Şehirden, işlerden, her şeyden darlandığımda, bambaşka bir hava solumak istediğimde ben çevre köylere kaçıyorum.

Oralardayken aslında ne gereksiz hırsların içinde olduğumuzu, hayatın her şekilde devam ettiğini, mutlu olmak için çok paraya, elbiseye, arabaya değil, huzura sağlığa, dostlara daha çok ihtiyacımız olduğunu anlıyor insan.

İşte böyle bir günde Germiyan Köyü’ne gittim. Arada giderim. Nuran Abla duvarlara yeni neler boyamış diye görmek ve o muhteşem Germiyan ekmeğinden almak için. Biraz fazla alıp, dilimleyip buzluğa atıyorum.

Nuran Erden yani Nuran Abla köyün duvarlarını boyuyor, bir iki üç derken köyün her köşesi renklenmeye başlıyor. Yaratıcılık böyle bir şey; durduramıyorsun. Nuran Abla’nın ünü artık ekmeğin önüne geçti.

Neden mi “Nuran Abla” diyorum? Köyü gezerken mutlaka onunla karşılıyorsunuz. Ben her gittiğimde ona illaki denk geliyorum, kahve içip sohbet ediyoruz. Hatta evlerinin bahçesinde minik bir kafeleri de var. Nuran Abla’yı orada da bulabilirsiniz.

Ekmeği alıp, sohbetimizi yaptıktan sonra Ildırı, Balıklıova, Gülbahçe üzerinden dönüşe geçiyorum. Özellikle Ildırı-Balıklıova yolunda doğa çok güzel.

Hatta dönüşte kendinize bir ödül verin; Balıkova’da “Özal’ın Yeri”nde kalamar keyfi yapmanızı öneririm. Hem çok lezzetli, hem taze, hem de ucuz.

Uzun yol deneyimi insana bir sürü şey katıyor. “Neden motorcular uzun kilometre ister” diye sormuştu bir arkadaşım; çünkü yol ve doğa şartları sizi eğitiyor ve öğretiyor.

Motorunuzda hakimiyetiniz ve onunla bütünleşmeniz, onunla yaptığınız yol ile artıyor.

Her şeyde olduğu gibi bağ kurdukça ilerliyorsunuz. Ben 13 gün ve 3500 kilometrelik seyahatimde yanımda mutlaka olması gerekenleri öğrendim. Aslında motorunuzda “önemliler çantası” olmalı. Buyurunuz motosikletinizde mutlaka bulundurmanız gerekenler listeme;

•          Haziran ortasında iliklerime kadar ıslanırken yaz  kış demeden mutlaka yağmurluk olması gerektiğini öğrendim.

•          Motorumu ıslak zemine bırakıp döndüğümde yerde aynam kırılmış bulunca mutlaka koli bandı  olması gerektiğini öğrendim.

•          Zincir yağı bir motorun asla ayrılmaz parçası; o çantada mutlaka olmalı.

•          Ansızın lastik patlayabilir. Bilmediğiniz bir yolda lastik tamir spreyi  olmazsa olmazlar çantasında mutlaka olmalı. Siboptan hava basar gibi bastığınızda sizi lastiğinizi tamir edene kadar idare ediyor.

•          Çengelli lastik olmalı; ne olur ne olmaz ihtimallerine karşı.

•          Mini de olsa, siz aslında hiç tamirden anlamasanız da bir tamir kitiniz olmalı.

•          Yedek anahtarınız kesinlikle yanınızda olmalı. Hele ki uzun bir yola çıkıyorsanız.

•          Ve mutlaka yanınızda power bank  olmalı. Belli olmaz uzun yol belki şarjınız yetmez.

•          Ya da hiçbir şeyiniz yanınızda olmasa da, limitsiz kredi kartınız ve telefonunuzda şarjınızın olması fena olmaz.

Evde harıl harıl Mardin yol hazırlığı yapıyorum. Eskiden olsa bavullarca hazırlık yapardım; o ayakkabıya bu çanta, yok aksesuar, biraz fular, bolca takı…

Oysa motor insanı minimal hayata alıştırıyor. Sadeleştiriyor.

Şimdi hazırlıklarım çok da pratik. Motor ekipmanı ile yol alıyorum; korumalı motor montu, korumalı botlar, kevlar korumalı pantolon, boyunluk kask ve eldivenler. Botları çıkarınca özlediğim terliklerim, 2 efil elbise, 15 tişört yeter de artar bile. Genel temizlik ve bakım kremleri -ki onlar da seyahat sırt çantamda zaten mini seyahat boyu ile hep hazır. 

Asıl sorun teknik ekipmanlar. Onları ayrı bir çantaya hazırlıyorum. Fotoğraf makinesi (aynasız yeni jenerasyon, minik geçtim, çok rahatım) şarj, pc şarj, intercom şarj, aksiyon kamera şarj, tripot telefon şarj. En riskli eşya grubu; hem kırılma, çalınma riski yüksek, hem de ya şarjını unutursam ya birinin bir şeyi kalırsa diye titizlikle hazırlanan çantam. 

Bir gün motoruyla gezen birine seyahatimi söyleyip “sence yanımda olması gerekenler neler” diye sormuştum. Bana “sadece üçlü priz” demişti. Şimdi ekipmanları yazarken anladım neden 3lü priz

Motorda olması gerekenler, lastiğim patlarsa anında çözecek lastik köpüğü, zincir yağım. En hayati olanları

Bir de nereye gidersem gideyim mutlaka olmalı eşyalarım var (yeni trend söylem ise ;”must” larım):

Ajandam, kitabım, makyaj çantam, renkli not kalemlerim ve elbette yakın gözlüklerim

Sayarken yoruldum, ama hazırlarken kısa sürüyor. Çünkü bir an önce yola çıkma isteği hepsinin önüne geçiyor.

Almadığım ve alamadıklarım da var elbette. Mesela Hamur. Çantamı hazırladığımı gördükçe huzursuzlaşan kediciğimi maalesef yanımda götüremiyorum. Uzun seyahat programım sırasında “hipotermi” yaşayabilirmiş. İyi ki veterinerime danışmışım. Bana kalsa koyar sepete alıverirdim yanıma.

Hadi ben kaçtım. Mardin’de çocuklarla buluşup onlara MİNİMİKO Masal Dergisi de teslim edeceğim bu yolculukta. Siz de bu heyecanlı yolculuğu takip etmek isterseniz Instagram ve web sayfamdan takip edebilirsiniz: