum, aslında bir koleksiyon olmasından çok, kendine ait bir felsefeye sahip. Bu koleksiyonumda sadece doğal kumaşlar kullandım. Pamuklu, viskon, tencel, keten, lyocell gibi tamamen bitkisel içerikli kumaşlar kullandım. Bu malzemeler tenimizle dost ve içinde rahat hissettiğimiz kumaşlar. Bu kumaşları kullanarak öncelikle, çevreye verdiğim zararı minimuma indirmiş oluyorum. Günümüzde yaygın olarak kullanılan kumaşlar, üretim aşamasında birçok kimyasal işlemden geçiyor. Bunun sağlık açısından bize, geleceğimiz açısından da çevreye zararı büyük. İşte bu yüzden Natura koleksiyonum ayrı bir mesaj içeriyor. 4 yıl önce başladım bu koleksiyona. Başlangıçta doğal kumaşlar, doğal malzemeler bulmakta zorlandım. Genel hatlarıyla minimalist çizgilerin ağırlıkta olduğu bir çalışma oldu. Koleksiyonumda istiridyeler, deniz kabukları ve gerçek kristal camlarla işlediğimiz gelinlikler var. Doğal malzeme, doğal astar, pamuklu danteller, liyosel ve viskon. Müşterilerimin çoğu bunun farkında olarak geliyorlar. Tüm dünyada trendler de bu yönde ilerliyor. Türkiye’de ise ipliğinden çiçeğine doğal ürünler kullanan bir tasarımcı olarak bu akıma öncülük ediyorum.

Hem de tasarımı sonra seçen aslında arkeolog biri olarak…

Çizim merakım 4 yaşına kadar gidiyor. Babam Kıbrıs’ta görevliyken gönderdiğim mektuplarda modeller çiziyormuşum. İlk, orta, lise yıllarımda bazen derslerde bile çizim yapardım. Liseden sonra Moda Tasarım okudum. Sonra Ege Üniversitesi Klasik Arkeoloji bölümünü bitirdim. Ayrıca arkeolojiyi de iyi ki okumuşum. Yaz sezonunda kazılara da gittim. Efes gibi dünyaca ünlü kazılarda çalıştım. Fakat daha sonra arkeolojiden vazgeçmek zorunda kaldım. Çünkü içimde önüne geçilemez bir tasarımcı olma isteği vardı. Kazılarda çıkan buluntuları teknik olarak çizip, restore ediyordum.

Arkeoloji uçsuz bucaksız bir ilham kaynağı benim için. Tasarım yaparken her şeyden esinlenebilirsiniz. Bir figürden, bir renkten. Genel anlamda baktığınız da tasarımlarımda arkeolojiyi hissedebilirsiniz.

Ve Zuhal Yorgancıoğlu ile başlayan moda yaşamı…

 Evet, profesyonel hayatıma Zuhal Yorgancıoğlu ile başladım. Hem asistanıydım, hem modellik yapıyordum. 14 yıl önce de Jeyan Gedik markasını resmen hayata geçirdim ve kendi adımı taşıyan modaevini açtım. Zuhal hanım bir efsane. Ondan çok şey öğrendim. Sabırlı olmayı öğrendim. Sanatın inceliklerini öğrendim. Ayrıca bir kadın olarak duruşu beni hep etkilemiştir. Zuhal Yorgancıoğlu sadece İzmir için değil, Türkiye için çok önemli bir değerdir. Çizimlerinden çok etkilenmişimdir. Muhteşem çizimleri vardır.

Tasarımlarınızı hazırlarken nelere dikkat ediyorsunuz?

Ne yapacağını bilmek çok önemli. Tasarımı yaptıktan sonra dikim ekibine kıyafetin tüm detaylarını içeren açıklamaları ve teknik çizimini veririm. Tasarım önemli. Ama dikişin kalitesi de bir o kadar önemli. İyi bir tasarım ama kötü bir dikiş hiçbir şey ifade etmez. İkisi de mükemmel olmalı. Kalite çok önemli. Çünkü günümüzde müşteriler çok bilinçli. Benim müşterilerim kaliteye ve tasarıma çok önem veren kişiler. Onlara istediklerini fazlasıyla vermek zorunda hissediyorum kendimi. O yüzden çok çalışıyorum. Kumaş seçimleri de çok önemli. Hepsi bir bütün.

Haute Couture müşterisi, hassas, detayları seven, trendleri bilen kaliteye önem veren müşteridir.

Evet. Hazırda istediğini bulamamıştır ve mükemmel olması isteğiyle bana gelmiştir. Müşteri geldiğinde öncelikle onu dinlerim. Koleksiyonumdan birkaç kıyafet giyer. Sonra onunla birlikte prova aynasının karşısına geçip,tek tek göstererek önerilerimi aktarırım. Tasarımın çizimini yaparım. Aksesuarla ilgili de konuşuruz. Gelinliğe göre aksesuar tasarımı da yapıyorum. O büyük gün için giyeceği, takacağı, her şeyle ilgilenirim. Provaların sonunda, elbiseyi ya da gelinliği nasıl kullanacağını nasıl yürüyeceğini anlatıp, gösteririm.

Bu senenin gelinlik modası nasıl?

Gelinlikte trendler, bedene oturan, bol volanlı, bol dantelli, dekolte modeller.Danteller transparan veya cappicuno rengi kumaşlarla dubleleniyor. Daha çok minimalist çizgiler gündemde. Bohem ve vintage tarzı her zamanki gibi en çok tercih edilenlerden.

Abiyede renkte jeyan var mı?

Jeyan okyanus mavisinin en koyu tonu. Babam denizci olduğu için okyanustaki en koyu mavi anlamına gelen Jeyan ismini koymuş bana. Küçükken pek sevmiyordum ismimi. Çünkü kimse söyleyemiyordu. Mavi tonları var tabii. Ama kırmızı tonları daha çok gündemde.

Dikkat ediyorum da, gece kıyafetlerinin altına yüksek topuklular değil spor ayakkabılar giyiliyor…

Noctrune trend ile gece giyimi baştan aşağı gündüze uygun hale geliyor. Örneğin pijamalar, iyi bir dikimle gündüz giyime uygun hale getiriliyor. Gece giyilen geniş pijamalar, gecelikler, sabahlıklar gündüze de uyarlanıyor. Kloş siluetler yerine, incelen etek uçları tercih ediliyor. Spor ayakkabı giyilebilir ama o kadar ince bir çizgi ki. Kıyafetle spor ayakkabıyı çok iyi kombinlemeniz gerekiyor.

Siz nasıl giyiniyorsunuz? Kendinize tasarım yapabiliyor musunuz?

Modacı olarak çok sade giyindiğimi söylerler. Yapı olarak da böyleyim .Tercihim sadelik ve doğallıktan yana. Kendime tasarım yapmak çok zor. Birini karşıma alıp yapmak daha kolay. Ama sonuçta kesinlikle kendi tasarımımı giyerim.

Stil danışmanlığı da yapıyorsunuz. Nedir sizce stil?

Kişinin kendisini ifade edecek şekilde giyinmesi. Stil kişinin kim olduğu ile ilgili. Kişi tarzını belirlemeli. Çünkü artık moda bu.

Yine yeni bir oluşuma öncülük ediyorsunuz. Stil danışmanlığı isteyen müşterilerinize “Gardrop” hazırlıyorsunuz.

Bu sezon yeni oluşturduğum “Gardrop” hizmetimiz başladı. Müşterilerimize bu konuda da seçenekler sunuyoruz. Sezonluk gardrop hazırlıyorum. Tasarımdan üretime. Böylelikle belli bir tarzınız oluyor. Ve parçalar birbirine karışmıyor. Ayrıca birbirleriyle rahatça kombinlenen kıyafetler tasarladığım için her gün, ne giyeceğim derdi de ortadan kalkıyor.

Sizce insanlar kendilerini giysileriyle ifade edebiliyorlar mı yoksa akıntıya mı kapılmışlar?

Herşey çok karıştı, herkes her şeyi yapıyor. Bol paça dar paça, uzun etek, kısa etek. Çiçekli kumaş, çizgili, puantiyeli. Bu ne anlama geliyor? Kişi artık kendi tarzını belirlemeli. Giydiğiniz kıyafet sizi yansıtmalı, kişiliği olmalı. Bir başkasını taşımayın üzerinizde. Çoğu insan akıntıya kapılmış gidiyor.

Fransa’da ürünleriniz satılıyor. Kısa sürede marka oldunuz. Sırada ne var? 

Aslında çok da kısa sayılmaz. Fakat attığım ilk adım doğru bir adımdı. İlk koleksiyonumu Paris’te sergilememin önemli rolü oldu. Ekolojik ürünlerle fark yaratmamım da. Kendi markamı daha da ileri götürmeyi düşünüyorum. Amerika, Avustralya ve Katar’da görüştüğümüz firmalar var. Ürünlerimi satmak istiyorlar. Yurt dışına daha da çok açılma arifesindeyim.

Jeyan Gedik iş dışında neler yapar?

İşim hayatım içinde. Bir parçası değil. İç içe… İş dışında oğlum Atlas’la vakit geçiririm. 9 yaşında, çok hareketli bir çocuk. Rock müzik dinlemeyi severim. Müziksiz yapamam. Kitap tercihlerimin başında biyografiler gelir. Yaşanmış hayatlar, diğer kitap türlerine göre daha gerçekçi geliyor bana. Tabi seyahati de çok seviyorum. Tüm kazancımı seyahate harcayabilirim. Şu anda en çok gitmek istediğim yer Filipinler. Gittiğim yerlerden tasarımlarımda kullanabileceğim malzemeler almayı severim. Ayrıca otomobil kullanmayı çok seviyorum. Uzun yolculukları, yeni yerler görmeyi, farklı mutfaklar denemeyi çok seviyorum. Dergilere ve internet sitelerine yazı yazıyorum. Daha sonra, yıllardır yazdığım bu yazıları derleyip bir kitap yapmayı düşünüyorum.

Yemek aileyi, insanları birleştirir. İçinde lezzet vardır, buluşma vardır, paylaşma vardır, sevgi vardır. Herkes bir aradadır. Kadriye Uysal gelirini KİTVAK (Kemik İliği Transplantasyon ve Onkoloji Hastanesi Kurma ve Geliştirme Vakfı)a bıraktığı ve “Cass Tereyağ” adını verdiği kitabıyla gündemde. Uysal 36 yıllık birikimini öncelikle kızı, oğlu, arkadaşlarının çocukları ve tüm gençlere aktarmak amaçlı kaleme almış. “Cass Tereyağ” farklı damat tatları ve yemek kültürlerine hitap eden özgün bir kitap olarak dikkat çekiyor. Annelerin, anneannelerin en büyük lezzet sırrıdır tereyağı. İçine girdiği pilavı güzelleştirir, böreğin lezzetine lezzet katar, keklerin misler gibi kokmasını sağlar. 11-12-13 Mayıs’ta Tasting Alaçatı kapsamında Eflatun’da olacak olan Uysal’la sonunda kitaplaşan yemek yolculuğunu konuştuk.

Öyküyü alayım öncelikle…

Yıllardır en büyük hayalimdi. Yemek masalarında eşim, dostum ve arkadaşlarımla çok anı biriktirdim. Paylaştığım yemeklerimi bir kitapta toplamak istedim. Anneannemden anneme, annemden bana geçen tariflerin yer aldığı bu kitabımla çok insanın hayatına dokunduğum için mutluyum. Yayınevine vermeden lansmanlarla kendim sattım “CassTereyağ”ını”.

Çok da ilginç bir isim bulmuşsunuz.

Arkadaşlarım hep söylerler, tarife uygun yapıyoruz ama  aynı lezzette olmuyor diye. Üzerine tereyağı gezdirmediğiniz için derim. Stüdyodan kitaptaki görselleri çekmeye geldiler. Üzerimde vakti zamanında İtalya’da gezerken yaptırdığım “Kadriye Uysal” yazılı önlük. Hemen “önlüğü kitabın kapağı yapalım” diye karar verdik. Resimler için yemekleri tek tek yaptım yeniden. Fotoğraflayan çocuk 80 kiloydu, şimdi oldu 130 kilo.

Ama sizin aile hep fit…

Sebze ağırlıklı besleniyoruz. Hiç yemek seçmeyiz. Ayrıca hayatımın her döneminde sporu ihmal etmedim.Şimdilerde 3 gün kardio, 2 gün reformer pilates yapıyorum.

Çocuklar yemek konusunda izinizde mi?

