Nihan Ergin, emlak sektöründe yer alan kadın girişimci. Sektörün sorunları, geleceği üzerine yapmış olduğumuz söyleşiyi beğenerek okuyacağınızı umuyoruz.

Nihan Ergin kimdir?

1975 İstanbul doğumlu,Ekonomi mezunu, 15 senedir  Karşıyaka’lı. Hayatla barışık ve kendini her gün geliştiren bir kadın. Gülümsemeyi yüzünden eksik etmeyen, alçakgönüllü ve şimdilerde kadın girişimci olarak yoluna devam eden bir anne ve eş.

İş hayatına ne zaman ve hangi sektörde başladınız?

İş hayatıma bundan 15 sene önce İstanbul’da bankacılık sektöründe başladım. Son 3 senedir gayirmenkul sektöründeyim.

Emlak sektörünün zor ve keyifli yanları nelerdir?

Müşteriler için doğru yaşam alanları yaratmak ve onların mutlu olduklarını görmek benim için çok keyif verici. Her sektör gibi bu sektörde de çalışmanın zor tarafları var tabii ki. Ayrıca sektörde tatlı rekabet yanısıra  dayanışma içinde olmak sektörün hızla büyümesine olanak sağlıyor.

Sektörde rakipleriniz oldukça fazla rekabetler sizi etkiliyor mu?

Kişi önce kendisiyle yarışmalı, aksi taktirde zarar görecektir. En büyük rakibim benim. Deneyim ve bilgilerime her gün yenisini ekleyerek kariyerimde güçleniyorum. Sektör çalışanları olarak birbirimizle rekabet yerine birbirimizi tamamlamayı daha doğru buluyorum.

Sektörde hedeflerinizi sorsam?

Sektörde kendi adıma hedeflerim olmakla birlikte yıllarca emlak sektöründe kazanılması gereken tek bir hedef  olduğuna inanıyorum; o da sektöre olan  Güven ve Şeffaflık.Müşterilerimizin en çok buna ihtiyacı var. Ve bu yolda şirket yöneticilerine ve portföy danışmanlarına çok iş düşüyor.

Firma olarak sektörde ve uzmanlık bölgenizde  nasıl bir yerdesiniz?

3 senedir hizmet verdiğim İzmir Mavişehir Bölgesinde gerçekleştirdiğim işlem adetlerinde hatırı sayılır bir başarı elde ettim. Başarmak ve alkışlanmak güzel ve motive edici. Ama hiçbir zaman tamamlanamıyorsunuz. Çalıştıkca daha da başarılı olmak isteği hiç bitmiyor. Desteği olan tüm meslektaşlarıma ve müşterilerime teşekkür ediyorum.

Hayatınız da keşke yapmasaydım veya yapamadıklarınız var mı?

Keşkelerle hayat yaşanmaz, bunalır, geçmişe takılı kalırsınız. Ben de keşke kelimesi hiç olmadı, olmayacakta..

Hayaliniz var mı?

Evet var. Eşim ve kızımla logomdaki yelkenliyi almak ve denizlere açılmak.

Son olarak eklemek istedikleriniz?

İş hayatında kişilerin kendi potansiyellerinin farkına varmaları  ve tüm  cesaretleriyle ilerlemeleri gerektiğine inanıyorum. Mutlaka öğretiler,kurallar ve yaptırımlar olacaktır. Eğer kendinizi bu çark içinde farklı bir yerde görüyorsanız, cesaret edin ve yolunuzu değiştirin. Biraz farkındalık ve cesaret diyorum.

Beyaz yaka gezginlerin sıkı takipçisi olduğu Neşem Çelikkaya Bozdağ, JOURNAVEL.COM’da İzmir’in en güzel plaj ve koylarına yer vermiş. Tatil zamanları kısıtlı beyaz yakalı gezginler için bakalım nereleri önermiş:

Gezmesi ayrı, yaşaması ayrı güzel olan canım İzmir’im; araçla ya da toplu taşımayla çok kısa sürede ulaşabileceğiniz yazlık beldeleri sayesinde hepimizin favorisi olmuş durumda. Bir İzmirli olarak söyleyebilirim ki güneş kendini göstermişse ve hava 20 derecenin üzerine çıkmışsa, o gün yarım saatlik mesafede kendinizi serin sularda bulmamanız için hiçbir neden olamaz. Yaz aylarında hafta Perşembe günü biter; mesai sonrası yola koyulur ve kendinizi mutlaka ya yazlıkta ya arkadaşınızın evinde ya da pansiyonda bulursunuz. Plaza dili ile “long weekend”in bence en çok yakıştığı şehir olarak İzmir; halk plajı alternatifi ile çıkışında ciğerlerinizi rehin bırakmak durumunda kalmayacağınız seçenekleri ile de yüzümüzü güldürüyor açıkçası. Hoş, İzmir her türlü mutlu eder zaten. O sebeple, lafı fazla uzatmadan gelelim İzmir’in En Güzel Plajları listesine.

Marika Beach: Altınköy, Urla

Muhtemelen İzmir’de yüzmeyi en çok sevdiğim yer Altınköy Koyu’ndaki Marika Beach. Bir kere otopark parası yok, giriş parası yok, tesisi var, şezlong ve şemsiye kiralamak istemeyene çim alanlı ücretsiz alanı var, cıstak cıstak müzik yok; mis gibi deniz var. Suyu sıcak mı soğuk mu derseniz; açıkçası sıcak değil. Ama kıyıdan koşarak girdikten sonra, yüzdükçe alışıyorsun. İzmir’deki evimize yakın olması nedeniyle, evden erken çıkabiliyorsak kesinlikle Marika Beach’e gidiyoruz. Kalabalıklaşmadan size de şiddetle tavsiye ederiz.

Fun Beach: Çeşme

Çeşme’nin beach club’ları turistler arasında pek ünlü: fakat beyaz yaka tatilciler biraz daha seçici. Genç kızlarımızın süslenip süslenip beş kilo makyajla geldiği, yemeklere dünya paralar ödediği turist tuzağı plajlar tabii ki asla favorilerimiz arasına giremeyecek. Yine de “beach club” adı altında hizmet verip gitmekten hoşlandığımız bazı plajlar da bulunmuyor değil. Mesela; piyasa mekanlardan haz etmiyor ama daha düzenli ve tesisi iyi işleyen bir yerde denize girmek istiyorum diyorsanız, Çiftlikköy mevkiindeki Altınkum plajında bulunan Fun Beach önerebileceğimiz yerler arasında.

Fun Beach: Çeşme

Çeşme’nin beach club’ları turistler arasında pek ünlü: fakat beyaz yaka tatilciler biraz daha seçici. Genç kızlarımızın süslenip süslenip beş kilo makyajla geldiği, yemeklere dünya paralar ödediği turist tuzağı plajlar tabii ki asla favorilerimiz arasına giremeyecek. Yine de “beach club” adı altında hizmet verip gitmekten hoşlandığımız bazı plajlar da bulunmuyor değil. Mesela; piyasa mekanlardan haz etmiyor ama daha düzenli ve tesisi iyi işleyen bir yerde denize girmek istiyorum diyorsanız, Çiftlikköy mevkiindeki Altınkum plajında bulunan Fun Beach önerebileceğimiz yerler arasında.

Ilıca Plajı: Çeşme

Sheraton Otel’in bulunduğu plaj olarak da bildiğimiz, girişi ücretsiz mis gibi halk plajı. Suyu masmavi, hatta bazen yeşilimsi, kumlu, sığ ve halkın göz bebeği. Suyu diğer yerlere kıyasla daha sıcak. Ilıca Plajı konusunda en çok dikkat edilmesi gereken ise sezonda aşırı ötesi kalabalık olduğu için sezon dışında gitmenin akıl sağlığı açısından daha doğru olduğu. Açık konuşmak gerekirse, biz buraya yaz mevsiminde asla gitmiyoruz; çünkü gerçekten adım atacak yer olmuyor. Plajda şezlong ve şemsiyeyi 40 TL’ye kiralayabilirsiniz; ama ne gerek var değil mi? Halk plajına gidiyorsanız, havlunuzu kuma serip ücretsiz oturun.

Delikli Koy: Çeşme

Çeşme demişken, Alaçatı tatillerinin ve Instagrammer’ların vazgeçilmezi Delikli Koy’u da anmadan geçmeyelim. Bir zamanlar kimsenin bilmediği, bu yüzden gitmediği, sadece yoldan geçerken ‘aa ne kadar güzelmiş’ diyerek devam ettiği Delikli Koy, artık Çeşme gezilerinin mutlak durağı. Kimse bilmiyorken çok daha özeldi tabii ki ama şu anda da kalabalıklardan kaçmak isteyenlerin koştuğu ilk nokta olarak bu listeden sakınmanın bir anlamı da yok. Aslında buraya halk plajı bile dememek lazım; Delikli Koy gerçek anlamda tüm insanlığın. Baya piknik sandalyelerinizi, havlularınızı, yiyeceklerinizi alıp gidin. Önce etrafını saran beyaz kayalarını inceler, fotoğraflarınızı çekersiniz; ardından da çakıllı plaja inip koyda serinlersiniz.

Akkum Plajı: Seferihisar

İzmir’imin incisi, yavaş şehri, diğer adıyla “citta slow”u Sığacık, son yılların en popüler adreslerinden biri. Yolunuz Sığacık’a düşerse ve aylardan yaz ise yakınlarında denize girmek isterseniz, şanslısınız; çünkü Sığacık’ın da bulunduğu Seferihisar; ülkemizin en çok mavi bayraklı plaja sahip olan ilçesi. Seferihisar’da ilk tercihimiz Akkum Plajı ama önceden uyarmamız lazım; denizi bir hayli soğuk. Güzel tarafı, İzmir’in insanı delirtebilecek derecedeki sıcaklarında bu kadar serin bir su insanı gerçekten bir anda dinçleştiriyor. Ayrıca; yeme, içme, duş, tuvalet ve kabin ihtiyaçlarınızı çözebileceğiniz tesisinden şemsiye ve şezlong kiralayabileceğiniz gibi kuma havlu serip tesise para ödeme derdine girmeden ücretsiz de yararlanabiliyorsunuz. Günbatımı için de itinayla önerilir.

Manal Koyu: Mordoğan, Karaburun

Ücretsiz şemsiyeli plajları ile ünlü Karaburun’un Mordoğan ilçesinde yer alan Manal Koyu, hala gizliliğini koruyan pırıldak koylarımızdan biri. Karaburun denince akla ilk Mimoza, İncirliköy ve Dolungaz Koyları gelse de biz Manal Koyu’nu daha güzel buluyoruz. Bir kere tesisi ve müziği olmadığı için tam kafa dinlemelik. Diğer yandan, burası gerçek anlamda bir halk plajı olduğu için ücret ödeme derdi de yok. Manal Koyu’nun plaj kısmı ve kıyı girişi taşlık, bu yüzden deniz ayakkabısı ile gitmek en iyi çözüm olur. Denizinde asla dalga olmuyor ve suyu da hem çok temiz hem çok berrak. Konumu Mordoğan ile Balıklıova köyü arasında olsa da navigasyonda bulamayabilirsiniz. Bu yüzden, merkezden ayrılmadan önce nasıl gideceğinizi esnafa sormanızı öneririz.

BONUS: -Tabii ki- Ayayorgi Koyu, Çeşme

Bu güzeller güzeli Ayayorgi Koyu’nda sıralanmış deli dehşet pahalı mekanlara sinir olduğum için yazmayacaktım ama ne yalan söyleyeyim, bir İzmirli olarak ayıp ederim diye eklemek istedim. Ayayorgi Koyu, yazının Bonus bölümünde. Çünkü, buraya ancak şirketlerden “bonus alınca” gidersiniz. Şaka bir yana; dibini en ince kum ayrıntısına kadar görebileceğiniz, havuzdan hallice, berrak ötesi, insanın içini açma garantili Ayayorgi Koyu; Çeşme’nin en güzel noktası ama aynı zamanda da en sosyetik ve en pahalı beach club’larının olduğu yer. Evet, koy çok güzel. Fakat içindeki mekanların çaldığı müzikler, menülerine hiç acımadan çektikleri fiyatlar, bu mekanlara giden gençler, yaptıkları makyajlar, sadece buraya gelmek için hazırladıkları ‘kreasyonlar’ insanı gerçekten hayret içinde bırakıyor. Yine de içlerinde bir mekan var ki asla es geçmemek lazım; Paparazzi Beach Club.

“bu, hayatımda aldığım en doğru kararlardan biri…” Hayko Cepkin

Sesine, müziğine ve sanatına olan beğenimin yanı sıra bu yıl gittiğim festivallerde şahit olduğum sahnesine de hayran olduğum isim; Hayko Cepkin! Profesyonelliği ve dinleyicilerine verdiği önem takdire şayan… Kendine has tarzı, farklı müziği ve samimiyeti ile hepimiz tarafından çok seviliyor. Konserlerinde hep bir ağızdan şarkılarına eşlik ediliyor. Hayko ise farklılığını yaşam tarzına da yansıtmış. Müzik piyasasının döndüğü İstanbul’dan Kuşadası’na taşınalı uzun yıllar oldu. Ama bu ona asla engel değil. Hem hayvanlarıyla ilgileniyor hem de müziğiyle. Yoğun temposunun arasında biz de kendisiyle keyifli bir röportaj gerçekleştirdik…

Bu yaz çok sayıda festivalde sahne aldınız. Türkiye’de Festival izleyicisini nasıl değerlendiriyorsunuz?