Oğlan çok meraklı. Kitaptakilerin bire bir aynısını yapar.Kızım anneye güvendiği için şimdilik yapmıyor. Bana da annem yemek yaptırmazdı. Kek, pasta dışında. 19 yaşımda evlendim; Fatih çocukluk aşkım. Kendi evimize geçtiğimizde hiç unutmam, eşime jest yapayım dedim; enginar yapmaya kalktım. Olmadı. Hemen annemlere ağlıyorum; “Anne senin gibi yapamadım, enginarları kararttım” diye. Annem beni teskin etti, hemen bize enginar yaptı. Şu anda annemden daha iyi enginar yapıyorum. Bir de bende gram kavramı yoktur. Bardakla ölçerek, kaşıkla ya da kahve fincanıyla ölçerek yaparım yemeklerimi.

Yemek kitabı yazarı ne yemeyi seviyor?

Kitaptaki yemeklerimden ciğer sarmayı severim. Evimizde kuzu eti kullanılıyor. Tavuk yemeyiz. Dışarıda ise genelde bonfile ve kırmızı şarap. Bu arada her öğün balık yiyebilirim.

Yemek yapmak bir sanat…

Kesinlikle. Ailecek zaten sanata düşkünüz. Kızım seramikle uğraşıyor. Ben çini boyama yapıyorum. Tabii bu kadar tabağı çanağı koyacak evimde yer bulamayacağım için yaptıklarımı da bir sosyal sorumluk projesi olarak ortaya çıkaracağım. Eşim için çok özel bir tabak yapıyorum. Sürpriz.

Yeni bir kitap var mı?

İlk kez sizin aracılığınızla müjdelemek istiyorum. Yemek yapmak benim için en büyük terapi. Dostlar, arkadaşlar en büyük zenginlik. Bu kez onların sandıklarında biriktirdiklerini gün ışığına çıkaracağım. Ve yeni kitabımın gelirini de eğitimle ilgili bir kuruluşa bağışlayacağım.

Bir yemek tarifiyle bitirelim isterseniz.

Anneannemin favori yemeklerinden Tas Kapama’yı anlatayım size;

Tas Kapama

Malzemeler:

• 9 parça böbrek yatağı (koyun eti)
• 1 tatlı kaşığı biber salçası
• 1 tatlı kaşığı domates salçası.
• 2 avuç arpacık soğanı
• 2 adet kuru soğan
• 2 yemek kaşığı zeytinyağı
• 2 yemek kaşığı tereyağı
• 3 su bardağı baldo pirinç
• Karabiber, tuz

Yapılışı:

• Et büyük bir kaba konulur, zeytinyağı, tuz, karabiber, salça ile övülür. Daha sonra soğanlar da ilave edilip hep birlikte güzelce karıştırılır. Çelik ya da bakır bir kaba hazırlanan tüm malzemeler doldurulur. Daha büyük çaptaki bir tencereye ters çevrilir, kaynar su dökülüp yaklaşık iki saat kadar kısık ateşte pişirilir. Etlerin kapalı olduğu kap kaldırılmadan dikkatlice bir kaba suyu süzülür.
• Bir bakır veya teflon tencerede tereyağı pembeleştirilir. 1,5 bardak su, 1,5 bardak et suyu ilave edilir, kaynayınca yıkadığımız pirinç atılıp suyu çektirilir. Etlerin etrafına pişirdiğimiz pilav dökülür, demlendikten sonra tencerenin çapından daha büyük çaptaki servis tabağına ters çevrilir ve servis yapılır.

Önce büyük ses getiren projenizden söz edelim.

20. yılımızı kutlarken farklı bir şey yapalım dedik. Türk kadını tarihte kendisine haklar verilen kadın değil, haklarını tırnakları ile kaza kaza alan nadir kadınlardandır. Toplumun en zor günlerinde, umutsuzluğun ülkemiz üzerine çöreklendiği zamanlarda Türk kadını ülkemizin kurtuluş, kuruluş ve modernleşme serüveni ile toplumun öncüsü olmuş hatta sadece kendi toplumu için değil, dünya kadınları için de ışık olmuştur. Kısacası Türk kadını öncüdür. Türk kadını “Umut”tur. Biz de İZİKAD ile yaptığımız işbirliği sonucu bu umudu daha geniş kitlelere yaymayı amaçladık. Etkinliği hem 26 Şubat hem de 8 Mart gibi önemli günlerin olduğu haftada Adnan Saygun’da gerçekleştirdik. Çok güzel oldu, hala teşekkürler, olumlu geri dönüşler alıyoruz.

8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü üzerine neler söyleyeceksiniz?

Kadını çok önemsemeliyiz. Kadın erkek ilişkileri toplumda çok karmaşık. Gelişmiş bir toplum olmak istiyorsak en en en önemli konu kadın.”