Türkiye’de 2000 yılı itibarıyla başlayan festival kültürü, 10 yıl boyunca istenilen düzeyde gelişemedi. Ancak son 5-6  yıldan bu yana bir yükseliş söz konusu. Festivalin ruhunu anlayanların çoğaldığı kanaatindeyim. Bu platformlar eğlenebildiğimiz, günlük rutinden çıkıp kendimizi soyutladığımız, farklılıkların bir araya geldiği ve birbirlerini sorgulamadığı bir ortam oluşturuyor. Zamanla daha da yerine oturacak. Biz de bu amaca hizmet ediyoruz. Her sene sahne setimizde yüzde yüze yakın değişim yaparak dinleyicimizin karşısına çıkıyoruz. Bunu yapan başka bir ekip olduğunu sanmıyorum. Her sene hal, tavır, sahne ve düzenleme konusunda yenilemeler yaparak festivalcileri şaşırtmaya çalışıyoruz. Bize de bu yakışıyor. O yüzden bu sene geldiğiniz bir festivalde seyrettiğiniz büyük sahne şovunu seneye seyredemeyebilirsiniz. Seyircimiz de bunu biliyor ve o senenin büyük sahneli görsellerini ve duygusunu kaçırmak istemiyor.

Konserlerde biz sizi sahnede seyrederken siz de bizi sahneden seyrediyorsunuz. Bizi nasıl görüyorsunuz, neler görüyorsunuz?

Bazen tatlı, bazen acı, bazen enerjik, bazen ruhsuz, bazen pozitif, bazen suratsız…

Konser makyajlarınızı siz kendiniz mi yapıyorsunuz, yaptırıyor musunuz?

Her zaman her işimi kendim yaparım.

Popüler kültürün ürettiği müziklerden hoşlanmadığınızı varsayarak soruyorum, sizce iyi ve kaliteli müzik nasıl olmalı? Hangi müzisyenlerden etkilenirsiniz?

Popülist nitelikte pop müzik hariç her tür müziğe ilgim var. Dinler araştırırım. İlk etkilendiğimiz müzik türü Rock metal tabanlı müzisyenler gruplar oldu. Enstrümanım klavye olduğu için elektronik soundlara ilgi duydum ve memleket armonileri ruhumuzda dolaştığı için de yerli bir vokal kültürü ortaya çıktı. Bu sayede birkaç farklı türü bünyesinde barındıran farklı bir türe imza atmış oldum.

Müzikten başka neler yapmaktan keyif alırsınız?

Sportif faaliyetlerim vardır. Tatil kültürünü sevmem. Benim için tatil yapmakta olduğumuz spor aktiviteleridir. Adrenalin sporlarına özel bir ilgim var, serbest paraşütçüyüm.

Şehir kalabalığından uzak, doğayla iç içe bir hayat yaşamak herkesin hayaliyken siz Kuşadası’nda bunu yaşıyorsunuz. Sıradan bir gününüz nasıl geçiyor? Neler yapıyorsunuz?

Kuşadası’nda İstanbul’un kargaşasından uzak huzurlu bir yaşam sürüyorum. Her zaman söylerim: bu, hayatımda aldığım en doğru kararlardan biri…  Boş vaktim var ise çiftliğimde hayvanlarımla yuvarlana yuvarlana oynamak en büyük zevkim. Bunun dışında günümün içinde müziğe de mutlaka yer ayırıyorum.

Ankara doğumlu, çocukluğu İstanbul’da geçen bir İzmirli. İletişim mezunu. Okuduğunu hayatına ve mesleğine geçirebilenlerden.

Büyüdükçe, yeni yerler keşfettikçe yaşadığımız yerin sadece “dünya” olduğuna kanaat getirdi. Ve dünyada görmesi gereken pek çok yer olduğuna inandı. İnsanları ve yeni kültürleri hep çok sevdi o yüzden uzmanlık alanı iletişim olsa da üniversitede turizm alanında çalışmaya gönül koydu. Şartlar onu kurumsal hayatta farklı sektörlere sürükledi. Gezmek tutkusundan hiç vazgeçmedi. Ruhu bir kelebek gibi, daldan dala konuyor; o yüzden bir destinasyona giderken hooop aklından diğer bir noktayı belirliyor. Sıkı plancı. En çok ruhu bedenine dar geldiğinde kendini sokaklara atamamaktan şikayetçi çünkü hafta içi 8-18 işinin başında. Küçük iyilik fikirlerini seviyor. Gönüllü çalışmalara katılıyor ve Türkiye Görme Özürlüler Yönetim Kurulu üyesi.

Proje insanı olmak nasıl bir şey? 

Böyle anılıyorsam ne mutlu bana. Aslında okul yıllarından 5N1K konusu hep cevap aradığınız sorular. Her bir proje çok değerli emek ve bilgi içeriyor. Hedef odaklı olmak, zamanlamalara özen göstermek, iletişim konusunda doğal olmak ve kendi kendini motive etmek ve projeyi birlikte hayata geçirdiğiniz kişileri ön yargısız dinlemek ve güven telkin etmek sizi kendiliğinden proje insanı yapıyor sanırım.

İletişim okumanın ve meslek olarak da bunu sürdürmenin özel yaşama yansımaları nasıl oluyor?

Hayatımda olanlar aynı fikirde mi bilemem ama benim açımdan çok olumlu. Her pencereyi iletişim odaklı aralıyorsunuz. İlk adım sakince dinlemek. Sadece o kişiye konsantre olarak dinlemek. Geçen gün bebek dolaştıran bir baba gördüm. Çocuk bebek arabasından babasına bebekçe bir şeyler anlatıyor, baba arabayı iterken bir yandan telefonu ile sosyal medyada dolaşıyor. “Ah,” dedim içimden, “neden elinde telefon var sevgili baba? Dijital olarak dikkatini neden bölüyorsun? Çocukcağız sana diyor ki, gözlerimin içine bak ve benimle ilgilen, agucuk yapmak için bana güzel sözler söyle.”

Arkadaşlarla iletişimde de söz kesmeden dinlemek çok önemli. İkinci adım yargılamadan dinlemek. Çok rastlıyoruz buna. Bana göre, topluma göre hep ikincil kişilere göre yorumluyoruz anlatılanları. Kodlamalar ve genellemeler aslında yargısız infaz oluyor. Halbuki karşımızdaki bizden bunu beklemiyor. Ve en sonunda geri bildirim. Aynı fikirde olmayabilirsiniz bunu usulüne uygun olarak dile getirmek çok da zor değil. Ki hep derim ister doktor olsun, ister garson ya da mühendis hangi meslek olursa olsun “iletişim” önemlidir. Ve bir de gülümsemek. Büyük bir anahtar ve bulaşıcı.  

Sosyal sorumluluk projelerinde hep karşılaşıyoruz. Bu güne kadar pek çok SSP’ye emek verdin değil mi? 

Sorumluluk deyince benim için akan sular durur. Çünkü herkesin kendine, ailesine, çevresine ve yaşadığı topluma karşı sorumlu olduğunu düşünüyorum. Bunun için de taşın altına elini koymak gerekli.  Sivil Toplum Kuruluşları gönüllüleri ile birlikte tüzüklerinde yer alan hedeflere uygun olan konulara yön verebilecek güç ve kapasitede. Türkiye Görme Özürlüler Kitaplığı ile yolumun kesişmesini ben işten eve, evden işe gidip gelirken toplum için faydalı ne yapıyorum diyerek sağladım. Kurucu üye ve yönetim kurulu üyesi olarak farklı projelere destek oldum. İZKA ile ortak yönetilen hibelerde görev aldım. Hayatımın kahramanı rahmetli Gültekin Yazgan ve sevgili eşi Tülay Yazgan yaşam enerjisi olarak hayatımda yer aldılar. Maratonda nasıl bağış toplanabileceğini, kitlesel fonlama projelerini öğrendim. Sonrasında Yeni Asır’da çalışırken bir de baktım ciddi bir kadın gücü söz konusu. Orada kadınlara yönelik projelerde görev aldım. Sonrasında profesyonel olarak KİTVAK Kemik İliği ve Transplantasyon Vakfı’nda çalışmak ciddi bir deneyimdi. Herkes emekli olunca bu tarz yerlerde çalışabileceğini düşünür. Aslında Sivil Toplum Kuruluşları’nın da bizim gibi profesyonellere ihtiyacı var. Orada SMS projesi ve Konuk Evi inşaatı için farklı kampanyalar düzenledik. Sorumluluk bilincinin küçük yaşta gelişmesi bence çok önemli. Bencil olmayan, paylaşımcı gelecek için bu gerekli. İyilik yapmak çocuklarda ve ergenlerde şükran hatta empati duygusunu geliştiriyor. Endorfin hormonu salgılıyoruz daha iyi ve enerjik hissediyoruz.

Kelebeklere olan ilgini biliyorum. Yaşamı bir gün olan bir hayvana bu sevgi nerden?

Kelebekler bana Loesje’nin şu sözünü hatırlatıyor;” Bütün insanlar renklidir. Yoksa onları göremezdik. Kelebekler de öyle hepsi ayrı renklerdeler. Hepsinin ayrı güzelliği ve özelliği var. İnsanlar da öyle değil mi? Hepimiz ayrı meziyetlere sahibiz. Elbette görmesini bilirsek. Bir de hareket kabiliyetleri beni etkiliyor. Bir gün bir çiçekte, bir gün diğerinde. Ben de keşfetmeyi çok sevdiğim için bu yönüyle aslında özdeşleştirdim kendimi. Hızlı, naif ve keşifçiler. Bir de “kelebek etkisi” diye bir gerçek var. Bir kelebeğin kanat çırpışının dünyanın diğer ucuna etkisi var.   