Dile kolay, 14 bin öğrenciye burs veren Ege Çağdaş Eğitim Vakfı ile yolunuz nasıl kesişti?

18 sene önce. Okul sürecimle beraber “Eğitimde neredeyiz? İzmir’de daha neler yapabiliriz?” gibi sorularla EÇEV ile tanıştım. Yönetim Kurulu’na davet ettiler. Sonra da elimi taşın altına koymam gerektiğini gördüm ve başkanlığı üstlendim. İki dönemdir yapıyorum. Farklı meslek gruplarından olmak üzere eğitimcilerin ağırlıkta olduğu bir vakıf. İzmir ve Ege bölgesinde eğitime katkı koymak isteyen 96 kurucu, 1995 yılında “fırsat eşitsizliğinin olmadığı bir ülke hayal ediyoruz” diyerek vakfı kurmuş. Amaç, çağdaş ve evrensel kültür değerleri ile donanmış, cumhuriyetin kazanımlarına ve demokrasiye inanan, bilimsel düşünen, sorgulayan, laik ve aydın nesillerin yetiştirilmesine katkıda bulunmak. Her yaştan çocuk ve gencimizin eğitim ve öğretimleri boyunca çağdaş bilgilerle donanmış, kültürlü, görgülü, becerikli bireyler olarak toplumda yer almalarını sağlamaya amaçlıyoruz. İzmir’de merkez ofisimiz haricinde Yamanlar ve Altındağ’da iki eğitim merkezimiz, Salihli’de bir bilgi ve kültür evimiz mevcut. Kamu yararına çalışan vakıf statüsündeyiz.

EÇEV’in şimdilerde üzerinde çalıştığı konu nedir?

Konu çok. Özellikle gençlere ve öğretmenlere çok fazla dokunacağımız projelerimiz var. Öğrenciler için farklı bir burs çalışması da yapıyoruz. Sinemaya erişmeleri, tatil yapmaları, bir etkinliğe gitmeleri gibi katkılar sağlayacağız. Çocuk ve gençlik edebiyat günleri yapıyoruz. Seçilmiş tema üzerinde alanında uzmanlar geliyor. Heykel yarışmamız var. Bu yarışma ile öğrencilerimizi özendirelim istiyoruz. Bir hedefimiz de “EÇEV AKADEMİ“gibi bir oluşumu kurmak istiyoruz. Küçük bir katkı ile öğretmenler eğitimlere katılacaklar, sertifika alacaklar. EÇEV olarak 3 yıllık bir stratejik plan hazırladık. 2020’li yıllarda daha güçlü bir EÇEV olsun, bilinirliği, tanınırlığı artsın istiyoruz. En büyük sıkıntılarımızdan biri yerelde kalmaktı. Her ilde bir şube değil bir temsilci oluşumu için uğraşıyoruz.

Koleje gelelim. Onca özel okul arasında farklı bir yeri olan okulunuza…

Okulu kurduğumuz yıl yabancı okulların ilk öğretimin kısımlarının kapatıldığı yıldı ve o birkaç yıl içinde pek çok özel okul açıldı. Son yıllarda özel okullaşma oranı ülkemizde çok arttı. Biz butik bir okuluz. 20 yıl önce bu okul, bu ülkeden kazandıklarımızı yine bu ülke için harcamalıyız diyen bir düşüncenin ürünü olarak doğdu. Eğitim hayatına başlarken pek çok ülkenin eğitim modelinin ve ülkemiz de uygulanmış örneklerini inceledik. Öğrenmenin temelinde yer alan kendisi yaparsa ve merak ederse en üst düzeyde öğrenme gerçekleşir ilkesinden hareket ederek, eğitim felsefemizi gündelik hayatın içinde yaparak, yaşayarak öğrenme temeline oturttuk. Eğer eğitim hayatının ilk yıllarında sorumluluk bilinci, emeğin değeri, vicdanlı olma, teknolojinin esiri olmadan yetkin bir teknoloji kullanıcısı, iletişim becerisi yüksek, ekibin bir parçası olabilen yerel ve evrensel değerlerlerle donatmak için çalışma yaparsanız çok etkili oluyor. Biz yaşam başarısını okul başarısından farklı görüyoruz. Biz istiyoruz ki Ekin’de büyüyen çocuklar elde ettiği bilgiyi nasıl kullanacağını bilen, öğrendiklerini yaşamına aktaran, yaratıcı düşünebilen yani 21. yüzyıl becerilerine sahip bireyler olsunlar. Çünkü yaratıcı düşünme sistematiğine sahip bireylerin adaptasyonu yüksek oluyor. Biz farklılaştırılmış bir müfredat uyguluyoruz. Önümüzdeki yıl Anadolu Lisemiz de açılacak. Fen ve matematik ağırlıklı olacak bir Anadolu Lisesi… Yaratıcı ve innovatif bireyler yetiştirmeye devam edeceğiz.