Peki yardım kelebeği nasıl oluştu?

Sivil toplum kuruluşlarını ve sosyal projeleri anlatan bir blog olmalı dedim. O amaçla öncelikle Yardım Kelebeği adında bir blog açtım, oradan duyurular için destek olayım istedim. Ama oradan bu duyuruları yapmak paylaşım ve sonrasında geri dönüşleri toplamak adına çok kolay ve verimli değildi. Kanal seçimi de önemliydi. Sosyal medyada facebook kullanımı açık ara bir numara. 

Platformun hedefi; “Bireysel gelişmeyelim, toplumsal gelişelim düşüncesi ile desteğe kişi- kurum ve kuruluşların mesajlarını yardım etmeye gönüllü kişi, kurum ve kuruluşlara duyurmak, onları sosyal ortamlarda buluşturmak üzere kurulmuştur. Bu gruba dahil olmak hoşuma gider derseniz o zaman siz de YARDIMKELEBEĞİ’ne dahil olun, hoşuma gitmez diyorsanız çabucak uçun.” İkinci el eşyaların değerlenmesi, burada ihtiyacı olan kişilerin destek bulması ya da sivil toplum kuruluşlarına yönlendirebileceğimiz kişileri ilgili STK’lara yönlendirmek gibi misyonlar var. Özü iyilik yapmak ve sosyal medyayı etkin olarak kullanmak. Proje sessiz ve sakince ilerliyor. İşlevsellik önemliydi bu noktada amacına ulaştı kendince.

Yardım Kelebeği dokunuşlarında “işte buna değdi” dediğin neler oldu?

Geçen hafta çok yakın bir arkadaşım ihtiyaçlı bir aile yayınladı. Hafta sonu bir araya geldik, o kadar kısa zamanda geri dönüş alıp ihtiyaç listesini tamamladık ki aile çok ama çok sevindi dedi. Bu çok yakın zamanda gelen bir paylaşım. Tamamen gönüllülük esaslı bir durum. Bir yerlerde mucize bekleyenler var, bir yanda da mucizeye vesile olmak isteyenler. Ben sadece açtığım bir sayfa ile aracıyım. Burada önemli olan karşılıksız olarak kalbini çağrıya açanlar aslında. Hiç tanımadığı bilmediği birileri için hareket geçmek yüce gönüllülük değil de nedir?

Ailece değişiksiniz biraz. Mesela eşin beyaz yakalı hayatını pat diye bırakıp bambaşka bir yola girdi. Eğitiminden başlayarak üstelik. Ne düşündün bu kararı ilk duyduğunda? Süreç nasıl ilerledi?

Hayallerinin peşinde koşmak çok güzel değil mi? Ve arkasından birinin nefes olup üflemek, ya da elinden tutup destek olmak gerekli. Bir fikir kalbe düştüyse o akıldan asla çıkmaz bana göre. Çok destekledim. Eşim mühendis ve en son üretim müdürü görevindeydi. Şimdi aşçı olma yolunda. Süreçlerin çok benzer olduğunu söylüyor. Ortada bir üretim var, zamanla yarış var ama birinin sonunda “Eline sağlık” cümlesini duyuyorsun diyor. Ki çok haklı, iş hayatında takdir ve ödüllendirme azdır. Mutfakta bu daha çok. Evet ona artık mutfağının üretim müdürüsün diyoruz.  Ona göre hayat bir meslek ile geçecek kadar kısa değil. Çok da haklı. Zaten detaycı, mükemmeliyetçi ve sabırlı bir yapısı vardı, e bir de hayali. Neden dursun? Konfor alanımızdan ödün vermemiz gerekiyordu. Cesur ve yürekli bir duruş için kızımla bize de destek olmak düşerdi. Birisi denemek istiyorsa dur demek kadar yaralayıcı bir durum olamaz bence. Uhde kalmamalı kimsenin içinde.  

Bir de güzel kızınız Beray’ı sormalıyım. Beray da pek rahat durmuyor senin gibi galiba?