Ekin Koleji Genel Müdürü olmasaydınız çocuğunuzu niye Ekin’e verirdiniz?

Dünyaya entegre bireyler olmalarını istediğim için verirdim. Kendi kişisel gelişimlerine katkıda bulunacak bir okul olduğu için verirdim. Yerel değerlere önem veren bir okul olduğu için verirdim. Çok fazla yurt dışı olanakları yaratabildiği için verirdim. Her şeyden önemlisi iyi birer Türkiye vatandaşı olacakları için verirdim.

Yorgunluğunuzu nasıl atıyorsunuz?

Ben enerjisi yüksek bir insanım, çok yorulmuyorum. Çok az uyurum, çok fazla çalışırım. Yapım bu. Olta balıkçılığını çok seviyorum. Fırsat buldukça balığa çıkarız arkadaşlarımla. Denize tutkunum.

İyi yemek de yapıyormuşsunuz…

Öyle derler. Malatyalıyız. Yörenin içli köfteleri, bulgura dayanan yemekleri var. Sadece yemek yapmayı değil yemeyi de severim. Her sene birkaç kez yurt dışına çıktığımda sadece alışveriş mağazaları değil restoranlar da en sık gittiğim yerler.

Restoran sahibi Mustafa Buğday olaydan haberdar ve o akşam döktürüyor. Sunduğu lezzetler bir başka güzel. Tanıştıklarında aşk filizleniyor. “Hayat bir tabak meze gibidir, ardından ne geleceğini bilemezsin” özdeyişine uygun olarak. Kısa bir süre sonra da evlilik ve daha 15 günlükken işe gitmeye başlayan Batuhan’la sonuçlanıyor bu tanışma yemeği. Solto Otel’de birlikte çalışan çift şimdilerde farklı otellerde sürdürüyorlar iş yaşamlarını. “Aşkımızın Köftesi” kendi yarattıkları bir yemek. Aslında eşi kadar iyi bir aşçı olan Gökçe Kesikçiler Buğday yaratmış yemeği. Evde kıyma, patates ve bir takım otlar varmış, onları karıştırarak soslu farklı bir yemek yapmış, olmuş “Aşkımızın Köftesi”.

Sevgililer Günü Buğday ailesi için çok özel bir gün değil .Onlara göre  hemen hemen her gün özel bir gün. İzmir’in en iyi şehir otellerinden Ontur Otel’de keyifli bir sohbet yaptık Gökçe Kesikçiler Buğday ile…

Yeni yemekler var mı yarattığınız?

“Aşkımızın Köftesi” klasik oldu, onu bizi tanıyan herkes biliyor. Güzel bir ara sıcak. Mustafa yaratıcı bir şef olduğu için yurt içinde ve yurt dışında çok seyahat ediyoruz. Eşim de araştırır, tadar, yaratır. Beraberce çok yeni şeyler yaptığımız oluyor ancak işlerimiz nedeniyle mutfağa girmek için çok nadiren hafta sonları fırsat buluyoruz. Urla’da bahçe içinde bir evimiz var; evimizde ailece ve arkadaşlarımızla vakit geçirirken güzel yemekler yapıyoruz. Ben de Boşnak kökenli olduğum için iddialıyım aslında; çok kimse bilmese de iyi yemek yaparım.

Otellere bakıyorum da genelde müdürler hep erkek. Oysa turizm sektöründe ağırlıklı kadınlar çalışıyor. Siyasetteki gibi önleri mi kesiliyor kadınların?

Erkekler yanlış anlamasın ama gerçekten bizim sektör biraz zarafet, biraz nezaket gerektiriyor. Kadın eli çok önemli. 25 yıldır bu sektördeyim. Ben bu hususta hep çok şanslıydım. Uzun yıllar çalıştığım Koç Grubundaki Genel Müdürüm de, Ontur Otelleri Onur İnşaat’taki patronlarımız da her daim destek oldular. Her şirkette pozitif kadın ayrımcılığını görmek mümkün olmuyor. Bu biraz da şirketlere bağlı.

Kadınlarımızın bu alanda çok başarılı olacağına inanıyor ve örnek olmaya gayret ediyorum. 2005’ten beri genel müdürlük yapıyorum. Ben genel müdür olduğumda Türkiye’de parmakla gösterilecek kadar az sayıda kadın genel müdür vardı. Son yıllarda arttı. İşin bir farklı boyutu da sektör saat kavramının olmadığı çok zor bir sektör. Evliyseniz ve bir de çocuğunuz varsa daha da zor olabiliyor.

Diğer taraftan bence yönetimde kadın maskülen bir kadın yönetici olmamalı; kadın kadın gibi  olmalı, feminen görünmeli. Mühim olan empati yapabilmek, her şeye akıl ile karar vermek ve çok mantıklı olmak gerekmiyor. Çoğu zaman doğruları, duygularınız ile karar vererek de bulabilirsiniz. Başarı böyle geliyor bence.

Evli, mutlu, çocuklu… Nasıl başardınız?

Allah herkese işinde ve evinde mutluluk versin. Evdeki dengeyi bozmamaya çalışıyorum. İşimi çok uzun saatlere yayıp evimi ihmal etmiyorum. Dengede olmaya gayret ediyorum. İş de önemli, aile de. Başarı mutlu evlilikten geçiyor. İnsan evde mutlu olamazsa işte de olamaz. İkisinde de mutlu olan insan dünyada cennettedir.

Biraz da işinizden bahsedelim…

Grand Hotel Ontur, Çeşme’de Dalyan Uç Burnu’nda, odaları Ege Denizi ve Sakız Adası manzaralı olan 5 yıldızlı otelimiz. Onur İnşaat çok eski ve köklü bir şirket. Benim de şirketimiz ve patronlarımız ile tanışıklığım 2000 yılındaki Çeşme Otelimizin açılış dönemine gelir, o zaman çok daha genç idim ve açılış ekibindeydim.

2005-2010 Yılında 5 Yıl Genel Müdürlük yapıp, sonrasında bir dönem ayrılmıştım, 2016 sonunda tekrar Ontur Otellerine güzel bir dönüş yaptım.

Çeşme’de bu yıl otelimize ilave olarak bölgedeki en büyük kongre merkezini ilave ettik. Kongre Merkezimiz 700 kişilik; kendi içinde 3’e bölünüyor. 7 metre tavan yüksekliği var. Grubumuzun, Grand Hotel Ontur’un hemen yanında, 73 odalı, çok şık mimariyle yapılmış, 2000 m2’lik bir SPA’sı, kapalı ve açık havuzlarıyla çok fonksiyonlu hatta yaz-kış açık kalabilecek ve A plus misafirlerimize hitap edebilecek bir otel yatırımı daha oldu.

Bu otelimiz luxury konseptte, A plus misafire hitap edecek. Tüm odalar deniz manzaralı. Oda kahvaltı şeklinde hizmet vereceğimiz bu otelimizi Nisan – Mayıs aylarında  hizmete açacağız.

İzmir Ontur, business oteli. Sadece iş insanlarının değil sanatçıların da tercih ettiği bir otel.

Üç oteli de yönetmek zor olmuyor mu?

Bizim iş tam bir takım çalışması. Genel müdür yardımcısı arkadaşlarımız var. Oturmuş ve işini çok iyi bilen yönetici arkadaşlarımız, kaliteli ve mutlu çalışan bir ekibimiz var. Satış, house keeping, ön büro, teknik, mutfak; her bir departman çok önemli.

Yöneticilerimizin ağırlığını kadınlar oluşturuyor. Uzun yıllardır ekibimizde olan çok başarılı erkek yöneticilerimiz de var. Kadınlar konusunda biraz daha pozitif ayrımcıyım ben de; kadınlar daha ince düşünüyor, daha hassas oluyor, iletişime daha açık oluyorlar. Bizler yönetici olarak her daim örnek olmaya gayret ediyoruz. Biz işin başında olacağız ki personel de işini iyi yapsın.