Ah Beroş ya… Yeni kuşağın farkındalıklarına hayranım gerçekten. Hem kendileri hem de çevreleri ile öyle gözlemleri var ve bunu öyle güzel ifade ediyorlar ki. Z kuşağı ile yakından tanışmama sebep olan kişi. Sınırlarını ve net olarak ne istemediklerini biliyorlar. Kendin yap projelerinin sıkı takipçisi. El işlerine meraklı. Ben de olmayan bir merak bu ve evde dikiş dikebilen biri olduğu için çok sevinçliyim. Ne mutlu bana o da sorumluluk bilinci ile sivil toplum kuruluşlarında aktif görev alma bilincinde. Bu kış Türkiye Görme Özürlüler Kitaplığı kermesine hazırlandı ve mozaik çalışmalarını bağış olarak hediye etti. Küçüklüğünden beri devam ettiği resim çalışmalarında da yılsonu sergilerinde, değerli öğretmenimiz Azime Akbaş Yazıcı eserlerini bağışlamak konusunda onları yönlendirdi.  O kadar özel anlara tanıklık ki bunlar. Hayat dersleri dediğimiz, iletişim yönetimi dediğimiz ve en önemlisi sorumluluk bilincinin gelişmesi. Gel de Dalai Lama’ya katılma. Diyor ki; “Dünyanın daha fazla başarılı insana ihtiyacı yok. Aksine bu dünyanın acilen ve her türden barışçı, iyileştirici, onarıcı, öykücü ve sevgi dolu insanlara ihtiyacı var.”

Sen hiçbir işinde kendini ön plana almadın, mutfakta olmayı seçtin ve ikinci kişi olmaya özen gösterdin. Bunu neden seçtin ve nasıl başardın?

Sanırım bu birazda meslek hastalığı. Sizin halkla ilişkilerinizi yapmanız gereken biri vardır ya da bir kurum; sizden önce o kişi ya da kurum önceliklidir. Bu noktada önce sizin ön planda olmanız yakışık almaz. Bir de bizim kuşağı düşün, gözleriyle konuşan kuşak. Fedakar, cefakar, sadık. Kuşak araştırmacısı  Evrim Kuran X’lere survivor diyor. Her şekilde ve bir şekilde ayaktayız. Ve en sevdiğimiz sözcüğün “sorumluluk” olduğunu belirtiyor. Başkalarının sorumluluğu benim için her zaman ön planda oldu. Biraz yapımda müsait. İsterim ki beni ben anlatmayayım, başkaları anlatırsa kıymeti var.

Kıskandığın bir proje olmuştur mutlaka. “Keşke benim olsa” dediğin işlerden örnekler versene biraz? 

Proje kıskanmak değil ama projenin iletişimini şu şekilde yürütmeseler dediğim noktalar oluyor. Sonuçta bir emek veriliyor. Destek bekleniyor. Bir önceki sorunda gizli aslında bu cevap. Projelerde ve sivil toplumda marka olarak sivil toplum ön planda olmalı. Egolar savaşmamalı. İşte en tehlikelisi. Bir de acıma duygusu ile harekete geçmek, bu da tehlikeli.  Bunla ilgili küçük püf noktalar var aslında.

Benim olsa dediğim ilerde bir hayalim var. Şu sıralar minik kıyaslamalar ile örnekleri inceliyorum. Çok ham ve proje halinde. Çocuk- kitap- öğretmen üçgeninde bir oluşum düşlüyorum. Neden olmasın. Şeker var, irmik var güzelce karışıp helva elbette yapılabilir. Sadece olgunlaşması gerekli.       

Şu anda Norm Holding Kurumsal İletişim Kıdemli Uzmanısın.  “İyi ki buradayım ve şunu yaptım” dediğin neler var o yapıda? 

Norm, 45 yıldır değerleri üzerinde yükselen ve gelecek için hayalleri olan bir yapı. Üniversite yıllarından beri çalışıyorum ve şanslıyım hep kendi alanımda çalıştım İzmir’de. Norm’da Kurumsal iletişim anlamında katkı sağlayan ilk kişiyim. Bu çok kıymetli. Sağlam bir alt yapı kurgulamak benim için önemliydi. Burada da sosyal sorumluluk anlamında güzel projelere imza atıyoruz. Çalışmak ve üretmek hele ki “iletişim” konusunun önemli olduğu bir iklimde çok önemli. 

Sen olsaydın Burçay’a ne sorardın? Sor ve cevapla bakalım.

Sorum; En büyük hayalin ne? 

Cevabım; Birden çok hayalim var ama Beray ile ortak olandan bahsedeyim. Birlikte keşfetmeyi çok sevdiğimiz için birlikte dünyayı keşfetmek ve bir dünya turu hayal ediyorum. Ve bloğum www.kelebekruhum.com da detaylıca bu ülkeleri paylaşmak. Özellikle bazı ülkeler var ki görmeyi çok istiyoruz. Bu arada bu ülkelerde gezerken gönüllü projelere katılmak da çok anlamlı olur. Rotanıza göre bunu çeşitli platformlar sayesinde yapabiliyorsunuz. Harika bir deneyim olacağına inanıyorum. 