Sloganımız “mutlu personel, mutlu misafir”. Ne kadar mutlu çalışan olursa o kadar mutlu misafir olur. Çalışanlar ve misafirlerimizle iletişimi seviyorum. İşimiz hizmet; sürekli çalışmamız, keşif yapmamız lazım. Konuklarımızla her düzeyde ilgilenmemiz lazım. Oturmak, odadan emir vermek yok; bunlar çok geçmişte kaldı.

Konuk ağırlamak aslında hiç de zor değil. Misafirimizi evinden daha konforlu, daha sıcak bir atmosferde güler yüz ile ağırlamak ve ilgi göstermek. Bunu severek yaptığınız zaman otelcilik dünyanın en güzel işi. Yatırımların personele yapılması gerektiğini düşünüyorum. Çalışan ekiple duygusal bağ kurmak da çok önemli. Her personele ismiyle hitap ederim, eğitimi ve yeteneğine uyan birimlerde görevlendirmeye takip etmeye önem veririm.

Sadece otel yöneticiliği yok. Aktif sivil toplumlarda görevler de var…

Evet. Çeşme Otelciler Birliği (ÇEŞTOB) Genel Başkan Yardımcısıyım. Çeşme için kanımızın son damlasına kadar koşturuyoruz. Fuarlara katılmamızı gereksiz buluyorlar ama çok önemli oralara katılım. Dünya turizminin buluştuğu fuarlar bunlar.

Pazarlama tek başına yapılacak iş değil, güç birliği yapmak gerekiyor, Çeşme turizminin gelişimi İzmir’e iç ve dış bağlantılı uçaklar artması ile olacak.

Antalya bir marka oldu. İstanbul bir marka oldu. Hala İzmir’i, Çeşme’yi turizmde marka yapamadık. İzmir’in tarihi turistik çevresi, yeme içme kültürü nerede var?

Tarihi Kemeraltı bile olağanüstü bir değer; daha yeni yeni keşfediliyor. Çeştob’un yanı sıra Türk Eğitim Vakfı (TEV)’nda çalışıyorum. TEV’in işkadınlarından oluşan bir korosu var. 6 ay hazırlanıyor ve konser veriyoruz. Konser geliri bursiyerlere gidiyor.

Bu kadar iş ve sorumluluk içinde yorgunluk nasıl atılıyor?

6 aydır kendime bir kural koydum. Öğlen aralarında bir saat kadar spor yapıyorum spor hocamla. Haftada mutlaka 3-4 gün. Spor bir rahatlık sağlıyor ve yorgunluğumu atıyorum.

Biraz da özelinizden bahsedelim. Alışveriş, seyrettikleriniz, okuduklarınız gibi…

Alışverişi severim tabii ki. Genel olarak iş hayatı odaklı giyiniyorum, öyle bir tarzım var. Çok spor giyinmeyi sevmem. Hafta sonları da spor-şık. Evde bile eşofman giyen birisi asla olmadım. Kimseyi eleştirmek değil ama ev içinde bile her an bir misafir ağırlayacakmışım gibi düşünürüm.

Marka takıntım asla yok, bir kıyafetin moda olup olmamasına da bakmam. Neyi beğeniyor neyi yakıştırıyorsam onu giyerim. Hatta bu konularda çizgimin aynı olmasının avantajını yaşıyorum. Pek demode kıyafetim yoktur; yıllar sonra bile 20 senelik bir ceketi çıkarıp giyebilirim. Müzik de yemek gibi hayatımızda önemli bir yer tutuyor.

Ritüelleri olan birisiyim; Sabah ve öğle yemeğinden sonra orta şekerli Türk Kahvesi vazgeçilmezim. Filtre kahve ve nescafe hiç içmem. Televizyon seyreden bir aile değiliz. Vakit bulursak günde bir saat okuma saati yapıyoruz anne baba oğul.

10 senedir Urla’da yaşıyoruz. Doğayı çok seviyoruz. Hava da güzel olursa bahçemizde yaşıyoruz denilebilir. Çiçek ekiyoruz, dostlarımızı ağırlıyoruz; en büyük rehabilitasyon dostlarla ve aile ile geçirilen güzel zaman. Bir de bahçe ile uğraşmak. Özellikle eşim bu hususta çok kabiliyetli. Çiçekler onun elinde hayat buluyor, ölmüş solmuş bitkileri yeniden yeşertiyor, yeni bitkiler üretiyor. “Bir ömür boyu mutlu olmak istiyorsan toprakla uğraş” diyen Çin atasözü adeta bizim için yazılmış.