Şevket Yaşar, Bülent Çetin ve Levent Çetin’e ait mekanı biz Bülent beyle beraber gezdik. İnce detayların zenginleştirdiği bu yerin güzel enerjisi, kurucularının heyecanı ve ekipleriyle oluşturdukları sinerjiden kaynaklanıyor. Üç katlı, ahşap ve yeşil rengin ağırlıklı olarak kullanıldığı restoran ilgi çekici ve zarif bir yer. İç kısmı şık ve rahat; özellikle bar bölümü mekana hoş bir hava katıyor. İtalyan, İspanyol, Amerikan ve Türk mutfağından lezzetleri bir arada bulunduran Bill’s Food&Drink, sadece bölgenin değil İzmir’in de mekan ve lezzet ihtiyacına yanıt veriyor. 

Başlangıç bile adeta bir şölen

Bill’s’te konukları  çok zengin bir mönü karşılıyor. Menü kahvaltı, soğuk başlangıçlar, aperatifler, ara sıcaklar, salatalar, tavuk ve et yemekleri, pizzalar, makarnalar, balıklar ve tatlılar olarak ayrılmış. Keşkek yatağında sunulan kuzu inciği ve zengin serpme kahvaltı mekanın konuklarının özellikle tavsiye ettiği lezzetlerden. Soğuk başlangıçlar kısmında her yerde görmeye alışık olmadığımız İsli Balkan Füme Dana Eti, Pastırma Yatağında Kapris gibi lezzetler dikkat çekiyor. Somon füme, hindi füme, dana jambon, mini bruschetta, peynir dolgulu jalapeno biber, patlıcan salatası, yoğurtlu mevsim otu, zeytin salatası, Ezine koyun peyniri, kimyonlu Gouda peyniri ve avokado püresinden oluşan Soğuk Başlangıç Tabağı da ana yemekten önce iyi bir seçenek olabilir. 

Dana Bonfileyi mutlaka tatmalısınız

Bill’s Food&Drink’te masaya ilk olarak minik ekmekler, küçük bir kase zeytin ve bir meze geliyor.  Ekmekler sıcacık ve çok taze. Ana yemek olarak Füzyon Somon, Piliç Tornado, Şefe Özel Sos ile Dana Bonfile’yi mutlaka denemelisiniz. 250 gramlık kalın bir bonfile dilimi sebzeler ile birlikte sunuluyor. Etin pişme derecesi isteğiniz üzerine hazırlanıyor. Her yemekte Usta Şef Erdoğan Atabay’ın mükemmel dokunuşları var; soslar ve tatlar birbirini sihirli bir şekilde tamamlıyor.

Yiyeceklerin yanında içecek menüsü de oldukça geniş. İthal biralardan soğuk kahvelere kadar alkollü ve alkolsüz birçok seçenek bulmanız mümkün.

Ve muhteşem terasta meyhane keyfi

Terasa çıktığınızda bambaşka bir dünyaya adım atıyorsunuz. Ege Üniversitesi Ormanı’na bakan, püfür püfür esintili bir dünyada Bill’s mutfağının şahane lezzetleriyle, meyhane keyfini yaşayabiliyorsunuz. Fondan gelen Müzeyyen Senar’lı Zeki Müren’li şarkılarda şehrin ışıklarına baka baka doyumsuz sohbetlere de mekan oluyor Teras Meyhane.  Burada lezzetler sohbete meze oluyor.

25 çeşit seçeneğin meze arabasıyla sunulmasıyla başlayan harika bir meyhane gecesi, sıcak ot tabakları, yaprak ciğer gibi özel ara sıcakla coşarken, köfte, Osmanlı sucuğu, dana lokum gibi sıralı et sunumuyla zirve yapıyor. Geleneksel meyhane adabının hissedildiği gece boyunca bir yandan lezzetlerle buluşurken bir yandan da dostlarla muhabbet edebilmenin güzelliğini yaşayabiliyorsunuz.

Son Söz;

Eğer hâlâ yolunuz düşmediyse, nezih ortamı, farklı menüsü, kaliteli malzemelerle hazırlanan lezzetli yiyecekleri, özenli sunumu ve güler yüzlü hizmetiyle Bill’s Food&Drink vazgeçilmez mekanlarınızdan biri olacak.

SOLADY 2019 Kolleksiyonlarının detayları için www.solady.com.tr adresinden ziyaret edebilirsiniz.

PRODÜKSİYON: Ozone ADV
MODEL: Kristina /
OPTION MANAGEMENT İZMİR
FOTOĞRAF: DEMİRCAN DİNÇEL
SAÇ&MAKYAJ: MELİS YILMAZ
STYLİNG: EKREM ÖZTECİR